III SA/Kr 1063/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) Protokolant Sekretarz Sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 maja 2025 r. nr SKO.UP/4121/36/2025 w przedmiocie unieważnienia w części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy oddala skargę. Decyzją z dnia 20 maja 2025 r. znak: SKO.UP/4121/36/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, działając na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierującymi pojazdami (t.j. Dz.U z 2024 r., poz. 1210 z późn. zm., dalej: u.k.p.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 1 i art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm., dalej: k.p.a.), utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 5 marca 2025 roku nr TK-IV.8041.38.2023, orzekającą o unieważnieniu egzaminu państwowego w części praktycznej w zakresie kat. B prawa jazdy, przeprowadzonego w dniu 10 marca 2023 r., przez egzaminatora J. O. (dalej: skarżący) w Małopolskim Ośrodku Ruchu Drogowego w Krakowie, któremu poddana została W. G. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 5 kwietnia 2023 roku do Urzędu Marszałkowskiego wpłynęło pismo znak: DE.051.12.2023 Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego, wraz z kompletem dokumentów dotyczących egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kat. B, przeprowadzonego w dniu 10 marca 2023 r., przez skarżącego. Do pisma dołączono: odwołanie od wyniku egzaminu W. G. z dnia 22 marca 2023 r.; listę osób zakwalifikowanych na egzamin w dniu 10 marca 2023 r.; arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy przeprowadzonego w dniu 10 marca 2023 r.; wyjaśnienia skarżącego z dnia 30 marca 2023 r.; płytę DVD z nagraniem z przebiegu egzaminu oraz kopertę, w której wpłynęła skarga. Po zapoznaniu się z przekazaną dokumentacją w sprawie organ I instancji uznał, że zachodzą przesłanki do unieważnienia egzaminu państwowego praktycznego w zakresie kat. B prawa jazdy, przeprowadzonego w dniu 10 marca 2023 r. przez skarżącego w Małopolskim Ośrodku Ruchu Drogowego w Krakowie, któremu została poddana W. G. W związku z powyższym organ I instancji, pismem z dnia 17 kwietnia 2023 r. powiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego. Po przeprowadzeniu postępowania, Marszałek Województwa Małopolskiego, decyzją z dnia 5 marca 2025 r., orzekł o unieważnieniu egzaminu państwowego w części praktycznej w zakresie kat. B prawa jazdy, przeprowadzonego w dniu 10 marca 2023 r. przez skarżącego w Małopolskim Ośrodku Ruchu Drogowego w Krakowie, któremu została poddana W. G. W motywach rozstrzygnięciach, organ I instancji wyjaśnił, że wykonując w ruchu drogowym zadanie egzaminacyjne (wskazane w arkuszu przebiegu egzaminu pod poz. 13) egzaminowana zbliżając się do przejazdu kolejowego, oznakowanego znakiem ostrzegawczym A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", a następnie znakiem drogowym G-3 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym jednotorowym" oraz sygnalizacją świetlną, zredukowała prędkość pojazdu egzaminacyjnego i z bezpiecznej odległości spojrzała zarówno w lewą jak i w prawą stronę, celem upewnienia się czy nie nadjeżdża pojazd szynowy. Skarżący uznał zachowanie egzaminowanej, jako zagrażające bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego, dlatego też ustalił wynik negatywny i przerwał egzamin. W ocenie organu I instancji zadanie egzaminacyjne "przejazd przez torowisko kolejowe" zrealizowane zostało przez egzaminowaną zgodnie z przepisami ruchu drogowego. Egzaminowana przed przejazdem kolejowym zredukowała prędkość i w bezpiecznej odległości bardzo wyraźnie upewniła się, czy z żadnej strony nie nadjeżdża pojazd szynowy. Dopiero wówczas przejechała przez przejazd kolejowy. Wobec powyższego uznanie tej sytuacji przez skarżącego za błąd oraz uznanie sytuacji za stwarzającą zagrożenie w ruchu drogowym było nieprawidłowe, a tym samym ustalenie wyniku negatywnego z egzaminu było bezzasadne. W odwołaniu wniesionym od ww. decyzji, skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania tj.: - art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w wyniku nie rozważenia całego materiału dowodowego, pominięcia istotnych dowodów w sprawie dokonanie oceny dowodów z przekroczeniem zasady swobodnej oceny, - art. 8 k.p.a, poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący oczywiste wątpliwości co do rzetelności i bezstronności postępowania a także prowadzenie postępowania w sposób sugerujący wolę wskazania z góry założonej tezy, - art. 11 poprzez zdawkowe i niedokładne wyjaśnienie przez organ przesłanek, którymi kierował się przy wydawaniu decyzji, - art. 107 § 3 k.p.a poprzez brak w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego wraz z wyjaśnienia podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 72 ust. 1 pkt. 2 ustawy o kierujących pojazdami, poprzez błędne zastosowanie w sytuacji nie istnienia przesłanek do unieważnienia egzaminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uznało wniesione