III SA/Kr 1098/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Hanna Knysiak - Sudyka Sędziowie: WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Maria Zawadza po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2018 r. ([...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r. ([...]), na podstawie przepisu art. 61 a w zw. z art. 126 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 28 czerwca 2018 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika. Na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. Ł. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2018 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 28 czerwca 2018 r. Kwestia zaskarżenia orzeczeń wydanych przez samorządowe kolegium odwoławcze uregulowana została w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, zwanej dalej k.p.a.), zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Ponadto w myśl art. 141 § 1 i § 2 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, a które wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Ponadto zgodnie z art. 144 k.p.a., do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań w sprawach nieuregulowanych w Rozdziale 11 k.p.a. zatytułowanym "Zażalenia". W związku z powyższym należy stwierdzić, że od zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nad którym nie istnieje organ wyższego stopnia, skarżącemu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy składany w terminie jak dla zażalenia, czyli siedmiu dni (art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a.), o czym skarżący został prawidłowo pouczony w treści tego postanowienia. W wyniku rozpoznania tego wniosku Kolegium wydałoby postanowienie, na które dopiero przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Co prawda art. 52 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość złożenia przez stronę skargi bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że dotyczy on przypadku, w którym organ wydał decyzję, a nie postanowienie. Nie uprawnia on zatem do wniesienia skargi na postanowienie, od którego przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co więcej, regulacje p.p.s.a. nie zawierają norm umożliwiających stosowanie przepisów o zaskarżeniu decyzji odpowiednio do postanowień. Tym samym nie istnieją przepisy, które umożliwiają w opisanej sytuacji rezygnację z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia: WSA w Warszawie z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2221/18, WSA w Białymstoku z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 176/18; WSA we Wrocławiu z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 680/17; WSA w Krakowie z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 163/17; WSA w Warszawie z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2015/17). Stwierdzić zatem należy, że aby móc wnieść skargę do sądu administracyjnego skarżący powinien był najpierw złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy czego jednak nie uczynił. Skarżący nie wyczerpał więc przed wniesieniem skargi przysługującego mu środka zaskarżenia co czyni jego skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.