III SA/Kr 1059/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po wniesieniu sprzeciwu przez A. W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2012r. w dniu 26 lipca 2012 r. w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia I zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości II ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych Pismem z dnia 18 maja 2012r. skarżąca A. W. złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz trójką małoletnich dzieci. Wskazała, że rodzina nie posiada stałego źródła dochodu, a utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,57 ha (przeciętny dochód miesięczny - 189 zł) oraz świadczeń z pomocy społecznej (4.328 zł rocznie w 2011r.). Skarżąca wyjaśniła, że oprócz domu o powierzchni około 10 m2 nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Referendarz sądowy WSA postanowieniem z dnia 29 maja 2012r. ustanowił dla skarżącej radcę prawnego z urzędu oraz oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza, a wezwana do przedstawienia dochodów oraz wydatków swojej rodziny podała, że oprócz dochodu z gospodarstwa rolnego (189 zł) otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej w wysokości takiej samej jak w 2011r., a także uzyskuje dopłaty ze środków Unii Europejskiej z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego (2.660,59 zł rocznie). Skarżąca wyjaśniła, że plony uzyskiwane z gospodarstwa rolnego rodzina wykorzystuje na własne potrzeby oraz na paszę dla posiadanych zwierząt. Podkreśliła też, że nie posiada własnego sprzętu rolniczego. Odnośnie ponoszonych miesięcznych wydatków na utrzymanie skarżąca podała, że za energię elektryczną płaci 153 zł, za gaz do butli – 60 zł, za opał i ciepłą wodę 133 zł, za środki czystości i leki - około 100 zł, zaś na ubezpieczenie KRUS siebie i męża – 230 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), w skrócie "ppsa", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Art. 245 § 2 ppsa stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 245 § 3 ppsa prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Art. 246 § 1 ppsa stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny W ocenie Sądu sytuacja majątkowa rodziny skarżącej uzasadnia przekonanie, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przedstawionych przez skarżącą dochodów i wydatków wynika, że miesięczne dochody pięcioosobowej rodziny skarżącej wynoszą niespełna 800 zł, przy czym do kwoty tej wliczone są także środki uzyskiwane z pomocy społecznej. Natomiast wydatki na niezbędne koszty utrzymania to około 700 zł. Z tego zestawienia jednoznacznie wynika, że nawet przy uwzględnieniu wsparcia finansowego ze strony pomocy społecznej rodzina skarżącej posiada środki jedynie na zaspokajanie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Zatem skarżąca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych, a tym bardziej ponieść kosztów wynagrodzenia dla zawodowego pełnomocnika procesowego. Dlatego też Sąd uznał za uzasadnione zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niej radcę prawnego. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 260, 243 § 1, 244 § 1, 245 § 1, 246 § 1 pkt 1 ppsa.