III SA/Kr 11/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Krystyna Kutzner spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2010 r. sprawy ze skarg A Sp. z o.o. w K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października .2009 r , Nr : [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa z dnia 20 października 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu oprócz piwa z dnia 20 października 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18 % alkoholu s k a r g i o d d a l a . Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając na podstawie art. 156 § 1 pkt. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego , trzema decyzjami z dnia [...] 2009r - stwierdziło z urzędu nieważność decyzji - zezwoleń Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007 r. o numerach : [...], [...] oraz [...], wydanych dla skarżącej A spółka z o.o. w K. os. [...] nr [...] - na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających odpowiednio : do 4,5% , powyżej 4,5% do 18% oraz powyżej 18% alkoholu , przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Przedmiotowe zezwolenia były ważne do 5 marca 2010r. W uzasadnieniach decyzji z dnia [...] 2009r Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło , że na wniosek skarżącej z dnia 24.10.2006r. zostały wydane zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Jednakże, Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości os. [...] w K. wystąpiła do Urzędu Miasta z wnioskiem z dnia 03 marca 20098 o cofnięcie zezwolenia dla skarżącej w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych, gdyż brak było pozytywnej opinii ze strony zarządcy nieruchomości. Wspólnota Mieszkaniowa w uchwale z dnia 6 listopada 2006 r. nie wyraziła zgody na sprzedaż napojów alkoholowych kat. A, B, C. Uchwała ta została zaskarżona przez Gminę do sądu, który prawomocnym wyrokiem oddalił powództwo Gminy o uchylenie ww. uchwały Wspólnoty Nr [...] z dnia 6.11.2006 r. Sąd Cywilny orzekł, iż podmiotem uprawnionym do wyrażenia zgodny na sprzedaż napojów alkoholowych w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, w których funkcjonuje wspólnota jest właśnie wspólnota. Decyzją z dnia [...] 2008 r. Prezydent Miasta oddalił żądanie ww. Wspólnoty Mieszkaniowej o cofnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2009 r. uchyliło ww. decyzję i odmówiło cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych dla skarżącej. W decyzji tej organ stwierdził, że wydanie zezwoleń mimo braku zgody Wspólnoty Mieszkaniowej stanowi podstawę do weryfikacji tych zezwoleń w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego. W ocenie organu administracyjnego, w rozpatrywanej sprawie podstawą do stwierdzenia nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych stanowi art.156 § 1 pkt.2 Kodeksu postępowania administracyjnego , zgodnie z którym nieważna jest decyzja , która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Decyzje wydane dla skarżącej tj. zezwolenia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007 r. są decyzjami ostatecznymi , jednak zostały one wydane z naruszeniem art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( Dz.U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze.zm.). Zgodnie z art. 18 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy , do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w sprawie o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych skarżąca nie posiadała zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na sprzedaż napojów alkoholowych w przedmiotowym lokalu użytkowym, a tym samym nie spełniała warunku określonego w ww. art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy . W dniu składania przez skarżącą wniosków o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu , wyłącznie Wspólnota Mieszkaniowa sprawująca zarząd budynkiem na os. [...] nr [...] w K. była podmiotem uprawnionym do udzielenia zgody na sprzedaż alkoholu w lokalu użytkowym należącym do Gminy. Skarżąca nie tylko nie uzyskała zgody Wspólnoty Mieszkaniowej, ale przede wszystkim nie wystąpiła do tego podmiotu z wnioskiem o wyrażenie zgody. Organ administracyjny stwierdził , że uchwała podjęta w dniu 6 listopada 2006 r. przez Wspólnotę Mieszkaniową, wbrew zarzutom skarżącej, nie jest sprzeczna z art.22 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r , Nr 80, poz.903 ze zm.) . Sąd Rejonowy w wyroku z dnia 10 lipca 2007 r. sygn. [...] oddalił powództwo Gminy o uchylenie uchwały ww. Wspólnoty, a Sąd Okręgowy Wydział II Cywilny-Odwoławczy w wyroku z dnia 10 stycznia 2008 r. oddalił apelację Gminy od ww. wyroku. