III SA/Kr 1046/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 lipca 2017 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 19 maja 2017 r. nr [...] w sprawie przyznania J. S. i Z. S. pomocy w postaci bezzwrotnego i jednorazowego zasiłku celowego w wysokości [...] zł brutto z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu materiałów i kosztów robocizny związanych z budową budynku mieszkalnego na nieruchomości położonej w Ł. stanowiącej działkę nr [...] wpisaną do księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy pod numerem Kw Nr [...] oraz opłaty sądowej w postępowaniu o ustanowienie kuratora dla małoletniego syna wnioskodawców–W.celem złożenia oświadczenia woli o zobowiązaniu się jako właściciela wskazanej powyżej nieruchomości do ustanowienia na rzecz wnioskodawców ograniczonego prawa rzeczowego i kosztów aktu notarialnego ustanawiającego ograniczone prawo rzeczowe na rzecz wnioskodawców na tej nieruchomości. J. S. i Z. S. zaskarżyli powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że nie kwestionują kwoty przyznanego zasiłku, ale decyzja jest niewykonalna ponieważ błędne określenie numerów działki i księgi wieczystej i sprawia, że zasiłek przyznano na nieistniejącą nieruchomość (co może spowodować niekorzystne konsekwencje w postaci kłopotów z rozliczeniem, obowiązku zwrotu, itp.). Podnieśli również, że ratalna wypłata rozpoczynająca się już teraz (bez czekania na wydanie wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny) spowoduje dalekosiężne skutki, bowiem w ciągu 60 dni po otrzymaniu pierwszej transzy skarżący muszą przedstawić faktury dokumentujące poniesione wydatki, jednocześnie będą musieli uzyskać w tym czasie pozwolenie na budowę, co przy tym terminie jest nierealne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1639), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane wyżej następstwa należy rozumieć jako sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. Przykładem takiego trudnego do odwrócenia skutku będzie zatem utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona lub konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, połączonej z likwidacją jego majątku. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 131/08). Dokonując oceny pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04, tak też w doktrynie J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" - Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2006 - wydanie 2 - str. 188). Podkreślenia wymaga, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli zaskarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie jednak trzeba mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek ten dotyczy decyzji o przyznaniu zasiłku celowego. Powołane we wniosku okoliczności – tj. wadliwość decyzji oraz zbyt krótki termin na przedstawienie dokumentów do rozliczenia zasiłku nie są przesłankami wstrzymania wykonania decyzji, a zarzutami merytorycznymi do decyzji. Reasumując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawcy nie wskazali konkretnych zdarzeń czy okoliczności które potwierdziłyby, że zaskarżona decyzja mogła spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się zaś do argumentu skarżących, że decyzja jest obarczona wadami, należy zauważyć, że podejmując rozstrzygnięcie przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd nie bada celowości wykonania decyzji ani też nie ocenia jej legalności. Stąd też wspomniany argument nie może być na tym etapie rozważany. Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.