III SA/Kr 1053/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 czerwca 2025 r. znak SKO.RD/4120/299/2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi; 2. odrzucić skargę. Skarżący R. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 05.05.2025 r. (znak SKO.RD/4120/299/2025) utrzymującą w mocy decyzję Starosty Wielickiego z 23.04.2025 r. (znak KT.5410.5.385.2025) o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1.000,00 zł za naruszenie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Skarga ta została nadana na poczcie na adres organu odwoławczego w dniu 12.06.2026 r. (k. 14 akt sądowych). Natomiast korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję była doręczana z wykorzystaniem Publicznej Usługi Hybrydowej – rejestrowanej (nr nadania: PUH8253012381501, data nadania: 10.06.2025 r.). Zgodnie z informacją PDF wygenerowaną z systemu Poczty Polskiej S.A. (k. 18 akt sądowych), korespondencja ta została zwrócona z powodu niepodjęcia jej w terminie z placówki pocztowej (data zwrotu 01.07.2025 r.). Na kopercie zawierającej odpis zaskarżonej decyzji znajdują się adnotacje "awizowano dnia 13.06.2025 r. w Urzędzie Pocztowym Wieliczka", "powtórne awizo – 23.06.2025 r." oraz "zwrot nie podjęto w terminie – 01.07.2025 r." wraz z odciskiem datownika oraz pieczęcią doręczającego. Tożsame informacje o datach pierwszego i powtórnego awizowania oraz zwrocie przesyłki znajdują się także na wydruku z pliku XML (płyta CD w aktach adm). Na wydruku tym w rubryce "awizo miejsce zostawienia" widnieje kod "0" co oznacza "pozostawiono w skrzynce oddawczej", zaś w rubryce "awizo miejsce przesyłki" także widnieje kod "0" co oznacza, że przesyłka ta została pozostawiona w placówce pocztowej w Wieliczce przy ul. Legionów 3". Do skargi skarżący załączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W ramach tego wniosku skarżący podał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jakiejkolwiek winy skarżącego. Wskazał, że nie otrzymał żadnego powiadomienia (awiza) od operatora pocztowego informującego o oczekującej przesyłce poleconej z SKO w Krakowie. Zawiadomienia te nie zostały umieszczone w skrzynce oddawczej skarżącego i wobec braku jakiejkolwiek wiedzy skarżący nie miał obiektywnej możliwości podjęcia przesyłki w terminie. Wskazał, że o wydaniu zaskarżonej decyzji oraz o fakcie uznania jej przez organ w trybie fikcji doręczenia dowiedział się dopiero w dniu 12.06.2026 r. podczas osobistej wizyty w Wydziale Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w Wieliczce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W postępowaniu przed sądami administracyjnymi merytoryczne rozpoznanie skargi jest poprzedzone badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z zasadą wyrażoną art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 135; dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 2) P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak już wyżej wskazano, organ dokonywał doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji przez operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej (dalej: PUH) o której mowa w art. 2 pkt. 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j.Dz.U.2024.1045 ze zm. dalej "u.d.e.") na wskazany przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego adres, tj. Biskupice 256, 32-020 Wieliczka. Ten sposób doręczenia wymaga zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych z dnia 9 sierpnia 2021 r. w sprawie realizacji publicznej usługi hybrydowej w obrocie krajowym (Dz.U.2021.1503 dalej "rozporządzenie") wydanego na podstawie art. 50 u.d.e. w szczególności zaś udokumentowania sposobu doręczenia, zgodnego z §6 i §7 rozporządzenia. Przepis §6 rozporządzenia wskazuje, że dokument elektroniczny potwierdzający odbiór przesyłki listowej rejestrowanej w ramach publicznej usługi hybrydowej jest wytwarzany automatycznie w systemie operatora wyznaczonego w postaci pliku XML i niezwłocznie udostępniany nadawcy w jego skrzynce doręczeń. Ten dokument elektroniczny, zawiera w szczególności informacje o 1) dacie doręczenia, zawiadomienia o próbie doręczenia albo odmowy przyjęcia przesyłki rejestrowanej oraz 2) danych adresata przesyłki rejestrowanej, a w przypadku, gdy przesyłka rejestrowana została odebrana przez inną uprawnioną osobę, również danych tej osoby obejmujących jej imię, nazwisko oraz określenie jej związku z adresatem. Z kolei przepis §7 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, że w przypadku stwierdzenia nieobecności adresata lub innej osoby uprawnionej do odbioru