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w rozpatrywanej sprawie rażąco został naruszony art. 18 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, a wydane decyzje - zezwolenia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007 r. dotknięte są kwalifikowaną wadą określoną przez art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. skutkującą w konsekwencji stwierdzeniem ich nieważności . Pismem z dnia 20 kwietnia 2009r skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 k.p.a. i uchylenie decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji – zezwoleń Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007 roku oraz o umorzenie postępowania. Skarżąca podniosła , że w art. 18 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi , ustawodawca wymienił kilka podmiotów uprawnionych do wyrażenia zgody i niniejsze enumeratywne wyliczenie ma charakter gradacyjny, tzn. podmiotom wcześniej wymienionym przyznaje mocniejsze prawo do podjęcia decyzji w tym przedmiocie. Właścicielem lokalu na os. [...] nr [...] w K. jest Urząd Miasta, który swe uprawnienia z tego tytułu wykonuje za pośrednictwem Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta. Skarżąca inicjując postępowanie administracyjne zmierzające do przedłużenia zezwoleń na sprzedaż alkoholu zrealizowała wszystkie procedury prawem wymagane, w szczególności uzyskała zgodę właściciela lokalu użytkowego, w którym sprzedaż alkoholu miała być prowadzona. Skarżąca uzyskując w dniu 23 października 2006 roku od Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta zgodę, a następnie pozytywną opinię Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych , działała w zaufaniu do prawa. Fakt podjęcia uchwały przez Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości os. [...] w K. w dniu 6 listopada 2006 roku w sprawie zakazania sprzedaży alkoholu na obszarze należącym do ww. Wspólnoty , w ocenie skarżącej , nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji - zezwoleń na sprzedaż alkoholu. Skarżąca zarzuciła, że niniejsza uchwała jest sprzeczna z przepisem art. 22 ww. ustawy o własności lokali , gdyż zarządem wspólnoty mieszkaniowej objęta jest wyłącznie nieruchomość wspólna, w której skład wchodzi grunt oraz części budynku i te spośród urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokalu. Tym samym podejmowanie przez innych właścicieli nieruchomości wspólnej uchwały dotyczącej własności jednego ze współwłaścicieli nie może być dopuszczalne, gdyż narusza to jego uprawnienia jako właściciela odrębnego lokalu. Nie można w sposób bezpodstawny ograniczać właściciela w wykonywaniu przysługującego mu prawa, w tym zwłaszcza w decydowaniu o przeznaczeniu lokalu, czy charakterze prowadzonej w nim działalności. Skarżąca podniosła, że wspólnota mieszkaniowa nie może ingerować tak dalece w prawo własności, że byłoby to sprzeczne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa cywilnego, a w szczególności naruszałoby prawa właściciela do czynienia ze swojego prawa użytku zgodnego z jego gospodarczym przeznaczeniem. Skarżąca zarzuciła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezzasadnie przyznało uprawnienia Wspólnocie Mieszkaniowej do wyrażania zgody na sprzedaż alkoholu, a w konsekwencji uznało, iż doszło do naruszenia procedury administracyjnej przy wydawaniu decyzji - zezwoleń u, co uzasadnia stwierdzenie nieważności przedmiotowych decyzji. Ponadto, skarżąca podniosła , że stwierdzenie nieważności przedmiotowych decyzji - zezwoleń jest o wiele dalej idące w negatywnych skutkach dla skarżącej niż cofnięcie ww. zezwoleń w trybie wynikającym z ww ustawy. W razie cofnięcia zezwoleń z przyczyn w niej opisanych, w szczególności z powodu sprzedaży alkoholu nieletnim, naruszania porządku publicznego, przedsiębiorca ma jeszcze kilka miesięcy na wyprzedanie zakupionego alkoholu. Natomiast w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji - zezwoleń skarżącej żadna karencja w wykonalności tych decyzji nie przysługuje. Samorządowe Kolegium Odwoławcze oparło swoją decyzję o wyroki Sądu Rejonowego oraz Sądu Okręgowego Wydział II Cywilny - Odwoławczy, z których wynika jedynie, iż Wspólnota Mieszkaniowa mogła podjąć uchwałę w przedmiocie zakazu sprzedaży alkoholu , co – w ocenie skarżącej - nie jest