III SA/Kr 1088/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia 6 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów kształcenia I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że uchylona decyzja nie może być wykonana. Zaskarżoną przez J. M. decyzją z dnia 06 sierpnia 2010r. znak [...] Wojewoda uchylił w całości decyzję Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...] orzekającą o obowiązku zwrotu przez J. M. kosztów szkolenia w kwocie 708,30 zł i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Jako podstawa prawna decyzji wskazane zostały art. 41 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) i art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 200r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego: J. M. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 01.06.2009r. Decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] Starosta orzekł o uznaniu J. M. za osobę bezrobotną z dniem 01.06.2009 r. Decyzją z tego samego dnia znak [...] Starosta przyznał J. M. uzupełnienie prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej, a w dniu [...] 2009r. znak [...] Starosta orzekł o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na to, że skarżący wyczerpał okres pobierania zasiłku. W dniu 13.05.2010r. Starosta skierował M. M. do A w K na szkolenie w zakresie "Obsługa i eksploatacja instalacji elektrycznych i elektroenergetycznych do napięcia 15 KV". Szkolenie odbywało się w dniach od 17.05.2010r. do 28.05.2010r. Wraz z rozpoczęciem szkolenia skarżący został poinformowany o obowiązkach osoby uczestniczącej w szkoleniu, m.in. o każdorazowym usprawiedliwieniu nieobecności na zajęciach szkoleniowych w terminie 2 dni od daty jej wystąpienia oraz obowiązku zwrotu kosztów szkolenia w przypadku nie ukończenia go z własnej winy, chyba, że powodem nie ukończenia szkolenia będzie podjęcie pracy. Decyzją z dnia [...] 2010 r. Starosta przyznał J. M. stypendium w związku z rozpoczęciem szkolenia w wysokości 120% zasiłku dla osoby bezrobotnej. Pismem z daty 28.05.2010r. A poinformował Powiatowy Urząd Pracy, że J. M. był nieobecny w dniach 24.05.2010r. do 27.05.2010r. na szkoleniu, i z powodu niedostatecznej frekwencji na zajęciach nie został dopuszczony do egzaminu na uprawnienia SEP. Na skutek tej informacji Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] powołując jako podstawę prawną art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 10 ust. 7 pkt 1, art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) orzekł o pozbawieniu J. M. statusu osoby bezrobotnej z dniem 24.05.2010r. z uwagi na przerwanie z własnej winy szkolenia. Następnie decyzją z dnia [...] 2010R. znak [...] Starosta orzekł o utracie przez skarżącego prawa do stypendium od dnia 24.05.2010r. a decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] orzekł na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 7, art. 41 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy o obowiązku zwrotu przez skarżącego kosztów szkolenia w kwocie 708,30 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na następujące ustalenia: J. M. pomimo, że był poinformowany o obowiązkach i prawach szkolącego się w zakresie obecności i usprawiedliwiania nieobecności, w okresie od 24.05.2010r. do 27.05.2010r. nie uczestniczył w zajęciach przewidzianych harmonogramem szkolenia. Ostatniego dnia szkolenia, mianowicie w dniu egzaminu 28.05.2010r. zgłosił się do instytucji szkolącej i na liście obecności przy dacie nieobecności, sam bez przyzwolenia wykładowcy umieścił zwrot " nieobecny usprawiedliwiony – indywidualny tryb nauczania", stwierdzając to wlanym podpisem. Faktu usprawiedliwienia nieobecności na zajęciach w dniach 24-27.05.2010r. ani ustalenia "indywidualnego trybu nauczania" nie potwierdził organizator szkolenia. Ostatecznie skarżący nie został dopuszczony do egzaminu. Organ uznał na podstawie tych okoliczności, że skarżący przerwał udział w szkoleniu z własnej winy, nie przedstawiając żadnego usprawiedliwienia nieobecności na zajęciach, a w konsekwencji orzekł o obowiązku zwrotu poniesionych przez organ kosztów szkolenia. W odwołaniu od w/w decyzji Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...] J. M. wniósł o stwierdzenie