odwołanie za nieuzasadnione i opisaną na wstępie decyzją orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że zasady przebiegu egzaminu i jego oceny określone są w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień prze egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach. Zgodnie z § 16 niniejszego rozporządzenia: 1. Egzaminator przerywa egzamin: 1) jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy; 2) jeżeli wystąpiły okoliczności określone w tabeli nr 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia, a zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego; 3) jeżeli zaistniały przesłanki określone w art. 50 ust. 2 lub 3 ustawy; 4) na wniosek osoby egzaminowanej; 5) w przypadku, o którym mowa w § 32; 6) jeżeli osoba egzaminowana odmówiła poddania się badaniu, o którym mowa w § 14 pkt 2. W przedmiotowym przypadku egzamin został przerwany ze względu na zaistnienie sytuacji opisanej w § 16 ust. 2 pkt. 1 rozporządzenia tzn. zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami: część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich zadań określonych zakresem egzaminu jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. W ocenie organu odwoławczego nie było podstaw do przerwania egzaminu na prawo jazdy. Z dokumentacji dołączonej do akt sprawy, egzaminowana wykonując zadanie wskazane w arkuszu przebiegu egzaminu pod poz. 13 zbliżając się do przejazdu kolejowego, oznakowanego znakiem ostrzegawczym A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", a następnie znakiem drogowym G-3 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym jednotorowym" oraz sygnalizacją świetlną, zredukowała prędkość pojazdu egzaminacyjnego i z bezpiecznej odległości spojrzała w lewą jak i prawą stronę, celem upewnienia się, czy nie nadjeżdża pojazd szynowy. Na podstawie dokumentacji sprawy, a zwłaszcza z nagrania przebiegu egzaminu organ I instancji uznał, że egzaminowana jechała z bezpieczną prędkością już minąwszy znak A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", który stosowany jest przed pojazdami bez zapór lub półzapór, wyposażonymi w urządzenia sygnalizacji świetlnej, nadające sygnał czerwony w razie zbliżania się i przejeżdżania pociągu, lub tylko w znak G-3 lub G-4 "krzyż św. Andrzeja" - umieszczony bezpośrednio przed przejazdem. W sytuacji egzaminu, którego dotyczy zaskarżona decyzja, zatrzymanie pojazdu egzaminacyjnego przed znakiem G-3 nie było wymagane. Nie wynikało ani z oznakowania pionowego czy poziomego przed przejazdem kolejowym, ani też z braku dostatecznej widoczności torowiska już w znacznej odległości od niego. Sygnalizator świetlny nie był wzbudzony przez żaden pojazd szynowy, gdyż światła nie paliły się w sposób ani ciągły ani też nie nadawane były sygnały świetlne migające. Nie było też informacji o uszkodzeniu sygnalizacji świetlnej na przejeździe. Tym samym nagranie z przebiegu egzaminu nie potwierdza opisu sytuacji przedstawionej przez skarżącego w wyjaśnieniach z dnia 30 marca 2023 r. oraz opisanych w odwołaniu do powyższej decyzji. Kolegium zwróciło uwagę, że zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich zadań określonych zakresem egzaminu jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. W tym wypadku jak wynika z dokumentów egzaminu oraz jego nagrania egzaminowana przed przejazdem zredukowała prędkość i w bezpiecznej odległości bardzo wyraźnie upewniła się, czy z żadnej strony nie nadjeżdża pojazd szynowy. Dopiero wówczas przejechała przez przejazd kolejowy. Wobec powyższego orzeczono, że egzaminator popełnił błąd uznając sytuację podczas egzaminu za stwarzającą zagrożenie w ruchu drogowym. Tym samym nieuprawnione było ustalenie negatywnego wyniku egzaminu. Egzaminowana postąpiła zgodnie z dyspozycją zapisaną w art. 28 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1251, dalej: p.r.d.): kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu kolejowego oraz przejeżdżając przez przejazd, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność. Przed wjechaniem na tory jest on obowiązany upewnić się, czy nie zbliża się pojazd szynowy, oraz przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności, zwłaszcza jeżeli wskutek mgły lub z innych powodów przejrzystość powietrza jest zmniejszona. Wobec powyższego - zdaniem Kolegium - zarzuty skarżącego dotyczące niezbyt dostatecznego wyjaśnienia okoliczności sprawy, nie zebrania w pełni materiału dowodowego i błędnej interpretacji przepisów, nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący, zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: I. przepisów postępowania, tj.: a) art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w wyniku nie rozważenia całego materiału dowodowego, pominięcia istotnych dowodów w sprawie, dokonania oceny dowodów z przekroczeniem zasady swobodnej oceny; b) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący oczywiste wątpliwości, co do rzetelności i bezstronności postępowania organów obu instancji, a także prowadzenie postępowania w sposób sugerujący chęć wykazania z góry założonej tezy; c) art. 11 k.p.a. poprzez pobieżne i niedokładne wyjaśnienie przez organy orzekające przesłanek, którymi kierowały się przy wydawaniu rozstrzygnięcia; d) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia dla przyjętego stanu faktycznego i prawnego. II. przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez błędne zastosowanie w sytuacji nie istnienia przesłanek do unieważnienia egzaminu; b) wadliwe zastosowanie do oceny przebiegu egzaminu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach w sytuacji, podczas gdy egzamin był przeprowadzony w dniu 10 marca 2023 r. zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (...). Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzające ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, skarżący rozwinął powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 28 p.r.d. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu kolejowego oraz przejeżdżając przez przejazd, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność. Przed wjechaniem na tory jest on obowiązany upewnić się, czy nie zbliża się pojazd szynowy, oraz przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności, zwłaszcza jeżeli wskutek mgły lub z innych powodów przejrzystość powietrza jest zmniejszona. 2. Kierujący jest obowiązany prowadzić pojazd z taką prędkością, aby mógł go zatrzymać w bezpiecznym miejscu, gdy nadjeżdża pojazd szynowy lub gdy urządzenie zabezpieczające albo dawany sygnał zabrania wjazdu na przejazd. 3. Kierującemu pojazdem zabrania się: 1) objeżdżania opuszczonych zapór lub półzapór oraz wjeżdżania na przejazd, jeżeli opuszczanie ich zostało rozpoczęte lub podnoszenie nie zostało zakończone; 2) wjeżdżania na przejazd, jeżeli po drugiej stronie przejazdu nie ma miejsca do kontynuowania jazdy; 3) wyprzedzania pojazdu na przejeździe kolejowym i bezpośrednio przed nim; 4) omijania pojazdu oczekującego na otwarcie ruchu przez przejazd, jeżeli wymagałoby to wjechania na część jezdni przeznaczoną dla przeciwnego kierunku ruchu. Organy w niniejszej sprawie ustaliły w niniejszej sprawie stan faktyczny na podstawie dokumentów i zapisów video z przebiegu praktycznego egzaminu, zgromadzonych w aktach administracyjnych. Organy dokonały analizy zapisu przebiegu egzaminu praktycznego i na tej podstawie przyjęły, że egzaminowana wykonując zadanie wskazane w arkuszu przebiegu egzaminu pod poz. 13 zbliżając się do przejazdu kolejowego, oznakowanego znakiem ostrzegawczym A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", a następnie znakiem drogowym G-3 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym jednotorowym" oraz sygnalizacją świetlną, zredukowała prędkość pojazdu egzaminacyjnego i z bezpiecznej odległości spojrzała w lewą jak i prawą stronę, celem upewnienia się, czy nie nadjeżdża pojazd szynowy. Na podstawie dokumentacji sprawy, a zwłaszcza z nagrania przebiegu egzaminu organy uznały, że egzaminowana jechała z bezpieczną prędkością już minąwszy znak A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", który stosowany jest przed pojazdami bez zapór lub półzapór, wyposażonymi w urządzenia sygnalizacji świetlnej, nadające sygnał czerwony w razie zbliżania się i przejeżdżania pociągu, lub tylko w znak G-3 lub G-4 "krzyż św. Andrzeja" - umieszczony bezpośrednio przed przejazdem. W sytuacji egzaminu, którego dotyczy zaskarżona decyzja, zatrzymanie pojazdu egzaminacyjnego przed znakiem G-3 nie było wymagane. Nie wynikało ani z oznakowania pionowego czy poziomego przed przejazdem kolejowym, ani też z braku dostatecznej widoczności torowiska już w znacznej odległości od niego. Sygnalizator świetlny nie był wzbudzony przez żaden pojazd szynowy, gdyż światła nie paliły się w sposób ani ciągły ani też nie nadawane były sygnały świetlne migające. Egzaminowana w ocenie organów nie stworzyła zagrożenia dla ruchu drogowego, dlatego też brak było podstaw do przerwania egzaminu państwowego. W dokonanej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób doszukać się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. czy art. 80 k.p.a. zarzucanego przez skarżącego. Organy prawidłowo przeanalizowały, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, zapis video przeprowadzonego egzaminu i na tej podstawie przyjęły przedstawiony powyżej stan faktyczny sprawy. