III SA/Kr 105/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Janusz Bociąga (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. sprawy ze skargi F. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego P. N., Kancelaria Radcy Prawnego, Osiedle [...] w K kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. F. J. wniósł skargę do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 4 grudnia 2012 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzje Starosty z dnia [...] 2012 r., znak [...], którą Starosta odmówił aktualizacji operatu ewidencyjnego obr. L w zakresie działek nr. [...], [...], [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ustalił następujące okoliczności faktyczne i prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. W latach 1993-1994 dla obrębu L przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów, która polegała na opracowaniu operatu ewidencji gruntów w oparciu o mapy ewidencyjne w skali 1: 2880, operat mapy zasadniczej opracowanej metodą autogrametryczną, protokoły ustalenia stanu władania oraz nakładki ewidencyjne sporządzone w ramach opracowania mapy zasadniczej z obliczeniem powierzchni działek. Zmodernizowany operat przyjęto do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej 2 listopada 1994r. za numerem [...], a operat ten stał się obowiązujący na mocy obwieszczenia Wojewody z dnia 25 października 1995r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] Operat ten w całości zastąpił dotychczasową ewidencję gruntów. F. J. w dniu 9 czerwca 2003 r. wniósł do Urzędu Gminy J wniosek usunięcie rozbieżności powierzchniowych pomiędzy działkami zmodernizowanymi a działkami im odpowiadającymi w starej ewidencji. Dołączył wykaz działek będących jego własnością lub stanowiących jego władanie, w którym wskazał błędy powstałe z winy wykonawcy zmodernizowanego operatu ewidencji nieruchomości wsi L. Starosta decyzją z [...] 2009r.,znak: [...] odmówił aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu L w zakresie działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez F. J. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2010 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponownie prowadząc postępowanie administracyjne Starosta dokonał podziału wniosku i poinformował stronę, że postępowanie w zakresie działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] będzie prowadzone pod znakiem [...]. Postępowanie zaś w zakresie działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...] i [...], których F. J. jest współposiadaczem będzie prowadzone pod znakiem [...] i to postępowanie jest przedmiotem rozpatrywanej sprawy. Rozpatrując ponownie sprawę Starosta decyzją z [...] 2010r., znak: [...] odmówił aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L, w zakresie konfiguracji i powierzchni działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...] i [...]. Starosta ustalił, iż ww. działki posiadają nieuregulowany stan prawny (samoistne posiadanie), co powoduje brak możliwości określenia granic własności przedmiotowych działek. Organ I instancji zobowiązał wnioskodawcę do złożenia dokumentacji geodezyjno-prawnej, która umożliwi wprowadzenie żądanych zmian. F. J. jednak takiej dokumentacji nie przedłożył. F. J. odwołał się od tej decyzji Starosty z [...] 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2010 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 17 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 122/11 po rozpatrzeniu skargi F. J. na tą decyzję organu II instancji z 15 grudnia 2010 r., uchylił ją oraz poprzedzającą decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie za błędne uznał stanowisko organów, iż brak dokumentów potwierdzających prawo własności do przedmiotowych nieruchomości stanowi przeszkodę w rozpatrzeniu wniosku o aktualizację złożonego przez F. J. Stwierdził, iż organy nie przeprowadziły ustaleń, czy istniejące w zasobie materiały źródłowe nie dają podstaw do wprowadzenia w drodze aktualizacji żądanych zmian, a tym samym czy żądanie przedłożenia przez skarżącego stosownej dokumentacji geodezyjno-kartograficznej jest uzasadnione. Ponownie rozpatrując sprawę Starosta pismem z 17.05.2012r. zwrócił się do F. J. z prośbą o sprecyzowanie żądania aktualizacji poprzez dokładne określenie jego treści, co do poszczególnych działek ewidencyjnych, tj. jednoznaczne wskazanie zakresu danych ewidencyjnych ww. działek ewidencyjnych, których