III SA/Kr 1056/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec spr. Sędziowie : WSA Bożenna Blitek WSA Dorota Dąbek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 września 2009 r. , Nr : [...] w przedmiocie wykreślenia wpisu z ewidencji działalności gospodarczej s k a r g ę o d d a l a . Decyzją z dnia 08.09.2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze znak [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta w A z dnia [...] 2009 r. nr [...] o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej. Jako podstawa prawna powołane zostały art. 7e ust. 1 pkt 1, art. 7g ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 178 ze zm.), dalej zwaną prawo działalności gospodarczej, w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwaną k.p.a. Decyzja organu odwoławczego zapadła w następującym stanie faktycznym: W wyniku zgłoszenia dokonanego przez J. C. w dniu 19.09.1992 r. został dokonany wpis do ewidencji działalności gospodarczej o przedmiocie "zakład stolarski" z datą rozpoczęcia działalności – 02.11.1992 r. oraz siedzibą w B. Skarżący dnia 10.07.2009 r. zawiadomił Burmistrza Miasta A o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym w dniu dnia [...] 2009 r. organ ten decyzją o numerze [...] na podstawie art. 7e ust. 1 pkt 1 i art. 7g prawa działalności gospodarczej z dniem 10.07.2009 r. wykreślił z ewidencji działalności gospodarczej wpis dokonany pod nr [...] w dniu 15.09.1992 r. na rzecz J. C. o prowadzeniu działalności gospodarczej w B. Odwołanie od tej decyzji skarżący wniósł w dniu 22.07.2009 r. W uzasadnieniu wyraził pogląd, iż decyzja o wykreśleniu z ewidencji stwierdza nieprawdę. W opinii skarżącego organ winien uwzględnić w dacie wykreślenia wpisu okoliczność, że po dniu 02.11.1992 r. faktycznie nie wykonywał on działalności. Wynikało to z faktu, iż właściciel budynku, w którym był prowadzony zakład stolarski, podniósł czynsz, co spowodowało nieopłacalność działalności. Ponadto w odwołaniu skarżący podniósł, iż podatek odprowadzał od w/w dnia do Urzędu Skarbowego w A, a nie jak uprzednio do Urzędu Skarbowego w C. O zawieszenie działalności skarżący wnioskował dwukrotnie: w dniu 30.12.1998r. oraz w dniu 01.05.1999r. Od tej daty z uwagi na stan zdrowia nie wykonywał on pracy zarobkowej, utrzymując się z renty matki. Decyzja o wyrejestrowaniu działalności spowodowała, że została mu wstrzymana przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej wypłata środków na żywność. Co więcej, skarżący otrzymał także informację, że ze względu na fakt uwidocznienia w rejestrze działalności gospodarczej do 2009 r. będzie musiał zwrócić pobraną pomoc finansową. Opisaną na wstępie decyzją SKO w dniu 08.09.2009 r. utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie Burmistrza Miasta A. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu m.in. w przypadku zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, co uczynił skarżący pismem z 10.07.2009 r. Wykreślenie z ewidencji dotyczy też sytuacji, w której przedsiębiorca zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej. Jednakże należy odróżnić samo ewidencjonowanie działalności od jej prowadzenia. Nie zawsze wpis do ewidencji jest podstawą do prowadzenia działalności, gdyż prawo działalności gospodarczej wprowadza w niektórych przypadkach dodatkowy wymóg w postaci konieczności uzyskania odpowiedniego zezwolenia. Wpis do ewidencji ma charakter czynności materialno-technicznej, natomiast wykreślenie to decyzja administracyjna. Przy czym powód zaprzestania prowadzenia działalności nie ma dla decyzji o wykreśleniu znaczenia. Znaczenie prawne ma natomiast data wniosku zawiadamiającego o zaprzestaniu prowadzenia działalności. Z kolei nie jest istotna data powstania okoliczności uzasadniających następcze złożenie wniosku. W związku z tym organ pierwszej instancji nie miał obowiązku badania w jakiej dacie faktycznie nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności. Skarżący przed datą 10.07.2009 r. nie zawiadamiał organu o takich zmianach. Za tego rodzaju oświadczenia nie można uznać pism o zawieszenie prowadzenia działalności, gdyż nie wynika z nich wola zaprzestania wykonywania działalności, a jedynie chęć jej zawieszenia. Na powyższą decyzję J. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Podniósł w niej, że w B nie prowadził nigdy działalności gospodarczej, gdyż zmienił adres prowadzenia działalności już w 1992 r. W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga J. C. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd kontrolując legalność wydanych decyzji nie dopatrzył się naruszeń prawa, które mogłyby skutkować ich uchyleniem. Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie znajduje uzasadnienia żądanie skarżącego, by wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej dokonać z datą 02.11.1992 r. Zgodnie z zapisami art. 7e ust. 1 pkt 1 prawa działalności gospodarczej wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu w przypadku zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. Z kolei art. 7d ust. 1 tej ustawy stanowi, iż przedsiębiorca jest obowiązany powiadomić organ o zmianach stanu faktycznego i prawnego odnoszących się do wykonywanej działalności w terminie 14 dni od powstania tych zmian. Dotyczy to również informacji o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej. W wyroku z dnia 29 marca 1999 r., sygn. akt II SA 124/99, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż obowiązek zgłoszenia organowi informacji o zmianach stanu faktycznego i prawnego, w tym o zaprzestaniu prowadzenia działalności ciąży na przedsiębiorcy zarejestrowanym w ewidencji działalności gospodarczej. Z uwagi na 14-dniowy termin jaki wiąże przedsiębiorców, zmiany w ewidencji dokonuje się co najwyżej z datą o 14 dni wcześniejszą niż data zgłoszenia zmian. Niemożliwe jest więc wykreślenie wpisu do ewidencji z kilkuletnią datą wsteczną. W tym stanie rzeczy, uznając zaskarżoną decyzję za prawidłową, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.