III SA/Kr 1029/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. P. na akt Prezydenta Miasta z dnia 21 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy objęcia projektem listy mieszkaniowej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jej rzecz radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia radcy prawnego. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem. Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na 800 zł. Z urzędu stwierdza się, że w uzasadnieniu skargi kierowanej do Sądu skarżąca podniosła, że sama wychowuje swojego syna. Dziecko ma problemy zdrowotne. Pozostaje pod opieką Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży przy ul. W w K. Skarżącą także leczy się w Poradni Zdrowia Psychicznego przy ul. O w K. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji ta dwuosobowa rodzina wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję. Równocześnie skarżąca nie ma żadnego majątku, który mogłaby spieniężyć i pozyskane tym sposobem środki przeznaczyć na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Wreszcie nie można tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych z którymi boryka się i skarżąca i jej syn. Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz radcę prawnego, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jej możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.