przedmiotowa aktualizacja ma dotyczyć. F. J. sprecyzował swój wniosek z 9 czerwca 2003 r. Oświadczył, że wniosek dotyczy aktualizacji działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] (sprawa znak: [...]) oraz działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...] (sprawa znak: [...]) obręb L, aby zarówno konfiguracja (granice działek) jak i powierzchnia tychże działek zostały przywrócone do stanu pierwotnego, tj. takiego, jaki istniał przed modernizacją ewidencji gruntów i budynków wsi L". Organ stwierdził, że odnowiona mapa ewidencyjna w skali 1:2000 obrębu L stanowi nakładkę ewidencyjną mapy zasadniczej w skali 1:2000, opracowanej metodą autogrametryczną. Metoda ta oparta została na źródłowych materiałach fotogrametrycznych, uzyskanych na podstawie wykonanych i przetworzonych zdjęć lotniczych. Na odnowionej mapie ewidencyjnej wykonano nową numerację działek ewidencyjnych. Opis granic działek ewidencyjnych zmodernizowanych (odnowionych) został dokonany za pomocą współrzędnych punktów załamania granic uzyskanych drogą digitalizacji. Pola powierzchni działek obliczono metodą analityczną w oparciu o ww. współrzędne i określono w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001. Dokonano porównania odnowionego operatu ewidencji gruntów z uprzednio obowiązującą ewidencją gruntów, sporządzając protokoły synchronizacyjne. Protokoły te oraz mapy ewidencyjne w skali 1:2000 obrazowały stan władania, który okazywano stronom. Dane ewidencyjne działek nr: [...], [...] i [...], jednostka rejestrowa [...] obręb L, objętych niniejszym postępowaniem określone zostały, w odnowionym operacie ewidencyjnym, w opisany powyżej sposób. I tak, że: - działkę ewidencyjną nr [...] wyznaczają punkty nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] a jej powierzchnia wynosi 0.0531 ha; - działkę ewidencyjną nr [...] wyznaczają punkty nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], a jej powierzchnia wynosi 0.0533 ha; - działkę ewidencyjną nr [...] wyznaczają punkty nr: [...], [...], [...], [...], a jej powierzchnia wynosi 0.0015 ha. W operacie pomiarowym nr [...], w protokole ustalenia stanu władania wykazano władających: - działka ewidencyjna nr [...] pozostawała we władaniu: F. J. w 3/8 częściach, J. i A. M. w 2/8, A. P. w 2/8, A. O. w 1/8 części (T.XIV poz. 1248). Zmodernizowanej działce ewidencyjnej nr [...] przyporządkowano stary numer ewidencyjny [...]; - działka ewidencyjna nr [...] pozostawała we władaniu: F. J. w 1/3 części, I. M. w 1/3 części, J. i A. O. w 1/3 części, (T.XIV poz. 1247). - działka ewidencyjna nr [...] pozostawała we władaniu: J. i A. O. (T.XIII, poz. 490). Działce ewidencyjnej nr [...] przyporządkowano stary numer ewidencyjny [...]. W kolumnie 12 na stronie 156 protokołu widnieje wpis "O. A., O. J.". Sporządzone protokoły synchronizacyjne i mapa ewidencyjna stanowiły dokumenty do okazania stronom stanu władania. Na stronach 34, 35 i 47 protokołu synchronizacyjnego jest przedstawiony stan według istniejącej ewidencji gruntów (kolumny l, 2, 3, 4) oraz stan według odnowionego operatu ewidencji gruntów (kolumny 7, 8, 9, 10, 11, 12). Przedmiotowe działki zostały ujawnione w założonym rejestrze gruntów: działka ewidencyjna nr [...] w jednostce rejestrowej [...]; działka ewidencyjna nr [...] w jednostce rejestrowej [...]; działka ewidencyjna nr [...] w jednostce rejestrowej [...]. Od momentu gdy odnowiony operat ewidencji gruntów obrębu L stał się obowiązujący, uległy zmianie dane podmiotowe w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr [...]. Według wykazu synchronizacyjnego wykonanego na zlecenie Wójta Gminy J, działce ewidencyjnej nr [...] przyporządkowano część starej działki ewidencyjnej nr [...], którą władał: F. J. w 1/3 części, I. M. w 1/3 części, J. i A. O. w 1/3 części. Działka ewidencyjna nr [...] została przeniesiona do jednostki rejestrowej [...]. Organ I instancji dokonał analizy przebiegu granic działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...] przedstawionych na mapie ewidencyjnej w skali 1:2000 z przebiegiem granic działek ewidencyjnych według starych oznaczeń nr: [...], [...], [...] wykazanych na mapie ewidencyjnej w skali 1:2880 założonej w 1969 r., nr operatu [...]. Stwierdzono rozbieżności w konfiguracji działek ewidencyjnych na obu mapach, będących przedmiotem tego samego władania. W celu wyjaśnienia powyższych rozbieżności dokonano analizy operatu z założenia ewidencji gruntów sporządzonego przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych i przyjętego do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 6 listopada 1969 r. za numerem [...]