III SA/Kr 1092/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. z dnia 5 października 2004r. Nr [...] w części stwierdzającej brak związku rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową postanawia: skargę odrzucić Opisanym w sentencji postanowienia orzeczeniem Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w K., rozpatrując odwołanie T. K. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2004r., którym uznano T. K., za czasowo niezdolnego do służby wojskowej na okres 12 miesięcy z przyznaniem kategorii zdrowia B i jednoczesnym stwierdzeniem, że rozpoznane schorzenie nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. Na powyższe orzeczenie T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę nazwaną "odwołaniem", w której kwestionuje decyzję w części ustalającej brak związku przyczynowego rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w K., wniosła o odrzucenie skargi. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (tj. Dz. U. z 1992r. Nr 4, poz. 16 z późn. zm.) do orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej powołane są wojskowe komisje lekarskie. Stosownie do przepisu § 19 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 57, poz. 278 z późn. zm.) orzeczenie woskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej powinno m.in. zawierać: 1. rozpoznanie lekarskie, 2. ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku ze służbą wojskową. Podstawę do orzekania natomiast o związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową dla celów zaopatrzenia i innych świadczeń przez organy rentowe (wojskowe organy emerytalne, ZUS) stanowią przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 1972r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związków ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 53, poz. 342 z późn. zm.) ustawy z dnia 29 maja 1974r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1983r. Nr 13, poz. 6 ze zm.) oraz ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1994r., Nr 10, poz. 36 ze zm.). W tych postępowaniach przed organami rentowymi, orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej w części dotyczącej istnienia związku stwierdzonego schorzenia, lub braku takiego związku ze służbą wojskową, stanowią tylko element postępowania nie wiążący organów rentowych, które mogą dokonywać samodzielnych ustaleń m.in. co do istnienia lub braku związku przyczynowego. Od decyzji organów rentowych służą środki odwoławcze do sądów powszechnych. Z tych względów Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów SN z dnia 1999.10.27 II ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167), wyjaśnił, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Takie stanowisko prawne zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu 7 sędziów NSA z dnia 2000.11.06 OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) stwierdzając, że od orzeczenia Wojskowej Komisji Lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową, do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Zmiany stanu prawnego w zakresie postępowania przed sądami administracyjnymi, związane z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oraz wynikające z ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), nie pozbawiają aktualności powyższej oceny prawnej, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela. Z tych przyczyn skarga na orzeczenie Wojskowej Rejonowej Komisji Lekarskiej w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej, kwestionująca to orzeczenie w części dotyczącej niestwierdzenia związku rozpoznanych schorzeń ze służbą wojskową ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.