III SA/Kr 1098/25

PostanowienieWSA w Krakowie2025-11-28

Skład orzekający: Michał Niedźwiedź

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie z powodu uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli po wniesieniu skargi do sądu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie, gdy organ uwzględnia skargę w całości w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylając zaskarżoną decyzję i wydając nową, co powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył skargę na decyzję Prezesa ZUS z 13 marca 2025 r. odmawiającą prawa do świadczenia wychowawczego za okres od czerwca 2024 r. do maja 2025 r. Organ utrzymał decyzję w mocy 19 września 2024 r. Po wniesieniu skargi do WSA, organ 4 sierpnia 2025 r. wydał decyzję uchylającą wcześniejszą i przyznał świadczenie zgodnie z wnioskiem skarżącego. Skarżący nie zaskarżył tej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Umarzył postępowanie sądowe zainicjowane skargą z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 13 marca 2025 r., nr 010070/680/3448196/2024 w przedmiocie prawa do świadczenie wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe A. S. – nazywany dalej "Skarżącym" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 13 marca 2025 r. (nr 010070/680/3448196/2024). Skarga została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu 31 marca 2025 r. W powyższej decyzji organ utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie z 19 września 2024 r. o odmowie przyznania Skarżącemu prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko we wnioskowanym okresie, tj. od czerwca 2024 r. do maja 2025 r. Akta sprawy wraz ze skargą zostały przekazane przez organ do Sądu 5 sierpnia 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że 4 sierpnia 2025 r. wydał w sprawie decyzję o numerze 010070/680/3448196/2024. Decyzją tą uchylił w całości swoją decyzję z 13 marca 2025 r. i przyznał Skarżącemu prawo do świadczenia wychowawczego na okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. w kwocie 800 zł miesięcznie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z 28 października 2025 r., organ wskazał, że decyzja z 4 sierpnia 2025 r. nie została zaskarżona przez Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd umarza postępowanie zainicjowane wspomnianą skargę z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W takim wypadku postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, co w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. obliguje sąd do jego umorzenia. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd odnotowuje, że decyzja z organu z 4 sierpnia 2024 r. została wydana na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., czyli w trybie autokontroli. Zestawiając jej treść z wnioskiem Skarżącego z 16 kwietnia 2024 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz samą skargą należy dojść do wniosku, że w decyzji z 4 sierpnia 2025 r. organ uwzględnił skargę w całości. Uchylił bowiem swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie z 13 marca 2025 r. oraz załatwił sprawę zgodnie z wnioskiem Skarżącego o przyznanie wspomnianego świadczenia. Tym samym organ doprowadził do stanu, w którym istota sprawy została ostatecznie rozstrzygnięta zgodnie z oczekiwaniem strony wynikającym z jej skargi skierowanej do sądu. Sąd dostrzega przy tym, że w art. 54 § 3 P.p.s.a. mowa jest o tym, że organ może uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Biorąc pod uwagę, że skarga została wniesiona 31 marca 2025 r., termin ten upłynął 30 kwietnia 2025 r., podczas gdy decyzja wydana w trybie autokontroli opatrzona jest datą 4 sierpnia 2025 r. Termin ten ma jednak charakter instrukcyjny i związany jest z trzydziestodniowym terminem na przekazanie skargi wraz z kompletem akt, o czym jest mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Terminy te mają dyscyplinować organy i wyznaczać granice czasowe, które zapewnią zainteresowanej stronie szybkie rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny. Ponadto Sąd miał na uwadze to, że od decyzji z 4 sierpnia 2025 r. Skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o czym został prawidłowo pouczony przez organ. Skoro Skarżący decyzji tej nie zaskarżył – decyzja ta wyeliminowała z obrotu prawnego skarżone rozstrzygnięcie organu. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło