III SA/Kr 106/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. J. na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt [...] postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że zamierza zaskarżyć postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2010 r. sygn. III SA/Kr 106/10 o odrzuceniu skargi na niewykonanie wyroku WSA sygn. akt. [...]. Wskazując na powyższe domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata oświadczając, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz małoletnimi córką i synem. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Podał, że na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składa się jego emerytura policyjna w wysokości 2100 zł oraz wynagrodzenie żony w wysokości 1018 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że wykazane dochody są jedynymi czteroosobowego gospodarstwa domowego. Twierdzi, że są one w całości pochłaniane przez bieżące wydatki, wśród których podstawową pozycję tworzą opłaty za energię elektryczną, wydatki na zakup żywności, opłaty za przedszkole, wydatki szkolne oraz spłata zaciągniętych kredytów przeznaczonych na leczenie i niezbędne wydatki remontowe. Nie posiada oszczędności i również nie był w stanie przygotować się na opłaty związane z wniesieniem skargi i obowiązkiem przymusy adwokackiego. Powiada, że rodzina w pierwszym rzędzie stawia na leczenie i inne wydatki obowiązkowe w celu zapewnienia podstawowych potrzeb członkom rodziny. Skarżący pozostaje w stałym leczeniu z uwagi na schorzenia kardiologiczne, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, wirusowe zapalenie wątroby typu C. Dzieci pozostają w stałym leczeniu alergologicznym. Miesięczne koszty utrzymania lokalu obejmujące czynsz oraz koszty dostawy energii wycenił na ok. 450 zł. Do wniosku dołączył kopię wyników swoich badań oraz zaświadczenia o stanie zdrowia, przelewów otrzymywanego świadczenia emerytalnego oraz wynagrodzenia żony, spłacanych rat kredytów. Wezwany przedstawił kopie ostatnich rachunków i wyciągi z posiadanych rachunków bankowych wyjaśniając, że ponieważ zamieszkuje w budynku należącym do teściów więc kwestia kosztów utrzymania pomieszczeń zajmowanych przez niego i rodzinę wygląda w ten sposób, że współpłacą oni należności po połowie. Budynek nie posiada bowiem rozdzielności liczników energii. W takim samym zakresie ponoszą niezbędne koszty: inwestycyjne, bieżącej konserwacji oraz remontów. Gdy chodzi o koszty telefonów to wynikają one z przedstawionego wyciągu bankowego. Na leki nie posiada rachunków bo nigdy ich nie zbierał i nie przypuszczał by kiedykolwiek mogłyby one być mu potrzebne. Wydatki te są jednak zróżnicowane i wahają się pomiędzy 100-250 zł. Koszt ogrzania domu skarżący wycenił na kwotę nie mniejszą aniżeli 3000 zł rocznie co przy jego udziale daje w przeliczeniu na miesiąc ok. 160 zł. Podniósł, że korzysta z salda debetowego w wysokości 2500 zł i okresowo z pożyczek od rodziców. Z okazanych dokumentów źródłowych wynika, że koszt wywozu śmieci to 30,72 zł miesięcznie, dostawy wody 138,65 zł, gazu 161,32 zł, energii elektrycznej 256,33 zł. Na spłatę kredytów skarżący przeznaczył ostatnio w sumie ok. 1242 zł, na telefony ok. 100 zł, na córkę 77,40 zł. Na przestrzeni ostatnich trzech miesięcy skarżący otrzymał od rodziny pożyczki po ok. 1000 zł. Na rachunku utrzymuje wykazany debet. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Wydane w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dni 28 maja 2010 r. postanowienie o odrzuceniu skargi jest prawomocne od dnia 22.07.2010 r. (k. 137 v.). Skoro jednak w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący w sposób wyraźny wyraża intencję zaskarżenia tego orzeczenia, to zachodzą warunki do merytorycznego rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Użytego w art. 243 ppsa pojęcia "tok postępowania" nie należy bowiem rozumieć wyłącznie w granicach wyznaczanych końcowo prawomocnością orzeczenia głównego ale w jego zakresie uwzględniać również należy ewentualne postępowania inicjowane nawet po uprawomocnieniu się orzeczenia głównego, jeżeli tylko zmierzają do wzruszenia takiego rozstrzygnięcia. Wskazując na powyższe wyjaśnić należy, że stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §2 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a nadto złoży zapewnienie iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, aktualną wysokość i źródło dochodów dołączając do wniosku kopię wyników swoich badań, zaświadczenia o stanie zdrowia, przelewów otrzymywanego świadczenia emerytalnego oraz wynagrodzenia żony. Dokumenty te potwierdzają, wysokość deklarowanych przez skarżącego dochodów rodziny a także problemy zdrowotne skarżącego. Na wezwanie (art. 255 ppsa) skarżący udzielił dodatkowych wyjaśnień popartych okazanymi kopiami dokumentów źródłowych w postaci kopii ostatnich rachunków oraz wyciągu z posiadanego rachunku bankowego. W oparciu o wszystkie te wyjaśnienia i dokumenty sytuacja skarżącego przedstawia się w ten sposób, że miesięczny dochód jego gospodarstwa domowego należy szacować faktycznie na 3118 zł. Po odjęciu wskazywanych obciążeń sięgających kwoty ok. 1945 zł skarżącemu pozostaje do rozporządzenia miesięcznie kwota około 1173 zł. Wynika to z prostych operacji arytmetycznych uwzględniających ustalone w rodzinie skarżącego zasady rozliczeń a także uśrednione koszty i charakterystyczne dla niektórych dostawców okresy rozliczeniowe. Środki jakie pozostają skarżącemu do rozporządzenia nie pozwalają więc specjalnie czynić większych oszczędności. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem, że przy obecnym poziomie cen towarów oraz usług wystarczają one na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego czteroosobowej rodziny. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.