III SA/Kr 1060/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. B. T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg W. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lipca 2013 r. Nr: [...], z dnia 22 lipca 2013 r. Nr: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata B. T. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. K, K, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniami Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2013 roku w sprawach o sygn. akt III SA/Kr 1060/13 i III SA/Kr 1061/13 przyznane zostało skarżącemu W. K. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniami z dnia 3 grudnia 2013 roku Nr: [...] i [...] wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata W. S. Następnie zarządzeniami z dnia 10 stycznia 2014 roku w miejsce poprzednio wyznaczonego pełnomocnika został wyznaczony adwokat B. T. Na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawę o sygn. akt III SA/Kr 1060/13 i sprawę o sygn. III SA/Kr 1061/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. III SA/Kr 1060/13 i skargi W. K. oddalił. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i z tego tytułu przyznane mu zostało wynagrodzenie w kwocie 480 zł. W dniu 30 kwietnia 2014 roku do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 roku sporządzona przez adwokata B. T. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 roku sygn. akt I OSK 1717/14 oddalił skargę kasacyjną, zaś rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu przekazał do rozpoznania przez Sąd I instancji. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461)., bowiem skarga kasacyjna inicjująca postępowanie przed Sądem II instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c"), zatem za sporządzenie i wniesienie skargi opłata wynosi 120 zł (240 zł x 50% = 120 zł). Z uwagi na fakt połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwóch spraw, przedmiotową opłatę należało zwielokrotnić do kwoty 240 zł (120 zł x 2 = 240 zł). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (240 zł x 23% = 55,20 zł) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.