III SA/Kr 1075/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 21 lipca 2010r. nr rej. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] 2010r. nr rej. [...] Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy – Oddział w A umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek M. T. o wpisanie do ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Pismem z dnia 17 sierpnia 2010r. M. T. wniosła skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 21 lipca 2010r. nr rej. [...] utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy – Oddział w A z dnia [...] 2010r. nr rej. [...] w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego nakazania umieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących prace w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o odrzucenie skargi, gdyż skarżąca nie poprzedziła jej odwołaniem od decyzji organu I instancji. Pismem z dnia 7 października 2010r. (data wpływu do organu – 12 października 2010r.) M. T. wniosła odwołanie od decyzji Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy – Oddział w A z dnia [...] 2010r. nr rej. [...]. Postanowieniem z dnia [...] 2010r. nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy stwierdził, iż powyższe odwołanie M. T. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przystępując do rozpatrzenia skargi Sąd w pierwszej kolejności bada, czy osoba, która ją złożyła była do tego uprawniona, tzn. czy miała legitymację skargową. Jak stanowi bowiem art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym lub inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Istotnym jest by przy ocenie legitymacji procesowej wziąć pod uwagę nie tylko okoliczność wystosowania przez dany podmiot żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem ale także to, czy podmiot ten był stroną w postępowaniu administracyjnym, czyli inaczej rzecz biorąc, czy był stroną stosunku materialnoprawnego, który był przedmiotem konkretyzacji w postępowaniu administracyjnym. W rozpatrywanej sprawie zachodzi niezgodność między stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 21 lipca 2010r. nr rej. [...] – była nią G. B. – a osobą, która wniosła skargę, czyli M. T. Z treści skargi wyraźnie wynika, iż M. T. wnosi skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 21 lipca 2010r. nr rej. [...] i domaga się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Skarżąca nie była więc stroną w przedmiotowej sprawie i nie mogła wnieść skargi. Sąd zwraca również uwagę, iż skarżąca nie poprzedziła wniesienia skargi odwołaniem od decyzji organu I instancji. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W decyzji z dnia [...] 2010r. nr rej. [...] M. T. została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia odwołania do organu II instancji. Mimo to skarżąca wniosła odwołanie dopiero w dniu 12 października 2010r. (data prezentaty organu), a więc już po złożeniu skargi. Należy zatem uznać, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym nie zachowała trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe daje podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że "sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne", uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie wniesienie skargi przez osobę nie będącą stroną w sprawie będącej jej przedmiotem oraz niepoprzedzenie skargi odwołaniem od decyzji organu I instancji. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.