III SA/Kr 1071/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009r. sprawy ze skargi G. J. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 sierpnia 2008r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby skargę oddala Rozkazem Personalnym Nr [...] z dnia [...] 2008 r. Komendant Miejski Policji, działając na podstawie art. 41 ust 1 pkt 3 w związku z art. 45 ust. 3, art. 110 ust. 7 pkt. 3 oraz ust. 8, art. 134 pkt 6, art. 134 f, art. 114 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (tekst jednolity: Dz. U. Nr 43 poz. 277 z 2007 roku - ze zmianami) oraz § 2, § 4, § 5 ust. 1 i 3, § 7 ust 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 roku Nr 251, póz. 1859) - z w o l n i ł skarżącego G. J. ze służby w Policji z dniem [...] czerwca 2008 roku . Skarżący był policjantem w służbie stałej , referentem Referatu do walki z Przestępczością [...] Sekcji [...] Komisariatu Policji, w 3 grupie uposażenia zasadniczego . Ponadto organ orzekł, że skarżącemu nie przysługuje nagroda roczna za 2008 rok. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że na mocy Orzeczenia nr [...] z dnia [...] 2008 roku Komendant Miejski Policji wymierzył skarżącemu karę dyscyplinarną - wydalenia ze służby. Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2008 roku utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Orzeczenie to było prawomocne w dacie wydania ww. rozkazu personalnego. Komendant Miejski Policji wyjaśnił, że zgodnie z art. 134 f ww. ustawy o Policji , kara wydalenia ze służby oznacza zwolnienie policjanta ze służby w Policji. Ponadto zgodnie z art. 110 ust. 7 pkt 3 ww. ustawy o Policji, nagroda roczna za 2008 rok nie przysługiwała skarżącemu, ponieważ wymierzono skarżącemu karę dyscyplinarną wydalenia ze służby , o której mowa w art. 134 pkt 6 tej ustawy. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższego rozkazu personalnego skarżący złożył odwołanie, w którym podniósł zarzuty dotyczące postępowania dyscyplinarnego i wniósł o jego "nullifikowanie" . Komendant Wojewódzki Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071, ze zmianami), Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia 21 sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] 2008 r. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swej decyzji podniósł , że skarżący orzeczeniem nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2008 roku został uznany winnym naruszenia dyscypliny służbowej poprzez niestawienie się do służby w dniach 2, 3, 4 i 5 października 2007 oraz nieusprawiedliwienie swojej nieobecności, czym naruszył art. 132 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy o Policji w zw. § 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 roku w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. z 2002 r. Nr 151, poz, 1261). Zaskarżone orzeczenie zostało utrzymane w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2008 roku. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu 19 czerwca 2008 roku. Po uprawomocnieniu się tego orzeczenia Komendant Miejski Policji w dniu [...] 2008 roku wydał rozkaz personalny nr [...], którym na podstawie art. 41 ust 1 pkt 3 ustawy o Policji rozwiązał ze skarżącym stosunek służbowy z dniem [...] czerwca 2008 roku. Komendant Policji podniósł, że skarżący w złożonym odwołaniu nie odniósł się do treści zaskarżonego rozkazu personalnego, nie podniósł względem tej decyzji żadnych zarzutów merytorycznych, czy też formalnych. Zakwestionował jedynie prawidłowość przeprowadzonego w stosunku do niego postępowania dyscyplinarnego. Zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o Policji, policjanta zwalnia się ze służby w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Z przepisu tego wynika, że na organ służbowy Policji właściwy do wydania decyzji na podstawie art. 45 ustawy o Policji, nałożony został obowiązek zwolnienia policjanta ze służby, w stosunku do którego zapadło prawomocne orzeczenie dyscyplinarne o wydaleniu ze służby. Oznacza to, że właściwy organ służbowy Policji jest związany prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym i nie może go nie wykonać. W rozpatrywanej sprawie zaistniała taka sytuacja. W związku z tym, że skarżący zaprzestał świadczenia pracy z powodu choroby, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o Policji , zwolnienie policjanta ze służby między innymi na podstawie 41 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemne wystąpienie ze służby. Oznacza to, że z policjantem niezdolnym do służby nie można bez jego zgody rozwiązać stosunku służbowego przed upływem powyższego okresu (wyrok z dnia 5 lipca 2006 r. NSA I OSK 1338/05). Wobec braku raportu skarżącego o zwolnienie ze służby w Policji, a w sytuacji uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego zakończonego decyzją o wydaleniu ze służby w Policji, Komendant Miejski Policji był zobowiązany do wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu wymienionego ze służby w Policji, na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 tej ustawy . Na powyższy rozkaz skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu, a dotycząca postępowania dyscyplinarnego. Ponadto skarżący zarzucił, że został zwolniony z 3 grupy zaszeregowania podczas , gdy zgodnie z rozkazem personalnym nr [...] KMP z dnia [...] 2005 roku został mianowany na stanowisko referenta Referatu do Walki z Przestępczością przeciwko [...] Sekcji [...] Komisariatu Policji w 4 grupie zaszeregowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, że zaskarżony rozkaz był konsekwencją wydania orzeczenia dyscyplinarnego wymierzającego skarżącemu karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Ponadto organ wyjaśnił, że w chwili uprawomocnienia się orzeczenia nr [...] z dnia [...] 