III SA/Kr 1051/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1051/12 w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia 10 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia przez Rzecznika Dyscyplinarnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu T. D. wykonującemu zawód w Kancelarii Radców Prawnych przy ul. [...] w K, kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1051/12, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla skarżącej radca prawny (k. 34) wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenasa T. D. (k. 47) wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Do wniosku dołączył odpis przedmiotowej opinii a wezwany wyjaśnił, że tę przekazał stronie i osobiście i listownie co potwierdza okazana kopia potwierdzenia nadania przesyłki poleconej. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy można przyjąć, że oświadczenie tej treści zostało złożone przez radcę prawnego. Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. W realiach niniejszej sprawy radca prawny przedłożył odpis sporządzonej przez siebie opinii o brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej a dodatkowo wyjaśnił, że tę przekazał stronie i osobiście i listownie co potwierdza okazana kopia potwierdzenia nadania przesyłki poleconej. Zachodzą zatem warunki do przyznania radcy prawnemu należnego wynagrodzenia. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.