III SA/Kr 1092/18

Kraków, dnia 30 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego w sprawie ze skargi P. K. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 20 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. P. K. (dalej skarżący) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 20 sierpnia 2018 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w S z dnia [...] 2017 r. w sprawie przeniesienia z urzędu do pełnienia dalszej służby w Komendzie Powiatowej Policji w S i mianowania na równorzędne stanowisko służbowe referenta Zespołu Patrolowe - Interwencyjnego Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego z dnia 21 sierpnia 2017 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu, uzasadniając go stwierdzeniem, że jest podyktowany okolicznością niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazana szkoda jest związana bowiem z większym zagrożeniem dla zdrowia i życia skarżącego na obecnym stanowisku. Skarżący miał już wypadek na obecnie zajmowanym stanowisku, skutkujący rozstrojem zdrowia. Jednocześnie, wskazał, w sprawie występuje zagrożenie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem stan etatowy KP w J został po przeniesieniu skarżącego uzupełniony w ten sposób, że obecnie nie ma wolnego etatu w zespole kryminalnym. Z kolei, w zespole kryminalnym KPP w S są aktualne wolne dwa stanowiska w przedmiotowym pionie, wobec czego, przy założeniu, że może dojść do uchylenia zaskarżonego rozkazu, a wstępnie ewentualnego uchylenia rozkazu l instancji, a w międzyczasie obsadzenia wskazanych stanowisk, ryzyko nastąpienia nieodwracalnych skutków jest realne, biorąc pod uwagę dodatkowo, iż postępowanie toczy się około roku. Utrudniony będzie ewentualny powrót skarżącego na zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, by mogły powstać ewentualne zagrożenia uzasadniające dopuszczalność wstrzymania wykonania rozkazu personalnego z dnia 20 sierpnia 2018 r. nr [...]. Należy przede wszystkim podkreślić, że rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w S z dnia [...] 2017 r. nr [...] o przeniesieniu skarżącego z urzędu do pełnienia służby w Komendzie Powiatowej w S został już wykonany, gdyż określał wprost datę przeniesienia na dzień 21 sierpnia 2017 r. Dodatkowo temu rozkazowi personalnemu nadano na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności. Tym samym skarżący wykonuje od ponad roku obowiązki w ramach służby w Zespole Patrolowe - Interwencyjnym Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego w S. Sam potwierdził, że w trakcie wykonywania obowiązków na nowym miejscu uległ wypadkowi. Natomiast warunkiem zastosowania instytucji wstrzymania wykonania jest istnienie możliwości wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie ma zatem podstaw do jej zastosowania, gdy wszystkie skutki, które mogły wyniknąć z wykonania decyzji już wystąpiły (vide: postanowienia NSA z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 59/08 i z-dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt l OZ 716/09 - oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Jak wskazywał wielokrotnie NSA i takie też stanowisko prezentuje w tej sprawie Sąd, wstrzymanie wykonania orzeczeń, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności może nastąpić jedynie wyjątkowo (por. postanowienie NSA z dnia 14 października 2016 r., l OZ 1019/16; z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt l OZ80/15, CBOSA). Zdaniem Sądu, takich wyjątkowych okoliczności skarżący nie wskazał. Nie jest nią okoliczność zaistnienia wypadku w trakcie pełnienia służby, którego bliższych okoliczności skarżący nawet nie podał, a także nie należy do wyjątkowych okoliczności uzasadniających wstrzymanie kwestia reorganizacji etatów w jednostkach policji, która dokonuje się równolegle z zapotrzebowaniem etatowym. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U z 2018 r., poz. 1302) orzekł jak w sentencji postanowienia.