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Z treści powołanego przepisu wynika, że zadaniem organu administracji publicznej jest ocena, czy w trakcie czynności egzaminacyjnych zostały naruszone przepisy prawa, które mogą stanowić podstawę do oceny, że egzamin powinien zostać unieważniony. Podkreślić przy tym należy, że użyty przez ustawodawcę w art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. zwrot "niezgodny z przepisami ustawy" oznacza zarówno niezgodność z przepisami ustawy o kierujących pojazdami oraz z przepisami wykonawczymi do ww. ustawy, tj. mającym zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzory dokumentów stosowanych w tych sprawach. Akt ten określa m.in. warunki i tryb przeprowadzania części praktycznej egzaminu państwowego. Z § 28 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wynika, że osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli: a) dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminacyjne, b) zachodzą okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6. Z kolei § 16 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia przewiduje, że egzaminator przerywa egzamin państwowy, jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 u.k.p., w szczególności określone w tabeli nr 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia. Określone w art. 52 ust. 2 u.k.p. przesłanki przerwania części praktycznej egzaminu państwowego przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań, polegają na takim zachowaniu osoby zdającej, które zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Wskazać zatem należy, że skoro art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. dla dopuszczalności unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy wymaga, aby egzamin "był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy", to zbadanie legalności zaskarżonej decyzji polegać musi na wskazaniu, jak należy rozumieć wyrażenie "w sposób niezgodny z przepisami ustawy", a odpowiedzi na to pytanie należy poszukiwać w przepisach Rozdziału 9 obejmującego art. 49-57d u.k.p. Równie ważne znaczenie ma treść art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p., który określa cel egzaminu praktycznego i jego zakres w odniesieniu do egzaminu praktycznego na prawo jazdy uprawniające do kierowania m.in. pojazdami silnikowymi jako: "sprawdzenie umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin w ruchu drogowym pojazdem silnikowym". W kontekście tego przepisu, należy przyjąć, że egzamin przeprowadzony w sposób niezgodny z wyżej wskazanym celem i zakresem egzaminu, byłby wówczas niezgodny z przepisami ustawy. W świetle powyższych regulacji, przepis art. 52 ust. 2 u.k.p. w powiązaniu z § 16 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wskazują, że egzaminator jest zobowiązany do przerwania egzaminu państwowego przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań, gdy zachowanie osoby zdającej egzamin zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Opisane w rozporządzeniu – tj. tabeli nr 1 załącznika nr 2 sytuacje należy rozpatrywać w oparciu o treść art. 52 ust. 2 u.k.p., co oznacza, że zachowanie takie, aby stanowiło uzasadnioną przesłankę do przerwania egzaminu państwowego na prawo jazdy, musi zagrażać bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2023 r., sygn. II GSK 1323/22, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Aby przyjąć, że zachowanie osoby zdającej może być podstawą przerwania egzaminu, konieczne jest ustalenie i stwierdzenie, czy w konkretnych okolicznościach danej sprawy zachowanie osoby zdającej stwarzało bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego uzasadniające podjęcie decyzji o przerwaniu egzaminu, co prowadzi i do tego wniosku, że sam fakt nieprawidłowego zachowania osoby zdającej nie uprawnia do przerwania egzaminu, jeżeli z zachowaniem tym nie łączy się bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego. Innymi słowy, część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań "jedynie w przypadku", gdy "zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. I OSK 917/20, CBOSA). Użyty przez ustawodawcę zwrot "zagraża bezpośrednio" wskazuje, że powinno to być zachowanie, które powoduje zagrożenie realnie w okolicznościach danej sprawy, nie może być to zatem zagrożenie potencjalne, hipotetyczne. Niezależnie zatem od oceny czy egzaminowana obserwując przejazd kolejowy w odpowiednim momencie obróciła głowę z lewej na prawą stronę, co zarzucił jej skarżący; jak wynika z zapisu video przebiegu egzaminu oraz twierdzeń skarżącego przedstawionych na rozprawie, sygnalizator świetlny nie był wzbudzony przez żaden pojazd szynowy, światła nie paliły się w sposób ani ciągły ani też nie nadawane były sygnały świetlne migające, nie nadjeżdżał żaden pojazd szynowy, droga przed pojazdem, którym odbywał się egzamin była wolna, nie mogła zatem spowodować realnego zagrożenia. W świetle powyższych rozważań, nie można zgodzić się ze skarżącym, jakoby w realiach niniejszej sprawy, egzamin państwowy na prawo jazdy został przeprowadzony zgodnie z przepisami ustawy. Zachowanie osoby zdającej egzamin nie zagrażało w bezpośredni sposób zdrowiu i życiu uczestników ruchu drogowego (art. 52 ust. 2 u.k.p.), co w konsekwencji oznacza, że brak było podstaw do zakończenia części praktycznej egzaminu przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań. Dlatego też, za niezasadny należało uznać zarzut skargi naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Sąd dostrzega wskazanie nieprawidłowego rozporządzenia w uzasadnieniach decyzji obu instancji, niemniej jednak naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.