III SA/Kr 1070/13

Kraków, dnia 13 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg K. Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lipca 2013 r. nr [ ] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie gorącego posiłku, z dnia 12 lipca 2013 r. nr [ ] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego, z dnia 12 lipca 2013 r. nr [....] z dnia 12 lipca 2013 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń w formie zasiłków celowych specjalnych na energię elektryczną i czynsz oraz zakup żywności postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 18 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargi K. Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lipca 2013 r. nr: [.....], [....], [.....] i nr [.....] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń socjalnych. Pismem z dnia 24 marca 2014 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 18 czerwca 2014 r. Następnie w dniu 11 lipca 2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W dniu 2 września 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego adw. J. M. złożył jego imieniem skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu podał, że ORA wyznaczyła go pełnomocnikiem z urzędu zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2014 r., które zostało mu doręczone w dniu 27 sierpnia br. W dniu następnym, tj. 28 sierpnia 2014 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Pełnomocnik wskazał nadto, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było oczywiście niezawinione przez stronę, ani przez pełnomocnika. Zdaniem pełnomocnika, przyczyna uchybienia terminu najwcześniej ustała dopiero w momencie, kiedy pełnomocnik z urzędu miał możliwość zapoznania się z aktami niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący działał przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, który o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem dowiedział się w dniu 27 sierpnia 2014 r. Bez zwłoki podjął on niezbędne czynności w celu zapoznania się z aktami postępowania. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 105/08, zgodnie z którym "przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. Przyjęcie poglądu odmiennego, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o jego ustanowieniu, praktycznie uniemożliwia mu dochowanie terminu wskazanego w art. 86 § 1 u.p.p.s.a.". W tym stanie rzeczy należało uznać, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. ustała w okolicznościach niniejszej sprawy w dniu 28 sierpnia 2013 r., wcześniej bowiem pełnomocnik skarżącego nie miał możliwości zapoznania się ze sprawą ani szansy merytorycznego odniesienia się do niej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.