III SA/Kr 1053/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2015 nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kosztów związanych z przechowywaniem na parkingu strzeżonym pojazdu postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację podał, że nie ma osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1750 zł brutto. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Powiada, że z uzyskiwanych dochodów musi opłacać czynsz i media. W konsekwencji niewiele pozostaje mu na życie. Nadmienił, że od paru miesięcy jego mama nie pracuje (przeszła 3 operacje lewej ręki) i musi też jej pomagać gdyż jest bez środków do życia. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to obrazuje, że skarżący nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotnie gospodarującą, utrzymującą się z niewielkiej pensji, bez majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżący ma do dyspozycji po opłaceniu stałych obciążeń związanych z koniecznością zapłaty czynsz i mediów wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Nie można również tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącego gdzie podaje, że od paru miesięcy jego mama nie pracuje (przeszła 3 operacje lewej ręki) i musi też jej pomagać gdyż jest bez środków do życia. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na opłacenie kosztów sądowych jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.