III SA/Kr 1051/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych z 10 lutego 2012 r., sygn. [...] o odmowie wszczęcia dochodzenia przez Rzecznika Dyscyplinarnego postanawia skargę odrzucić. Skarżąca – D. S. – wniosła skargę z dnia 30 czerwca 2012 r., w której treści zażądała "uchylenia postanowień Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej OIL oraz Sądu Lekarskiego". Wezwana zarządzeniem sędziego z dnia 31 lipca 2012 r. o uzupełnienie braków formalnych skargi, w piśmie z dnia 10 sierpnia 2012 r. wyjaśniła, że jej skarga dotyczy m. in. postanowienia Rzecznika Dyscyplinarnego OIRP z 10 lutego 2012 r., "sygn. [...]" (powinno być [...]). Ponadto dołączyła: Regulamin Stowarzyszenia Pacjentów [...] "A" wraz z protokołem jego uchwalenia i zaświadczenie z 14 września 2011 r. o wpisaniu wskazanego Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych nie posiadających osobowości prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 art. 3 p.p.s.a.. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że kognicji sądów administracyjnych mogą podlegać sprawy dyscyplinarne tylko w przypadku, gdyby przepisy szczególne tak stanowiły. Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 z późn. zm.) reguluje zasady prowadzenia postępowania dyscyplinarnego. Analiza jednakże tych przepisów nie pozastawia wątpliwości, że ustawodawca zdecydował, że nie przewidział kontroli sadów administracyjnych nad orzeczeniami dyscyplinarnymi. W myśl bowiem art. 42 ust. 1 w/w ustawy Okręgowy Sąd Dyscyplinarny jest organem samorządu radców prawnych. Stosownie do art. 54 wskazanej ustawy okręgowy sąd dyscyplinarny rozpatruje sprawy dyscyplinarne wniesione przez rzecznika dyscyplinarnego i odwołania, o których mowa w art. 66 ust. 2 ustawy. Z kolei, w myśl art. 62 ust. 1 w/w ustawy Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowego sądu dyscyplinarnego. Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi Krajowej Rady Radców Prawnych kasacja do Sądu Najwyższego (art. 62² ust. 1 w/w ustawy). Skoro orzeczenia sądów dyscyplinarnych okręgowych izb radców prawnych nie podlegają kontroli sadów administracyjnych, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę odrzucił.