. Podstawą do założenia ewidencji gruntów były mapy katastralne w skali 1:2880 b.gm. kat. L. Organ odwoławczy dokonał analizy możliwości wykorzystania ww. operatu do aktualizacji obowiązującego operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L. Stwierdzono jednak, iż ze względu na niepełną dokumentację pomiarową, brak możliwości jednoznacznego stwierdzenia, czy granice działek ewidencyjnych według starych oznaczeń, przedstawione na mapie ewidencyjnej w skali 1 :2880 zostały prawidłowo skartowane. Operat ewidencji gruntów [...] zawiera bowiem dane, które nie są wiarygodne jak również nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym. W związku z czym nie mogą być wykorzystane do skorygowania przebiegu granic przedmiotowych działek przedstawionych na odnowionej mapie ewidencji gruntów. Mając na uwadze powyższe organ przeprowadził w dniu 7 maja 2012 r. wizję lokalną na działkach ewidencyjnych nr: [...], [...], [...] w obecności F. J., J. O., J. M. i H. O. i pracowników Starostwa Powiatowego. W wyniku poczynionych ustaleń organ I instancji stwierdził, iż granice władania wskazane przez F. J. w terenie odbiegają od wskazań pozostałych władających przedmiotowymi działkami jak również nie pokrywają się ze stanem faktycznego użytkowania na gruncie. J. O. oraz J. M. stwierdzili, że "granice wykazane na nowej mapie ewidencyjnej są prawidłowe i zgodne ze stanem faktycznym". J. i A. M., złożyli oświadczenie, że "granice działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] są prawidłowo naniesione na mapie ewidencyjnej zmodernizowanej i odzwierciedlają stan użytkowania na gruncie". Organ stwierdził, iż granice władania wskazane przez F. J. w terenie, które odbiegają od wskazania pozostałych osób władających tymi działkami, nie pokrywają się ze stanem faktycznego użytkowania przedmiotowych działek na gruncie. Odnowiona mapa ewidencji gruntów w skali 1:2000 wykazuje granice władania w sposób zgodny ze stanem na gruncie, co jednoznacznie potwierdziła wizja lokalna przeprowadzona na działkach ewidencyjnych nr: [...], [...], [...]. Dalej organ stwierdził, że sprecyzowany wniosek F. J. z 21 maja 2012 r. nie jest poparty dokumentacją geodezyjno-kartograficzną znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjne – kartograficznym, a istniejąca w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacja źródłowa nie daje podstaw do dokonania aktualizacji obowiązującego operatu ewidencyjnego w przedmiocie konfiguracji i powierzchni działek ewidencyjnych zmodernizowanych objętych prowadzonym postępowaniem. W skardze F. J. zarzucił organowi odwoławczemu, że nie w pełni zastosował się do wskazań zawartych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 listopada w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SA/Kr 122/11. Pominięto w decyzji, że okoliczności stwierdzone przez sąd karny, a to sfałszowanie podpisu pod wykazem synchronizacyjnym miało istotny wpływ na sposób przedstawienia przebiegu granic działek ma mapie modernizacyjnej. Nie zgadza się ze stwierdzeniem organ odwoławczego, że " zarówno powierzchnia jak i przebieg granic wymienionych na wstępie działek ewidencyjnych nie uległy zmianie od momentu ogłoszenia obwieszczenia w sprawie założenia ewidencji gruntów dla obrębu L, gdyż zmianom uległy konfiguracje, przebieg granic i powierzchnie działek pomiędzy stanem istniejącym przed wprowadzeniem modernizacji operatu ewidencyjnego, a stanem po modernizacji tj. obecnie ujawnionym na mapie ewidencyjnej zmodernizowanej. Dane wg skarżącego obowiązujące w starej ewidencji tj. przed dokonaniem modernizacji są rzetelne w zakresie przebiegu granic, konfiguracji i powierzchni poszczególnych działek, zaś dane wynikające z zmodernizowanego operatu są całkowicie nieprawidłowe. Zdaniem skarżącego organ I instancji w toku postępowania powinien wykonać pomiary geodezyjne w terenie, aby zweryfikować dane ujawnione w operacie ewidencyjnym oraz zastrzeżenia i uwagi skarżącego. Skarżący podniósł w skardze, że organy orzekły o nieprawidłowej działce, ale w tej części pełnomocnik skarżącego na rozprawie sprostował treść skargi, stwierdzając, że przedmiotem postępowania administracyjnego przed organem II instancji była właściwa działka [...] objęta wnioskiem o aktualizację. