III SA/Kr 1087/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia 6 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do stypendium I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że uchylona decyzja nie może być wykonana. Zaskarżoną przez J. M. decyzją z dnia 06 sierpnia 2010r. znak [...] Wojewoda uchylił w całości decyzję Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...] orzekającą o utracie przez J. M. prawa do stypendium od dnia 24 maja 2010r. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) i art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 200r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego: J. M. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 01.06.2009r. Decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] Starosta orzekł o uznaniu J. M. za osobę bezrobotną z dniem 01.06.2009 r. Decyzją z tego samego dnia znak [...] Starosta przyznał J. M. uzupełnienie prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej. a dniu [...] 2009r. znak [...] Starosta orzekł o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na to, że skarżący wyczerpał okres pobierania zasiłku. W dniu 13.05.2010r. skarżący został skierowany przez Starostę na szkolenie do A w K w zakresie "Obsługa i eksploatacja instalacji elektrycznych i elektroenergetycznych do napięcia 15 KV". Szkolenie odbywało się w dniach od 17.05.2010r. do 28.05.2010r. Wraz z rozpoczęciem szkolenia skarżący został poinformowany o obowiązkach osoby uczestniczącej w szkoleniu, m.in. o każdorazowym usprawiedliwieniu nieobecności na zajęciach szkoleniowych w terminie 2 dni od daty jej wystąpienia oraz obowiązku zwrotu kosztów szkolenia w przypadku nie ukończenia go z własnej winy, chyba, że powodem nie ukończenia szkolenia będzie podjęcie pracy. Decyzją z dnia [...] 2010 r. Starosta przyznał J. M. stypendium w związku z rozpoczęciem szkolenia w wysokości 120% zasiłku dla osoby bezrobotnej. Pismem z daty 28.05.2010r. A poinformowała Powiatowy Urząd Pracy, że J. M. był nieobecny w dniach 24.05.2010r. do 27.05.2010r. na szkoleniu i z powodu niedostatecznej frekwencji na zajęciach nie został dopuszczony do egzaminu na uprawnienia SEP. Na skutek tej informacji Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] orzekł o pozbawieniu J. M. statusu osoby bezrobotnej z dniem 24.05.2010r. z powodu przerwania przez niego z własnej winy szkolenia. Decyzją z dnia [...] 2010R. znak [...] Starosta orzekł na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) o utracie przez skarżącego prawa do stypendium od dnia 24.05.2010r. a decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] orzekł o obowiązku zwrotu przez skarżącego kosztów szkolenia w kwocie 708,30 zł. W uzasadnieniu decyzji z [...] 2010r. organ podał, że J. M. przerwał szkolenie z własnej winy w dniu 23.05.2010r. , dlatego utracił prawo do stypendium. W odwołaniu od w/w decyzji Starosty J. M. wniósł o stwierdzenie jej nieważności, w pierwszej kolejności zarzucając organowi , że przesłanie mu w/w trzech decyzji jednocześnie i w jednej kopercie było działaniem niezgodnym z prawem, podobnie jak fakt, że wydanie tych decyzji w imieniu osoby prawnej stwierdziła ta sama osoba fizyczna, we wszystkich decyzjach wskazano taki sam termin do wniesienia odwołania, ten sam organ odwoławczy oraz, że te trzy decyzje dotyczą tej samej sprawy. Treść i uzasadnienie decyzji wywołują wzajemne implikacje, dlatego powinny być badane przez organ odwoławczy łącznie, w ramach jednego postępowania. Następnie skarżący szczegółowo opisał okoliczności udziału w szkoleniu, dzień po dniu, podnosząc, że nie jest zasadny zarzut przerwania z własnej winy szkolenia. Wyjaśnił, że zrealizował cały zakres szkolenia objęty harmonogramem. Rozszerzył ponadto zakres szkolenia o zagadnienia takie jak " elektryczne urządzenia przeciwwybuchowe i elektryczna sieć trakcyjna " ,co do których zauważył, że były wątpliwości czy są objęte zakresem szkolenia. Uznał, że przyczyny nieobecności na zajęciach wynikają z relacji interpersonalnych i organizacyjnych szkolenia. Po przedstawieniu prowadzącemu świadectw kwalifikacyjnych został poinformowany, że może pójść, podpisać się na liście i nie przychodzić aż do dnia egzaminu. Zarzucił organowi nieudostępnienie mu treści notatek służbowych sporządzonych w trakcie postępowania .Ponadto podniósł, że decyzje utracie prawa do stypendium i obowiązku zwrotu kosztów szkolenia wynikają z decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej, która jest nieprawomocna, w związku z czym organ naruszył przepisy postępowania. Wojewoda po rozpoznaniu odwołania wydał opisaną na wstępie decyzję, zaznaczając, że organ pierwszej instancji dopuścił się uchybień w ustaleniu właściwej podstawy prawnej utraty prawa do stypendium, wskazując, że skarżący od dnia 24.05.2010r. nie był osoba bezrobotną, a jedynie osobie bezrobotnej przysługuje prawo do stypendium w okresie odbywania szkolenia. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji winien ustalić prawidłowo podstawę prawną utraty prawa do stypendium a także wyjaśnić czytelnie co spowodowało utratę prawa do stypendium. Decyzja Wojewody stała się przedmiotem skargi J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze podniósł, że sentencja decyzji organu odwoławczego jest jedynie częściowo zgodna intencją odwołania, w tym miejscu gdzie stwierdza, że zaskarżona decyzja wydawana jest w związku z decyzją o utracie statusu osoby bezrobotnej. W ocenie skarżącego decyzja jest dotknięta wadą nieważności i wnosi o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ,gdyż decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej została wydana z rażącym naruszeniem prawa, zaniechano bowiem szeregu istotnych czynności postępowania wyjaśniającego, natomiast decyzja ta stanowiła podstawę prawną decyzji o utracie prawa do stypendium. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sadowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji , organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z ustawowymi kompetencjami –bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Kierując się tymi kryteriami Sad stwierdził , że organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Analiza akt administracyjnych dostarcza podstaw do stwierdzenia , że nie został rozpoznany pochodzący z daty 23.07.2010r. zamieszczony w odwołaniu ( mylnie nazwanym skargą ), wniosek o wyłączenie pracowników Powiatowego Urzędu Pracy powołujący się na przepis art.25 § 1 pkt 1 K.p.a. , ponowiony przez skarżącego w piśmie z dnia 16. 08. 2010r. ( zatytułowanym " Skarga II" ). Rozpatrując sprawę organ przeoczył zawarty w odwołaniu wniosek o wyłączenie organu. Rozpatrzenie i rozstrzygnięcie odwodnia oraz ocena decyzji organu pierwszej instancji bez rozstrzygnięcia o wniosku o wyłączenie tego organu od prowadzenia sprawy było przedwczesne i niedopuszczalne. O ile bowiem organ ten podlegałby wyłączeniu , nie byłoby możliwe przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, a taka jest sentencja zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy .p.ps.a.