III SA/Kr 1086/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2017 r. sprawy ze skargi L. K. na uchwałę Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia 22 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania równoważności stopnia naukowego postanawia: skargę odrzucić. Rada Wydziału [...] uchwałą z dnia 22 czerwca 2017 r. nr [...] postanowiła o odmowie uznania równoważności stopnia naukowego L. K. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że od niniejszej uchwały skarżąca może wnieść odwołanie do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych, w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia uchwały. W dniu 21 sierpnia 2017 r. skargę na ww. uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła L. K., domagając się jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę Dziekan Wydziału [...] wskazał, że skarga jest przedwczesna. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, sąd skargę odrzuca. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.), przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (tak też w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 marca 2004 r., sygn. akt I SA 2813/03). Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Wydziału [...] z dnia 22 czerwca 2017 r. nr [...], którą postanowiono o odmowie uznania równoważności stopnia naukowego L. K. Zgodnie z § 6 ust 1 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych za granicą postępowanie nostryfikacyjne kończy się uchwałą rady w sprawie: 1) uznania stopnia naukowego za równoważny z odpowiednim polskim stopniem naukowym lub stopniem w zakresie sztuki albo 2) odmowy uznania stopnia naukowego za równoważny z odpowiednim polskim stopniem naukowym lub stopniem w zakresie sztuki. Ustęp 3 powyższego przepisu stanowi, iż wnioskodawca może odwołać się od uchwał, o których mowa w ust. 1, do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki dotyczące odwołania od odmownych uchwał o nadaniu stopnia doktora lub doktora habilitowanego stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżąca powinna zaskarżyć do sądu administracyjnego decyzję Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów Naukowych (o ile byłaby dla skarżącej niesatysfakcjonująca), a nie wnosić skargi bezpośrednio od uchwały Rady Wydziału. Obecnie wniesiona skarga jest przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna. Skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku postępowania, to jest przedmiotem skargi uczyniła uchwałę rady wydziału. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, odwołanie miało być przedstawione Radzie Wydziału [...] w dniu 21 września 2017 r., a następnie Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów Naukowych. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę skarżącej odrzucił.