2008 r., którym wymierzono karę wydalenia ze służby, niemożliwym było zwolnienie skarżącego ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji (orzeczenie trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską), gdyż byłoby to naruszeniem art. 43 ust. 1 ustawy o Policji. Przepis ten stanowi, że zwolnienie policjanta m.in. na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, chyba że policjant zgłosi pisemne wystąpienie ze służby. Ponieważ skarżący pisemnego wystąpienia ze służby nie złożył, a okres 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu jego choroby upływał dopiero w dniu 8 października 2008 roku , nie było możliwości przyjęcia za podstawę zwolnienia art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji (stanowisko to potwierdza wyrok NSA I OSK 1338/05 z dnia 5 lipca 2006 roku). Odnosząc się do zarzutu zwolnienia z 3 grupy zaszeregowania mimo, że mianowany był on na stanowisko w 4 grupie zaszeregowania Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, że nastąpiło to w związku z wejściem w życie rozporządzenia MSWiA z dnia 8 lutego 2008r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. nr 24 poz. 149). Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia policjantowi, któremu przed dniem 1 stycznia 2008r. zachowano prawo do zaszeregowania należnego na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, przysługuje od tego dnia grupa zaszeregowania równorzędna do dotychczasowej, określona w tabeli stanowiącej załącznik nr 4 do mniejszego rozporządzenia. Tabela równorzędnych grup zaszeregowania wskazuje natomiast, że zachowana przed dniem 1 stycznia 2008r. 4 grupa zaszeregowania (taką grupę zaszeregowania posiadał skarżący od dnia 13 maja 2005r.) odpowiada przysługującej od dnia 1 stycznia 2008r. w 3 grupie zaszeregowania (dlatego wymieniony został zwolniony z tej grupy zaszeregowania). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r Nr 153, poz.1270) . W rozpatrywanej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja – Rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21.08.2008 r , ani poprzedzająca ja decyzja – Rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji nie naruszają prawa w stopniu dającym podstawę do ich uchylenia. Okolicznością bezsporną jest , że wobec skarżącego została orzeczona kara dyscyplinarna wydalenia ze służby na mocy orzeczenia nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2008 r , które zostało utrzymane w mocy orzeczeniem nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu 19.06.2008 r. Uprawomocnienie się orzeczenia wymierzającego karę dyscyplinarną wydalenia ze służby w administracyjnym toku instancji wywarło ten skutek, że została spełniona przesłanka określona w art. 41 ust. 1 pkt. 3 ww. ustawy o Policji. Przepis ten stanowi, że policjanta zwalnia się ze służby w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Redakcja tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że właściwy organ Policji ma obowiązek zwolnienia policjanta ze służby, jeżeli wobec tego policjanta została orzeczona kara dyscyplinarna wydalenia ze służby i orzeczenie to ma walor decyzji prawomocnej. Zgodzić należy się ze stanowiskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego Rozkazu personalnego nr [...] z dnia 21.08.2008r, że właściwy organ Policji jest związany takim orzeczeniem dyscyplinarnym i nie może go nie wykonać. W związku z powyższym nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja skargi, która dotyczyła postępowania dyscyplinarnego i nie zawierała żadnych zarzutów wskazujących na naruszenie prawa przez organy Policji obu instancji w zakresie stosowania art. 41 ust. 1 pkt. 3 ww. ustawy. Odnosząc się do podstawy zwolnienia skarżącego ze służby w Policji , Sąd w całości podzielił stanowisko organów Policji, że podstawą zwolnienia w rozpatrywanej sprawie był wskazany art. 41 ust. 1 pkt. 3 tej ustawy , a nie art. 41 ust. 1 pkt. 1 ww. ustawy, który stanowi, że policjanta zwalnia się ze służby w przypadku orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską. W aktach sprawy znajduje się orzeczenie Nr [...] Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej Nr [...] Ministerstwa Spraw wewnętrznych i Administracji, z którego wynika, że stwierdzone schorzenia czynią skarżącego całkowicie niezdolnym do służby w Policji, jednak art. 43 ust.1 ww. ustawy ogranicza możliwość zwolnienia z tego powodu policjanta ze służby przed upływem 12 miesięcy od zaprzestania służby z powodu choroby, chyba że policjant zgłosi pisemne wystąpienie ze służby. Okres 12 miesięcy, o którym mowa we wskazanym przepisie, w rozpatrywanej sprawie upływał w dniu 8 października 2008 r , a zatem po dacie wydania orzeczeń dyscyplinarnych przez organ pierwszej , jak i drugiej instancji. Oznacza to , że ani Komendant Miejski Policji, ani Komendant Wojewódzki Policji nie mogli w niniejszej sprawie zwolnić skarżącego ze służby w oparciu o wskazany wyżej przepis , wobec faktu , że okres 12 miesięcy od zaprzestania służby z powodu choroby skarżącego nie upłynął . Za zgodne z prawem należy również uznać stanowisko organów Policji w kwestii zaszeregowania do 3 grupy, mimo że był mianowany na stanowisko w 4 grupie zaszeregowania. Powodem takiego rozstrzygnięcia w tym zakresie była zmiana rozporządzenia MSWiA z dnia 08.02.2008 r w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat , od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U z 2008 r , Nr 24, poz.149). Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia od dnia 1 stycznia 2008 r 4 grupa zaszeregowania przed tą datą odpowiada 3 grupie zaszeregowania po tej dacie. Mając powyższe na uwadze, skarga nie mogła być uwzględniona, dlatego Sąd działając na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.