jej nieważności, w pierwszej kolejności zarzucając organowi ,że przesłanie mu w/w trzech decyzji jednocześnie (w jednej kopercie) było działaniem niezgodnym z prawem, podobnie jak fakt, że wydanie tych decyzji w imieniu osoby prawnej stwierdziła ta sama osoba fizyczna, we wszystkich decyzjach wskazano taki sam termin do wniesienia odwołania, ten sam organ odwoławczy oraz, że te trzy decyzje dotyczą tej samej sprawy, treść i uzasadnienie decyzji wywołują wzajemne implikacje, dlatego powinny być badane przez organ odwoławczy łącznie, w ramach jednego postępowania. Następnie skarżący szczegółowo opisał okoliczności jego udziału w szkoleniu, dzień po dniu, podnosząc przy tym , że nie jest zasadny zarzut o przerwaniu z własnej winy szkolenia. Wyjaśnił, że zrealizował cały zakres szkolenia objęty harmonogramem. Rozszerzył ponadto zakres szkolenia o zagadnienia takie jak" elektryczne urządzenia przeciwwybuchowe i elektryczna sieć trakcyjną, co do których zauważył, że były wątpliwości czy są objęte zakresem szkolenia. Uznał, że przyczyny nieobecności na zajęciach wynikają z relacji interpersonalnych i organizacyjnych szkolenia. Po przedstawieniu prowadzącemu świadectw kwalifikacyjnych został poinformowany, że może pójść, podpisać się na liście i nie przychodzić aż do dnia egzaminu. Zarzucił organowi nieudostępnienie mu treść notatek służbowych sporządzonych w trakcie postępowania, a ponadto podniósł, że decyzja o obowiązku zwrotu kosztów szkolenia wynika z decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnego, która jest nieprawomocna, w związku z czym organ naruszył przepisy postępowania. Wojewoda po rozpoznaniu odwołania wydał opisaną na wstępie decyzję, zaznaczając na wstępie, że o ile decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej z racji zawinionego przerwania szkolenia jest zgodna z prawem, to zasadnym jest zarzut odwołania, że decyzja o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia nie może być wydana przed decyzją orzekająca o utracie statusu osoby bezrobotnej , jak też przed decyzją o utracie prawa do stypendium. Co do uniemożliwienia skarżącemu wglądu do notatek służbowych organ zauważył, że w postępowaniu administracyjnym notatki służbowe nie mają waloru dowodowego, jedynie protokoły stąd ten zarzut skarżącego nie mógł mieć znaczenia. Decyzja Wojewody stała się przedmiotem skargi J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której zarzucił , że sentencja decyzji organu odwoławczego jest tylko częściowo zgodna intencją odwołania , w tym miejscu gdzie stwierdza, że zaskarżona decyzja wydawana jest w związku z decyzją o utracie statusu osoby bezrobotnej. Wnosi o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji , ze względu na to, że decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej została wydana z rażącym naruszeniem prawa, bowiem zaniechano szeregu istotnych czynności postępowania wyjaśniającego dlatego nie mogła stanowić podstawy prawnej decyzji o obowiązku zwrotu kosztów szkolenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sadowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji , organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z ustawowymi kompetencjami –bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Kierując się tymi kryteriami Sad stwierdził, że organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Analiza akt administracyjnych dostarcza podstaw do stwierdzenia , że nie został rozpoznany pochodzący z daty 23.07. 2010r. zamieszczony w odwołaniu ( mylnie nazwanym skargą ), wniosek o wyłączenie pracowników Powiatowego Urzędu Pracy powołujący się na przepis art.25 § 1 pkt 1 K.p.a. , ponowiony przez skarżącego w piśmie z dnia 16. 08. 2010r. ( zatytułowanym " Skarga II" ). Rozpatrując sprawę organ przeoczył zawarty w odwołaniu wniosek o wyłączenie organu. Rozpatrzenie i rozstrzygnięcie odwodnia oraz ocena decyzji organu pierwszej instancji bez rozstrzygnięcia o wniosku o wyłączenie tego organu od prowadzenia sprawy było przedwczesne i niedopuszczalne. O ile bowiem organ ten podlegałby wyłączeniu , nie byłoby możliwe przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, a taka jest sentencja zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy .p.ps.a.