przesyłki listowej rejestrowanej w oddawczej skrzynce pocztowej, o której mowa w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata umieszcza się zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia przesyłki rejestrowanej w ramach publicznej usługi hybrydowej oraz o możliwości jej odbioru we wskazanej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zgodnie z ust. 2 w przypadku niezgłoszenia się adresata lub innej osoby uprawnionej do odbioru przesyłki listowej rejestrowanej w terminie określonym zgodnie z ust. 1, operator wyznaczony przekazuje powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie 14 dni, licząc od dnia następującego po dniu pozostawienia pierwszego zawiadomienia. Stosownie zaś do ust. 3 przesyłka listowa rejestrowana nieodebrana w terminie, o którym mowa w ust. 2, jest zwracana do nadawcy. Wobec zaś tego, że pisma nie podjęto przyjąć należy, że doręczenia dokonano z upływem ostatniego dnia wyżej opisanego czternastodniowego okresu, tj. z dniem 27.06.2025 r. Z kolei skarga do Sądu na powyższą decyzję została wniesiona w dniu 12.06.2026 r. tj. z uchybieniem miesięcznego terminu do dokonania tej czynności (termin przypadał na dzień 28.07.2025 r.) Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). Jak z kolei wskazuje art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Na wstępie należało zatem ocenić, czy skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Według oświadczenia skarżącego, przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 12.06.2026 r. podczas osobistej wizyty w Wydziale Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w Wieliczce, kiedy to dowiedział się o wydaniu zaskarżonej decyzji. Złożenie więc wniosku o przywrócenie terminu tego samego dnia nastąpiłoby wtedy w zgodzie z art. 87 § 1 P.p.s.a. Choć ustanie przyczyny uchybienia terminowi we wskazanej wyżej dacie nie zostało przez skarżącego wykazane, to jednak przedmiotowy wniosek wymagał merytorycznego rozpoznania. Jak podnosi się bowiem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w sytuacji, gdy nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, czy termin ten został zachowany, to obowiązkiem sądu jest wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 376/08). Załączając wraz z wnioskiem skargę, skarżący dokonał również czynności, której nie zrealizował w terminie. Oczywiste również jest, że uchybienie terminu do wniesienia skargi powoduje ujemne skutki dla skarżącego. Przyjąć zatem należało, że skarżący spełnił część przesłanek niezbędnych do przywrócenia terminu. Istotą sprawy jest zatem rozstrzygnięcie, czy niedochowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Zdaniem skarżącego, przyczyną uchybienia terminu był brak otrzymania od operatora pocztowego zawiadomienia (awiza) w skrzynce oddawczej o oczekującej na odbiór decyzji SKO. W ocenie Sądu, zaprezentowana we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja mająca uzasadniać brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, nie mogła prowadzić do uwzględnienia ocenianego żądania. Adnotacje zamieszczone na kopercie zwróconej do Sądu oraz na wydruku z pliku XML zaprzeczają twierdzeniom skarżącego w tym zakresie. Widnieje na nich bowiem adnotacja o dwukrotnym awizowaniu przesyłki ze wskazaniem, że zawiadomienie (pierwsze awizo) umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przyjęcie, na podstawie twierdzenia skarżącego, że w sprawie urzędnik pocztowy nie pozostawił awizo przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie zastępczym przez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej (postanowienia NSA z 21.11. 2018 r. sygn. akt II OZ 1176/18; z 27.04.2017 r. sygn. akt II GZ 316/17; z 25.08. 2021 r., sygn. akt I FZ 89/21; z 20.10. 2021 r., sygn. akt I GZ 315/21). Dlatego należy podkreślić, że domniemanie doręczenia przesyłki jest domniemaniem usuwalnym, lecz może zostać obalone przeciwdowodem, którego w tym postępowaniu nie przedstawiono. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaszła podstawa do przywrócenia terminu, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Skoro decyzja Kolegium Odwoławczego doręczona została skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 27.06.2025 r., to ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi był 28.07.2025 r. Skarga natomiast została wniesiona 12.06.2026 r., a zatem po upływie terminu do dokonania tej czynności. Wobec nieterminowego wniesienia skargi, i z uwagi na to, że termin ten nie został przywrócony, skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) P.p.s.a.