III SA/Kr 105/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 8 listopada 2024 r., nr 1201-IEE.7113.2.191.2024.2.JM w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 8 listopada 2024 r., nr 1201-IEE.7113.2.191.2024.2.JM, którym stwierdzono, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Chrzanowie nr 070000.71.864.2024-RED z dnia 13 września 2024 r. o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że postanowieniem z dnia 9 listopada 2024 r. uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie uznając, że zażalenie złożono w ustawowym terminie. Ponadto ww. postanowieniem organ uchylił postanowienie organu egzekucyjnego z dnia 13 września 2024 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne zostało umorzone ponieważ organ uwzględnił skargę w trybie autokontroli wydanego poprzednio postanowienia. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sąd umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem odrębna skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z 20 marca 1999 r., OPS 16/99, publ. nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis i uchylił zaskarżone postanowienie oraz uwzględnił żądanie skarżącego i uchylił postanowienie organu I instancji oraz przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów należało orzec jak w pkt I sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.