III SA/Kr 106/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt [...] p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismem z dnia 08.12.2009r. złożonym za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji skargę na niewykonanie przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt [...], wskazując za podstawę prawną art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Zarzucił organowi naruszenie tego wyroku i wiążącej wykładni prawa . W jego ocenie wyrok ten odnosi się również do Komendanta Powiatowego Policji a dotyczy ogólnie rzecz ujmując kwestii przyznania mu prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący wykazał, że pismami z dnia 23.03.2009r., 27.05.2009r. i 20.10.2009r. wezwał Komendanta Powiatowego Policji do wykonania powyższego wyroku. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Komendant Policji wniósł o jej oddalenie, przyjmując, że jest to skarga na bezczynność tego organu w sprawie prawa skarżącego do równoważnika pieniężnego za brak lokalu, podnosząc, że po wydaniu w/w wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Komendant Powiatowy Policji wydał w dniu 14.07.2009r. decyzję znak [...] o wygaszeniu z dniem 13.05.2005r. decyzji nr [...] z dnia 02.11.2009r., przy czym po odwołaniu się od tej decyzji przez K. J. Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 26.08.2009r. Nr [...] z uwagi na interes społeczny uchylił zaskarżoną decyzję oraz wygasił z dniem 01.05.2005r. decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji. Z akt wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14.01.2009r. sygn. akt [...] uchylił zaskarżoną przez K. J. decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2008r. Nr [...] utrzymującą mocy decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z 03.03.2008r. o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z 06.09.2005r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 30.04.2005r. własnej decyzji nr [...] z dnia 02.11.1999r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Sąd uchylił jednocześnie decyzję pierwszej instancji, a w pkt II określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Uzasadnił wyrok naruszeniem przez organy przepisów postępowania w zakresie bezprzedmiotowości decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga K. J. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji wyroku w sprawie o sygn. Akt [...] podlega odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność tej skargi. Powyższy wniosek wynika z analizy art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, niepubl.). Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu. Jednakże należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona na Komendanta Powiatowego Policji, co do którego nie odnosił się wyrok, którego niewykonanie było przedmiotem skargi. Wyrok dotyczył konkretnie wydanej w trybie odwoławczym decyzji Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz decyzji organu pierwszej instancji Komendanta Wojewódzkiego Policji z 03.03.2008r. nr [...]. Okoliczność, że Komendant Powiatowy Policji nie był on stroną postępowania sądowoadministarcyjnego, w którym zapadł przedmiotowy wyrok, uniemożliwia skuteczne zarzucanie temu organowi niewykonanie orzeczenia zapadłego w sprawie. Wyrok odnosił się więc do organów: Komendanta Głównego Policji i Komendanta Wojewódzkiego Policji. Tylko i wyłącznie wezwanie Komendanta Wojewódzkiego Policji, który był w sprawie organem pierwszej instancji, do wykonania w/w wyroku dałoby podstawę do rozpoznania skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14.01.2009r. sygn. akt [...]. Jest to "właściwy organ" w rozumieniu art. 154 p.p.s.a. Sąd zauważa, że K. J. złożył również skargę na niewykonanie wyroku WSA w Warszawie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, która została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 1251/09. Uściślając, Sąd stwierdza, że nie jest dopuszczalna skarga na niewykonanie wyroku przez organ, którego wyrok ten nie dotyczył i z tego względu skarga K. J. podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a odrzuceniu.