III SA/Kr 1096/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Barbara Pasternak Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2011 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję personalną Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 1 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty zawieszonej części uposażenia uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji I. Decyzją personalną z dnia [...] 2003 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej zawiesił st. kpt. R. C. w czynnościach służbowych do czasu zakończenia toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego o czyn z art. 155 i art. 160 § 1 Kodeksu karnego, "lecz nie dłużej niż na okres 12-tu miesięcy licząc okres dotychczasowego zawieszenia, tj. do dnia 13 lipca 2004 r." Decyzją personalną Nr [...] także z dnia [...] 2003 r. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej zawiesił R. C. płatność 50% należnego uposażenia na okres zawieszenia w czynnościach służbowych. Po rozpoznaniu odwołania R. C. od decyzji personalnej Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] 2003 r. Nr [...], Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją personalną z dnia [....] 2003 r. Nr [...] uchylił wyżej wymienioną decyzję organu I instancji w części dotyczącej początkowego terminu i wymiaru okresu zawieszenia i ustalił początkowy okres zawieszenia R. C. w czynnościach służbowych od dnia 14 października 2003 r. na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 13 stycznia 2004 r. utrzymując w mocy decyzję w pozostałym zakresie. Na uzasadnienie zmiany początkowego okresu zawieszenia w czynnościach z powodu prowadzenia postępowania karnego podano, że już [...] 2003 r. wydano w stosunku do st. kpt. R. C. decyzję Nr [...] o zawieszeniu w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 13 października 2003 r. w związku z prowadzonym wobec niego postępowaniem dyscyplinarnym. II. W dniu [...] 2003 r. decyzją personalną Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej przedłużył zawieszenie R. C. w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego, lecz nie dłużej niż na okres 12-tu miesięcy licząc okres dotychczasowego zawieszenia, tj. do dnia 13 października 2004 r. W tym samym dniu, [...] 2003 r. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej wydał decyzję Nr [...], którą zawiesił R. C. płatność 50% należnego uposażenia na okres zawieszenia w czynnościach służbowych. W dniu [...] 2004 r. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w wyniku rozpatrzenia odwołania R. C. wydał decyzję personalną Nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję personalną Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] 2003 r. Nr [...]. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 347/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę R. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] 2004 r. Nr [...]. III. W dniu 6 stycznia 2005 r. przed Sądem Rejonowym zapadł wyrok w sprawie o sygn. akt [...], którym Sąd warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 2 lata postępowanie karne przeciwko R. C. oskarżonemu o przestępstwo z art. 155 Kodeksu karnego. W dniu 10 maja 2005 r. na rozprawie przed Sądem Okręgowym w sprawie o sygn. akt [...] prokurator cofnął apelację od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 6 stycznia 2005 r. w sprawie o sygn. akt [...] i w związku z tym pozostawiono apelację bez rozpoznania. III. Pismem z dnia 26 września 2005 r. R. C. wezwał Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej do natychmiastowej zapłaty kwoty 25.451,76 zł z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia w wysokości 50% należnego uposażenia w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych, "tj. od sierpnia 2003 r. do października 2004 r." Na uzasadnienie skarżący podał, że wobec upływu okresu zawieszenia w czynnościach służbowych stawił się do pracy w dniu 14 października 2004 r. nie otrzymując do chwili obecnej należnego mu i niewypłaconego (w wysokości 50%) uposażenia zawieszonego w wysokości 50% w okresie zawieszenia. Decyzją personalną z dnia [...] 2005 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej zwrócił R. C. zawieszoną część uposażenia za część okresu zawieszenia w czynnościach służbowych z tytułu postępowania dyscyplinarnego, tj. za okres od 14 lipca 2003 r. do 13 października 2003 r. nie orzekając w pozostałym zakresie. Na uzasadnienie zajętego stanowiska Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej podał, że toczące się postępowanie dyscyplinarne zakończyło się wydaniem w dniu [...] 