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że zarzuty są nie zasadne i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. Nr 2012, poz. 270) w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2005r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kryterium kontroli zaskarżonej decyzji, jako aktu wydanego przez organ administracji publicznej, stanowi jej zgodność z prawem. W myśl przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. – sprawując tę kontrolę rozstrzyga sąd w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy wskazać, że zaskarżona decyzja organu II instancji zawiera oczywistą omyłkę pisarską odnośnie utrzymania w mocy decyzji Starosty w zakresie działki [...], organ pomyłkowo w decyzji wpisał działkę [...] przyjmując, że wizja dotyczyła tej działki, co jest oczywista omyłką gdyż dotyczyła działki [...] co jednoznacznie wynika z akt sprawy, a działka [...] nie była przedmiotem wniosku. To stanowisko potwierdził przed sądem pełnomocnik skarżącego. Odnośnie skargi to przede wszystkim należy podnieść, że w ramach modernizacji ustawa w przepisie art. 24a wyróżnia różne środki służące osobom mającym interes prawny w kwestionowaniu poprawności, zależne od etapu prac modernizacji operatu ewidencyjnego. Należą do nich uwagi (art. 24a ust.6), które można zgłaszać do projektu w okresie jego wyłożenia, następnie zarzuty (art. 24a ust.9) do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, a więc w operacie, który po okresie wyłożenia, jako projekt stał się z mocy prawa ( art. 24a ust.8) operatem ewidencyjnym, a które zgłoszono w ustawowo określonym terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji o tym, że projekt stał się operatem. Natomiast zarzuty do danych objętych operatem zgłoszone po terminie, traktuje się już, jako wnioski o zmianę (aktualizację) danych objętych ewidencją ( art. 24a ust. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne tekst jedn. Dz U. z 2010 Nr 193 poz. 1287). Natomiast aktualizacja następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2001.38.454). Aktualizacja o której mowa wyżej, dokonuje się albo w trybie czynności materialno-technicznej po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych, albo w trybie postępowania administracyjnego, gdy aktualizacja ww. operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów (§ 47 ust. 1 i 3 przywołanego wyżej rozporządzenia). Usuwanie błędów lub pomyłek w ewidencji w ramach jej aktualizacji nie jest wyłączone, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja ma odzwierciedlać, a nie tworzyć (wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2008 r., w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SA/Kr 119/08 ). Należy podkreślić, za Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyrok z dnia 20 sierpnia 1998 r., II SA 766/98), że ewidencja gruntów pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Zatem postępowanie w zakresie ewidencji ma charakter rejestrowy, więc potwierdza stan istniejący. Stwierdzenie takie ma znaczenie dla sprawy w świetle oświadczeń złożonych przez uczestników postępowania. Z ich treści wynika, że stan faktyczny zatem przebieg granicy, której dotyczy skarga nie jest przez nich kwestionowany i wg nich jest zgodny z obowiązującą zmodernizowaną ewidencją. Organy oparły swoje ustalenia przebiegu granicy z dokumentów wytworzonych w trakcie modernizacji i jej faktycznego przebiegu w terenie. Wizja lokalna przeprowadzona na działkach ewidencyjnych [...], [...], [...] w dniu 7 maja 2012 r. wykazała, iż, granice władania działek w terenie nie są kwestionowane przez pozostałych władających przedmiotowymi działkami (współposiadaczy samoistnych - uczestników postępowania) i ich zdaniem granice ewidencyjne prawidłowo odzwierciedlają stan faktycznego użytkowania na gruncie. