III SA/Kr 1063/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. T. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr [...] z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr [...] z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr [...] z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr [...] z dnia 8 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku celowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa na rzecz adwokata B. T. kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu adwokat B. T. wniósł w dniu 27 czerwca 2016 r. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji, poświadczając, że koszty nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te od dnia 1 stycznia 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§ 22). Opierając się na założeniach wykładni logicznej przyjąć należy, że skoro w myśl powołanego przepisu do spraw wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe, to tym bardziej do spraw wszczętych i prawomocnie zakończonych zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W niniejszej sprawie oświadczenie tej treści zostało złożone przez adwokata. Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia tej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5, natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa § 18. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 2 pkt b). Stawki minimalne w innej sprawie wynoszą 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c). Zauważyć jednak należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Sąd może obniżyć wynagrodzenie. Sąd przyjął, że w niniejszej sprawie, w której pod jedną sygnaturą III SA/Kr 1063/13 rozpoznawane i rozstrzygane były faktycznie cztery sprawy o dalszej sygn. akt III SA/Kr 1064/13, III SA/Kr 1066/13 i III SA/Kr 1069/13 i zachodzi uzasadniony przypadek obniżenia wynagrodzenia adwokatowi B. T. z należnej według ww. rozporządzenia kwoty 600 zł do kwoty 420 zł (70 % stawki). Na przekonanie Sądu w tej kwestii składa się okoliczność, że wskazanym postępowaniem zostały objęte cztery sprawy skarżącego a jego pełnomocnik sporządził i wniósł tylko jedną skargę kasacyjną. Nadto połączone sprawy były jednorodzajowe, gdyż dotyczyły stwierdzenia nienależnie pobranych przez skarżącego świadczeń z pomocy społecznej (zasiłku celowego) a przez to odnosiły się do identycznego stanu faktycznego i prawnego. Z tego powodu, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącego, Sąd uznał za zasadne obniżenie pełnomocnikowi pełnego wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.