2005 r. przez Komisję Dyscyplinarną przy Komendancie Wojewódzkim orzeczenia, w którym R. C. wymierzono karę dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe specjalisty i orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym PSP z dnia [...] 2005 r. Organ I instancji stwierdził, że - w myśl art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej - zawieszoną z tytułu postępowania dyscyplinarnego część uposażenia zwraca się chyba, że obwiniony został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby, a skoro R. C. został ukarany karą dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe specjalisty, to należy mu się zwrot uposażenia zawieszonego z tytułu postępowania dyscyplinarnego za okres zawieszenia, tj. od 14 lipca 2003 r. do 13 października 2003 r. Decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej uzupełnił swoją decyzję personalną z dnia [...] 2005r. Nr [...] o wysokość kwoty zawieszonego uposażenia podlegającą zwrotowi określając, że "kwota zawieszonego uposażenia do zwrotu wynosi: 4.568,03 zł". IV. Decyzją personalną z dnia [...] 2009 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej odmówił R. C. wypłaty zawieszonej części uposażenia za pozostały okres. Organ I instancji stwierdził, że art. 39 ust. 2 i 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej uprawniał Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej do zawieszenia R. C. w czynnościach służbowych z powodu wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego, a tym samym do zawieszenia płatności 50% uposażenia na okres zawieszenia. Postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 6 stycznia 2005 r. warunkowo umarzającym postępowanie karne przeciwko R. C. Organ I instancji uznał, że art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej stanowi, że w razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych strażak otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzane w okresie zawieszenia. Organ I instancji zaznaczył, że w niniejszej sprawie nie doszło do uchylenia tego zawieszenia pomimo złożonego odwołania i skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a decyzja wygasła z mocy prawa z upływem okresu zawieszenia w dniu 13 października 2004r., co nie jest tożsame z uchyleniem zawieszenia. Powyższa decyzja została następnie uzupełniona przez organ I instancji decyzją personalną z dnia [...] 2009 r. Nr [...] w ten sposób, że po sformułowaniu "odmówić wypłaty zawieszonej części uposażenia" dodano "za okres od 14 października 2003 do 13 października 2004r. w wysokości 20 388,73 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy trzysta osiemdziesiąt osiem złotych 73/100)". Po rozpatrzeniu odwołania R. C. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją personalną z dnia [...] 2010r. Nr [...] uchylił decyzję Komendanta Powiatowy Państwowego Straży Pożarnej z dnia [...] 2009 r. Nr [...] i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zarzucił Komendantowi Powiatowemu Państwowej Straży Pożarnej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i nakazał aby ponownie rozpatrując sprawę zapewniono stronie udział w każdym stadium prowadzonego postępowania z uwzględnieniem art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz aby w uzasadnieniu decyzji organ I instancji w sposób wyczerpujący zawarł uzasadnienie faktyczne z uwzględnieniem zebranego w sprawie materiału dowodowego wraz z uzasadnieniem prawnym. V. W niniejszej sprawie, będącej przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej wydał w dniu [...] 