III SA/Kr 1072/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 30.12.2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 11.07.2005r. Nr [...] w przedmiocie uznania za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju postanawia: odrzucić skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 11.07.2005r. Nr [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej w wyniku rozpoznania odwołania J. R. od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia [...].05.2005r. w sprawie uznania wyżej wymienionego za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju - kategoria D - utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy i pouczyła, że na decyzję tę przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie 30 dni od doręczenia. Jako podstawę prawną decyzji podano art. 127 § 1 i 138 kpa w związku z § 22 oraz § 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z 25.06.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, póz. 1595). Pismem z dnia [...].08.2005r. J. R. złożył skargę zgodnie z pouczeniem. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska przedstawiła skargę J. R. do rozpoznania wraz z odpowiedzią na skargę, w której wnosi ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że żaden z przepisów podanych przez organ administracyjny II instancji w zaskarżonej decyzji nie wskazuje na możliwość odwołania się strony do sądu administracyjnego. W szczególności należy podkreślić, że brak przepisu wskazującego, że od decyzji organu II instancji przysługuje odwołanie na zasadach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, tak jak wskazuje to wprost § 22 cyt. wyżej rozporządzenia w stosunku do możliwości odwołania się od decyzji organu I instancji. Oznacza to, że niniejsza sprawa nie należy do sprawy sądowoadministracyjnej. Zgodnie z uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27.10.1999r. III ZP 9/99 - art. 177 Konstytucji RP stanowi, że sądy powszechne (w tym sądy pracy i ubezpieczeń społecznych) sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów, co oznacza domniemanie drogi sądownictwa powszechnego. Tym samym regułą jest rozstrzyganie spraw przez sądy powszechne. Stanowisko to zostało podzielone w postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06.11.2000 r. OSA 1/2000. W związku z wejściem w życie z dniem 01.01.2004r. ustawy z dnia 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) i treścią art. 13 § 1 p.p.s.a. - skarga w tej sprawie do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Należy zwrócić uwagę, że skoro skarżący wniósł niniejszą skargę w wyniku błędnego pouczenia go o środku odwoławczym zawartym w zaskarżonym orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, to z tego względu nie może ponosić ujemnych skutków takiego pouczenia, a zatem orzeczenie winno mu być ponownie doręczone wraz ze skorygowanym pouczeniem o środku odwoławczym. Mając powyższe na względzie - na mocy art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.