III SA/Kr 1089/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. A. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. A. na czynność Prezydenta Miasta z dnia 26 czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskiem skarżącej. Skarżąca w złożonym dnia 22 lutego 2011 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła brak osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podała, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje dochody oszacowała na kwotę 444 zł zasiłku socjalnego. Uzasadniając swoje starania odniosła się do okoliczności nurtującej ją sprawy akcentując, że boryka się z problemem bezdomności. Z urzędu stwierdza się, że postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata (k. 16), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa Z. L. (k. 29) a skarżąca udzieliła rzeczonemu stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie (k. 39). Jednocześnie odnotowania wymaga fakt, że postanowieniem z dnia 26 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę strony i postanowienie to jest prawomocne od dnia 15 stycznia 2011 r. (k. 58 i 58v.) Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Skoro skarżąca korzysta w sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) a jednocześnie wskazywanym wyżej postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. ustanowiono dla niej adwokata (k. 16) i udzielone w ten sposób prawo pomocy nie zostało stronie cofnięte, to niezależnie od faktu, że swój obecny wniosek strona złożyła po uprawomocnieniu się postanowienia odrzucającego skargę, w stosunku do obecnego wniosku o prawo pomocy należało orzec jak w sentencji działając na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.