2010 r. zawiadomienie o wszczęciu z urzędu w dniu 26 lutego 2010 r. postępowania "w sprawie odmowy wypłaty zawieszonej części uposażenia z tytułu zawieszenia w czynnościach służbowych w okresie od 14 października 2003 r. do 13 października 2004 r." Decyzją personalną z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej postanowił "odmówić wypłaty R. C. zawieszonej części uposażenia za okres od 14 października 2003 r. do 13 października 2004 r. w wysokości 20.388,73 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy trzysta osiemdziesiąt osiem złotych 73/100)". W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji opisał przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i podał, że w celu ponownego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego wszczęto w dniu 26 lutego2010 r. z urzędu postępowanie w sprawie odmowy wypłaty zawieszonej części uposażenia z tytułu zawieszenia w czynnościach służbowych R. C. w okresie od 14 października 2003 r. do 13 października 2004 r., że R. C. skorzystał ze swojego uprawnienia w myśl art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i zapoznał się z aktami sprawy w dniu 30 marca 2010 r. nie wnosząc do toczącego się postępowania żadnych wniosków. W części prawnej uzasadnienia organ I instancji podniósł, że "w niniejszej sprawie nie doszło do uchylenia zawieszenia pomimo złożonego odwołania i skargi do WSA", a "okres zawieszenia upłynął w dniu 13 października 2004r. i w tym dniu w/w decyzja Komendanta Powiatowego PSP wygasła z mocy prawa". Organ podkreślił, iż "uznano, że uchylenie zawieszenia w czynnościach służbowych nie jest tożsame z wygaśnięciem decyzji, a więc skoro nie doszło do uchylenia tej decyzji to brak jest przesłanek do uznania, aby podstawą do otrzymania zawieszonego 50% uposażenia było wygaśnięcie decyzji". W odwołaniu od powyższej decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, R. C. wniósł o jej uchylenie. Decyzji organu I instancji zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 10 § 1, 75, 77 § 1, 80, 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 107 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz. 667 z późn. zm.). R. C. zarzucił, że z przysługującego mu prawa zapoznania się z aktami sprawy skorzystał w dniu 30 marca 2010 r. kiedy to w obecności pracownika Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej prowadzącego sprawy kadrowe przeglądnął je i stwierdził, że nie zawierają one żadnych nowych informacji, tj. po wszczęciu postępowania, a zawierają wyłącznie wcześniej zebrane dokumenty. Uczestniczącego w przeglądaniu akt odwołujący się poinformował, że w aktach nie ma materiałów z postępowania sądowego sygn. akt [...], o których napisał w uzasadnieniu odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego PSP Nr [...]. R. C. podniósł, że organ prowadzący postępowanie nie poinformował go o wyznaczonym, realnym terminie (po dniu 30 marca 2010 r.) zakończenia składania wniosków, wyjaśnień, a także o terminie końcowego zapoznania z całością akt sprawy bezpośrednio przed wydaniem decyzji administracyjnej celem wypowiedzenia się co do całości zebranych dowodów i materiałów postępowania, czym uniemożliwił mu wzięcie udziału w każdym stadium postępowania. Zdaniem odwołującego się, organ miał obowiązek umożliwić mu wypowiedzenie się w każdym stadium m.in. w fazie między zakończeniem postępowania wyjaśniającego a podjęciem rozstrzygnięcia, a także w fazie podejmowania rozstrzygnięcia. Decyzją personalną z dnia 1 lipca 2010 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 11a ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 39 ust. 1 i 3 i art. 107 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 z późn. zm.), Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] 2010 r. Nr [...]. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów o naruszenie przepisów postępowania administracyjnego organ II instancji stwierdził, że z analizy przebiegu postępowania w przedmiotowej sprawie jednoznacznie wynika, iż organ I instancji zapewnił stronie czynny udział w postępowaniu administracyjnym, z czego R. C. skorzystał dokonując w dniu 30 marca 2010 r. wglądu w akta administracyjne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej organ odwoławczy podniósł, że "zgodnie z dyspozycją zawartą w ust. 2 cyt. przepisu, zwrot zawieszonej części uposażenia następuje w razie uchylenia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych" i – zdaniem tego organu - "wymieniony przepis zawiera jedynie negatywne przesłanki uniemożliwiające uchylenie zawieszenia w czynnościach służbowych, tj. zwolnienie ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukaranie karą dyscyplinarną wydalenia ze służby". Organ II instancji uznał, że "w sprawie R. C. nie doszło do uchylenia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych - została ona w całości wykonana, albowiem upłynął okres na jaki została wydana". Zdaniem tego organu, "wykonanie decyzji nie może być utożsamiane z jej uchyleniem, a co za tym idzie z obowiązkiem zwrotu zawieszonej części uposażenia". Ponadto podniesiono, że "przedmiotowa decyzja jest prawomocna i ostateczna, a skarga złożona przed odwołującego się została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2006r., sygn. akt III SA/Kr 347/04. Dlatego też nie można w przedmiotowej sprawie uznać, iż organ I instancji wydając decyzję Nr [...] z dnia [...] 