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, który sprowadza swoje żądanie w oparciu o mapę obowiązującą z okresu sprzed modernizacji, a która jest niezgodna ze stanem posiadania na gruncie. Mapa sprzed odnowienia była również źródłem do aktualizacji operatu ewidencyjnego, ale jednak częściowo pozostawała w oczywistej sprzeczności z rzeczywistym stanem. Organy racjonalnie tłumaczą przyczynę tego stanu rzeczy, niepełną dokumentacją pomiarową ówczesnej ewidencji i brak możliwości jednoznacznego stwierdzenia czy granice działek ewidencyjnych według starych oznaczeń, przedstawionych na mapie ewidencyjnej w skali 1: 2880 zostały prawidłowo skartowane. Ma rację organ, ze stan granic przedstawiony na mapie ewidencyjnej 1:2880 w żaden sposób nie odzwierciedlał stanu faktycznego na gruncie, czego dowodem jest istnienie drogi [...], która na tej mapie nie została ujawniona, a istnieje wg J. i A. M. od 50 lat. Należy zdaniem Sądu mieć na uwadze, co podkreślano już wyżej, że w zakresie działek ewidencyjnych objętych postępowaniem od daty założenia ewidencji gruntów w 1969 r., ani po jej odnowieniu nie był wykonywany bezpośredni pomiar na gruncie, którego wyniki mogłyby stanowić podstawę aktualizacji granic działek ewidencyjnych. Dodatkowo operat ewidencji gruntów [...] zawierał dane, które nie były zawsze wiarygodne jak również nie odpowiadał obowiązującym standardom technicznym, w związku z czym nie mógł być w całości wykorzystany do skorygowania przebiegu granic przedmiotowych działek przedstawionych na odnowionej mapie ewidencji gruntów, która jest kwestionowana przez skarżącego. Wbrew temu, co twierdzi skarżący odnowiona mapa ewidencyjna wykazała granice władania w sposób zgodny na gruncie. Twierdzenie F. J. o innym przebiegu granic nie jest poparte wymaganą dokumentacją geodezyjno-kartograficzną znajdująca się w państwowym zasobie geodezyjno- kartograficznym. Skarżący oprócz zgłoszonego wniosku, nie wniósł nowych dowodów do sprawy, nie przedłożył wiarygodnej dokumentacji, która uzasadniałaby wprowadzenie żądanych zmian do operatu ewidencyjnego, a przeprowadzona wizja w terenie przeczy jego stanowisku. Podobnie uzupełniony wniosek F. J. z 21 maja 2012r nie jest poparty dokumentacją geodezyjno-kartograficzną znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjno – kartograficznym. Organy prawidłowo wykazały, że istniejąca w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacja źródłowa nie daje podstaw do dokonania aktualizacji obowiązującego operatu ewidencyjnego w przedmiocie konfiguracji i powierzchni działek ewidencyjnych zmodernizowanych objętych prowadzonym postępowaniem, a także, że w niniejsze sprawie nie mógł mieć znaczenia fakt sfałszowania podpisu skarżącego na protokole synchronizacyjnym, co potwierdza fakt, że uczestnicy postępowania, współposiadacze samoistni tych działek nie kwestionują przebiegu granic. W ocenie sądu organy wbrew twierdzeniu skarżącego w pełni zastosowały się do wskazań zawartych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 listopada 2012r. sygn. akt III SA/Kr 122/11 i wszechstronnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy. Ewidencja gruntów odzwierciedla stan, który odpowiada rzeczywistości i dokumentom. Ewidencja jest dokumentem urzędowym i posiada moc dowodową, co oznacza, że może być dowodem w postępowaniu wyjaśniającym. Przekładając powyższe stwierdzenie na realia niniejszej sprawy, to skarżący powinien wskazać dokumenty umożliwiające dokonanie zmiany w ewidencji gruntów w wnioskowanym kierunku. Organy wykazały, że takim dokumentem, na który powołał się skarżący w tej konkretnej sprawie, nie może być mapa ewidencyjna w skali 1:2880 z uwagi na jej niewiarygodność odnośnie do przedmiotowych działek, co logicznie uzasadniły organy obu instancji. Skarżący innych dokumentów nie wskazał, nie było ich także w państwowych zasobach geodezyjno kartograficznych. W związku z powyższym organy zasadnie odmówiły aktualizacji we wskazanym zakresie. Ustosunkowując się do zarzutu skargi dotyczącego niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i ten zarzut należy uznać za nieuzasadniony. Wbrew twierdzeniom przytoczonym na jego poparcie sąd uznał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji odpowiadają wymogom postawionym w tym przepisie. Uzasadnienia organów obu instancji w sposób niezwykle szczegółowy i precyzyjny odzwierciedlają tok rozumowania organów, w taki też sposób przedstawiają zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i powołuje odpowiednie przepisy prawa. Do identycznych wniosków jak organ l instancji, omawiając i analizując w szczególności dokumenty, których uzupełnienie nakazał Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, ustosunkował się do argumentów odwołania. Skoro zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, a sąd nie dopatrzył się takich uchybień postępowania czy też błędów w zaskarżonym rozstrzygnięciu, które winny skutkować jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego, skarga na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 wyżej powołanej ustawy.