2010r. naruszył art. 107 cyt. ustawy o Państwowej Straży Pożarnej". Z powyższą decyzją Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej nie zgodził się R. C., który pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. wniósł skargę domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 107 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68) oraz art. 6 - 12, art. 73, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 i art. 136 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Skarżący podniósł, że w zaskarżonej decyzji Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w ogóle nie odniósł się do podniesionych przez niego w odwołaniu zarzutów dotyczących rażącego naruszenia zasad ogólnych, a także zasad będących wytycznymi dla postępowania organów administracji, które wymienione zostały w rozdziale II Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 6-16), a które przesądzają o modelu postępowania administracyjnego w Polsce. Zdaniem skarżącego, organ II instancji nie odniósł się także w uzasadnieniu swojej decyzji do okoliczności faktycznych sprawy i brak jest uzasadnienia, które zgodnie z art. 107 § 3 Kpa powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Skarżący uznał, że organ II instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego (rozpoznawczego) i podniósł, że organ odwoławczy zobowiązany był do ponownego rozpatrzenia całego materiału, gdyż działanie organu II instancji nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji. Skarżący podniósł, że zgodnie z treścią art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej z chwilą wygaśnięcia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych winna nastąpić wypłata zawieszonego uposażenia, chyba że zostałby zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby, co nie nastąpiło. W tej sytuacji – zdaniem skarżącego - wypłata 50% zawieszonego uposażenia powinna nastąpić w dniu następnym po ustaniu okresu zawieszenia, tj. 14 października 2004 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o oddalenie skargi. Organ podał, że zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej strażaka zawiesza się obligatoryjnie w czynnościach służbowych na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne. Z kolei art. 107 ust. 1 tej ustawy przewiduje, iż strażakowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% należnego uposażenia. Organ II instancji stwierdził, iż zasadność zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych ze względu na prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne została potwierdzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającym jego skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej Nr [...] z dnia [...] 2004 r. W związku z tym uprawnione było również zawieszenie 50% należnego uposażenia na okres zawieszenia w czynnościach. Organ II instancji przytaczając treść art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej stwierdził, że skoro zawieszenie w czynnościach następuje w drodze decyzji to także uchylenie takiego zawieszenia winno mieć formę decyzji administracyjnej, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Zdaniem organu, z przepisu tego wynika, że wypłata zawieszonej części uposażenia następuje w razie uchylenia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych, przy czym ustawa o Państwowej Straży Pożarnej nie określa przypadków, przy spełnieniu których powinna być uchylona decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych, a użyte w art. 107 ust. 2 słowo "w razie" sugeruje fakultatywność decyzji o uchyleniu zawieszenia. Według organu II instancji, pojęcie "uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych" należy odnosić do uchylenia decyzji w ramach postępowania odwoławczego oraz uchylenia prawomocnej decyzji regulowanego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 154 Kpa). W sprawie skarżącego, decyzja o zawieszeniu w czynnościach w okresie od 14 października 2003 r. do 13 października 2004 r. nie została uchylona w trybie postępowania odwoławczego ani też wzruszona w trybie nadzwyczajnym regulowanym art. 154 Kpa, a zatem - zdaniem tego organu – słusznym jest stanowisko, że decyzja o zawieszeniu w czynnościach jest prawomocna, ostateczna, nie została uchylona a została w całości wykonana, a zatem brak podstawy prawnej do wypłaty skarżącemu zawieszonej części uposażenia wobec nie spełnienia przesłanki określonej w art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, skarżący został poinformowany o możliwości zapoznania się z aktami, złożenia wyjaśnień lub ewentualnych wniosków i z prawa tego skorzystał zapoznając się z aktami sprawy, a więc bezzasadnym jest zarzut naruszenia art. 10 i art. 73 Kpa. Podano także, że postępowanie dowodowe opierało się na decyzjach i orzeczeniach oraz dokumentach wydanych w okresie 2003-2006, na podstawie których ustalono stan faktyczny przedstawiony w decyzjach i przywołane akty administracyjne były wystarczające dla rozstrzygnięcia sprawy, co powoduje, że zarzut naruszenia art. 77, art. 80 i art. 136 Kpa jest również bezzasadny. Organ II instancji zaznaczył, że toczące się postępowanie administracyjne miało charakter uprzedni w stosunku do wszczętego na skutek pozwu o zapłatę postępowania sądowego, a tym samym nie było podstaw do uznania całości akt postępowania sądowego za mające znaczenie dowodowe w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 20 lipca 2011 r. skarżący oświadczył, że po upływie okresu zawieszenia w czynnościach służbowych podjął pracę na dotychczasowym stanowisku, a po uchyleniu orzeczenia dyscyplinarnego postępowanie umorzono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.)) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Podstawę prawną regulującą zadania Państwowej Straży Pożarnej, organizację i kompetencje organów, a także obowiązki i uprawnienia strażaków stanowi ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. nr 12, poz. 68 z późn. zm.). Sprawę zawieszenia płatności 50% należnego strażakowi uposażenia i wypłaty zawieszonej części uposażenia regulują przepisy art. 107 i art. 108 tej ustawy: "Art. 107. 1. Strażakowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50 % należnego uposażenia. 2. W razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych, strażak otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzane w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Art. 108. 1. Strażakowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50 % ostatnio należnego uposażenia. 2. W razie umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu, strażak otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzone w okresie zawieszenia. 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne umorzono z powodu przedawnienia lub amnestii, a także w razie warunkowego umorzenia postępowania karnego." Jest niewątpliwym, że skarżący był zawieszony w czynnościach służbowych w pewnym okresie (od 14 lipca 2003 r. do 13 października 2003 r.) z powodu prowadzonego postępowania dyscyplinarnego oraz w kolejnym okresie (od 14 października 2003 r. do 13 października 2004 r.) z powodu toczącego sie równolegle postępowania karnego. Nie jest spornym między stronami fakt, że skarżący stawił się do pracy w dniu 14 października 2004 r. po upływie z dniem 13 października 2004 r. okresu zawieszenia w czynnościach służbowych. Sąd zwraca uwagę, że organ I instancji wydał w dniu [...] 2005 r. decyzję o wypłacie R. C. zawieszonej części uposażenia za okres zawieszenia w czynnościach służbowych z powodu postępowania dyscyplinarnego (od 14 lipca 2003 r. do 13 października 2003 r.) i wówczas organ nie miał wątpliwości co do pojęcia "uchylenia" zawieszenia w czynnościach służbowych pomimo tego, że "uchylenie" nastąpiło nie z powodu przerwania okresu zawieszenia w czynnościach służbowych inną decyzją (np. organu II instancji uchylającą zawieszenie w wyniku odwołania), czy wyrokiem Sądu ale uchylenie zawieszenia nastąpiło w wyniku upływu okresu na jaki zawieszono skarżącego w czynnościach służbowych decyzją o zawieszeniu na konkretny okres. Należy zauważyć, że art. 107 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej dotyczy zawieszenia części (50%) należnego strażakowi uposażenia zarówno w przypadku zawieszenia strażaka w czynnościach służbowych z powodu wszczęcia postępowania karnego (art. 39 ust. 1 ustawy) jak i zawieszenia w czynnościach służbowych z powodu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego (art. 39 ust. 2 ustawy) i art. 107 ust. 2 ustawy mówiący o warunkach zwrotu zawieszonej części uposażenia także nie różnicuje powodu zawieszenia - postępowania karnego czy postępowania dyscyplinarnego. Z kolei przytoczony wyżej art. 108 ustawy (zarówno ust. 1 jak i ust. 2 i ust. 3, które należy interpretować w powiązaniu z ust. 1 tego przepisu) dotyczy tylko i wyłącznie strażaków tymczasowo aresztowanych. Skoro skarżący R. C. nie był aresztowanym, to jest niewątpliwym, że cały art. 108 ustawy go nie dotyczy. Sąd stwierdza, że wywody organów obu instancji dotyczące pojęcia "uchylenie" w kontekście uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych strażaka są nie tylko niezrozumiałe ale przede wszystkim nie znajdują oparcia w jakichkolwiek przepisach. Niezrozumiałość wywodów polega na tym, że zarówno po uchyleniu decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych decyzją organu I instancji, decyzją organu odwoławczego czy wyrokiem sądu administracyjnego strażak wraca do pracy (służby) chyba, że został zwolniony ze służby lub z niej wydalony i w taki sam sposób strażak wraca do pracy (służby) po upływie okresu zawieszenia w czynnościach służbowych, na który to okres został zawieszony także decyzją organu (I czy II instancji). Oznacza to, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach nastąpiło "uchylenie zawieszenia w czynnościach służbowych" i strażak po powrocie do pracy (służby) "podejmuje wykonywanie czynności służbowych". Oznacza to, że przyczyna, z powodu której następuje "przywrócenie" strażaka do wykonywania czynności służbowych – decyzja przerywająca trwający okres zawieszenia czy upływ czasu, na jaki strażaka zawieszono w czynnościach służbowych są okolicznościami prawnie irrelewntnymi dla wypłaty zawieszonej części uposażenia. Nie jest natomiast okolicznością prawnie obojętną dla wypłaty zawieszonej części uposażenia powód zwolnienia ze służby (czy wydalenie z niej). W przypadku bowiem zwolnienia ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu (a nie np. zwolnienia ze służby na własną prośbę) albo ukarania karą dyscyplinarną wydalenia ze służby strażak nie otrzymuje zawieszonej części uposażenia pomimo iż okres, na jaki zawieszono go w czynnościach służbowych upłynął, czy zwolnienie ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu (lub wydalenie) nastąpiło w trakcie wyznaczonego okresu zawieszenia w czynnościach służbowych. Ma rację skarżący – zdaniem Sądu – zarzucając organom naruszenie szeregu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W szczególności organ nie zawiadomił skarżącego o ukończeniu postępowania i nie umożliwił skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Pouczenie o możliwości zapoznania się z aktami i możliwości składania na piśmie wniosków i zastrzeżeń zawarte w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania nie odpowiada zapewnieniu przez organ stronie czynnego udziału w sprawie, o którym mowa w art. 10 § 1 Kpa. Po wszczęciu postępowania skarżący miał prawo oczekiwać na zbieranie materiałów i dowodów przez organy i na wyznaczenie terminu do zapoznania się z zebranymi materiałami i dowodami przed wydaniem decyzji. Ma rację skarżący wskazując na naruszenie przez organy art. 107 Kpa. Wydane decyzje oprócz streszczenia przebiegu postępowania w sensie dat wydanych decyzji i odwołań skarżącego nie zawierają zasadniczych elementów, na które wskazuje art. 107 § 3 Kpa: " Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa." Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy administracyjne wezmą pod uwagę powołane wyżej stanowisko Sądu, a w szczególności ustalą, czy istnieją przeciwwskazania ściśle wymienione w art. 107 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej takie jak: zwolnienie ze służby skarżącego z powodu skazania prawomocnym wyrokiem sądu albo ukaranie skarżącego karą dyscyplinarną wydalenia ze służby, które powodowałyby odmowę wypłaty skarżącemu zawieszonej części uposażenia i w przypadku braku takowych rozstrzygną zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę jako w pełni uzasadnioną i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i na mocy powołanych przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1 a i c p.p.s.a. - orzekł jak w wyroku.