jednoznaczne ze stwierdzeniem, iż taka uchwała w myśl przepisów ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi , uniemożliwia wydanie decyzji - zezwoleń na sprzedaż alkoholu oraz że podlega bezwzględnemu wykonaniu. Skarżąca stwierdziła, iż wspólnota mieszkaniowa, nie będąca właścicielem lokalu , nie może zakażać sprzedaży alkoholu w lokalu znajdującym się w budynku wielorodzinnym. Skarżąca podniosła również , że jest ona zakładem pracy chronionej, zatrudniającym ponad 60 osób, z czego blisko 60% to osoby niepełnosprawne, a prawie 40% to osoby z I i II grupą inwalidzką. W latach 1999-2001 przeznaczyła na remont budynku należącego do Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości os. [...] w K. kwotę 122.000,00 zł . Z powyższego wynika, iż beneficjentem działalności skarżącej jest spore grono osób niepełnosprawnych pracowników oraz sama Wspólnota. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po ponownym rozpatrzeniu sprawy , trzema decyzjami z dnia 20.10.2009r utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, iż zasadniczą kwestią w rozpoznawanej sprawie było ustalenie , czy wspólnota mieszkaniowa, zgodnie z art. 18 ust 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, jest podmiotem uprawnionym do wydawania zgody na sprzedaż alkoholu w punkcie sprzedaży zlokalizowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Art. 18 ust 6 pkt 3 ww. ustawy wskazuje w sposób wyraźny podmioty uprawnione do wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych, jeśli punkt sprzedaży ma być zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Katalog tych podmiotów jest katalogiem zamkniętym. Kolegium powtórzyło swoje stanowisko , iż w dniu składania przez stronę wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu , jedynym podmiotem sprawującym zarząd nieruchomością wspólną, stanowiącą budynek mieszkalny wielorodzinny położony na. Oś. [...] w K., była Wspólnota Mieszkaniowa, reprezentowana przez Zarząd Wspólnoty. W tym zakresie Kolegium w pełni podzieliło pogląd wyrażony w wyroku Sądu Okręgowego Wydział II Cywilny-Odwoławczy z dnia 10.01.2008 r. sygn. akt [...] . W rozpoznawanej sprawie skarżąca , występując z wnioskiem o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu użytkowym zlokalizowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, nie posiadała zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na sprzedaż napojów alkoholowych w przedmiotowym lokalu użytkowym, a więc tym samym nie spełniała warunku określonego w art. 18 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Co więcej, Wspólnota Mieszkaniowa w uchwale z dnia 6 listopada 2006 r. nie wyraziła zgody na sprzedaż napojów alkoholowych kat. A, B, C . W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zaskarżonym decyzjom nie można skutecznie postawić zarzutu wadliwej wykładni art. 18 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy . Na powyższe decyzje wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w których skarżąca wniosła o ich uchylenie oraz poprzedzających je decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności zezwoleń Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007r na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% , od 4,5% – 18% oraz powyżej 18% alkoholu , przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – i umorzenie postępowań. Zaskarżonym decyzjom skarżąca zarzuciła błędną wykładnię art.18 ust.6 pkt.3 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że Wspólnocie Mieszkaniowej przysługuje uprawnienie do wyrażenia lub odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu w lokalu użytkowym stanowiącym własność Gminu , zlokalizowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 22 ww. ustawy o własności lokali poprzez przyjęcie , iż zarządem wspólnoty mieszkaniowej objęta jest nie tylko nieruchomość wspólna , w której skład wchodzi grunt oraz części budynku i te spośród urządzeń , które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokalu , ale także lokale użytkowe/mieszkalne , które służą do wyłącznego użytku właściciela lokalu. Przedmiotem skargi był też zarzut naruszenia przepisów proceduralnych tj. art.156 k.p.a. poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, iż weryfikowana w oparciu o ww. przepis decyzja administracyjna nie podlega ocenie wyłącznie według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie wydania decyzji. Skarżąca powtórzyła w skardze dotychczasową argumentację ,a w szczególności, że do wniosku o wydanie zezwoleń na sprzedaż napoi alkoholowych uzyskała zgodę właściciela lokalu użytkowego, w którym ta sprzedaż miała być prowadzona. Fakt podjęcia uchwały przez Wspólnotę Mieszkaniową os. [...] w K. w dniu 6 listopada 2006r w sprawie zakazu sprzedaży alkoholu na obszarze należącym do ww. Wspólnoty nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji – zezwoleń na sprzedaż alkoholu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezzasadnie, zdaniem skarżącej, przyznało Wspólnocie Mieszkaniowej uprawnienie do wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu, a w konsekwencji uznanie , iż doszło do naruszenia procedury administracyjnej przy wydawaniu zezwoleń. Skarżąca podniosła również, że skutki stwierdzenia nieważności przedmiotowych zezwoleń są dalej idące niż ich cofnięcie. Ponadto inna interpretacja przepisu po wydaniu decyzji , w ocenie skarżącej , nie powinna mieć wpływu na jej ocenę w przedmiocie ważności. Wyrok Sądu Rejonowego oraz Sądu Okręgowego, Wydział II Cywilny – Odwoławczy , zdaniem skarżącej , nie uniemożliwia wydanie decyzji – zezwoleń na sprzedaż alkoholu oraz że nie podlega bezwzględnemu wykonaniu. Skarżąca powołując się na orzecznictwo i doktrynę stwierdziła , że Wspólnota Mieszkaniowa, nie będąca właścicielem lokalu , nie może zakazać sprzedaży alkoholu w lokalu znajdującym się w budynku wielorodzinnym , a uzyskanie koncesji na sprzedaż alkoholu nie wymaga zgody wspólnoty mieszkaniowej . Weryfikacja decyzji w oparciu o art. 156 k.p.a podlega ocenie wyłącznie według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie jej wydania . Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało błędnej interpretacji art.156 k.p.a. wadliwie kwalifikując powzięte wątpliwości jako rażące naruszenie prawa. Fakt uzyskania zezwoleń na sprzedaż alkoholu poprzedzony był kilkumiesięczną procedurą , w trakcie której skarżąca uzyskując pozytywne opinie i zgody od różnych podmiotów, działała w zaufaniu do prawa. Wyrażenie zgody na sprzedaż alkoholu po zakończeniu tej procedury , w ocenie skarżącej , jest bez znaczenia dla niniejszej sprawy , a co najwyżej może mieć wpływ na kolejna decyzję. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie . Odnosząc się do zarzutów skarg organ podniósł, że w rozpatrywanej sprawie przed udzieleniem przez Prezydenta Miasta w dniu [...] 2007r zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych , Wspólnota Mieszkaniowa os. [...] w K. w uchwale z dnia 06 listopada 2006r nie wyraziła zgody na sprzedaż napojów alkoholowych kat .A , B, C w lokalu użytkowym znajdującym się w budynku Wspólnoty. O uprawnieniach Wspólnoty do podejmowania uchwał w tym zakresie orzekł sąd powszechny. Zarząd nieruchomością wspólną może, lecz nie musi być powierzony zarządcy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło , że wymóg uzyskania zgody , o której mowa w art.18 ust.6 pkt.3 ww. ustawy , nie obejmuje zgody właściciela lokalu, w którym ma być sprzedawany alkohol, tylko zgodę właściciela, użytkownika , zarządcy lub administratora budynku. Zgodnie ze wskazanym przepisem wyłącznie Wspólnota Mieszkaniowa sprawująca zarząd budynkiem na os. [...] w K. była podmiotem uprawnionym do udzielenia zgody na sprzedaż alkoholu w lokalu użytkowym należącym do Gminy. W niniejszej sprawie skarżąca nie posiadała zgody Wspólnoty Mieszkaniowej , a więc nie spełniała warunku określonego w art.18 ust.6 pkt.3 ww. ustawy. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości os. [...] w K., w piśmie procesowym z dnia 31 marca 2010r wniosła również o oddalenie skargi i w całości przyłączyła się do argumentów przedstawionych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) . Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W ramach tej kontroli Sąd bada, czy organy administracyjne ustaliły stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami procesowymi , a następnie czy do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwe przepisy i czy je prawidłowo zinterpretowały. Odnosząc powyższe uwagi do rozpatrywanej sprawy należy w pierwszej kolejności odnieść się do stanu faktycznego ustalonego przez organy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży , w dniu 25 października 2006r. Do wniosku dołączyła m.in. zgodę z dnia 23 października 2006r Urzędu Miasta – Wydziału Mieszkalnictwa na sprzedaż napojów alkoholowych w kategorii A, B , C, w gminnym lokalu użytkowym położonym w budynku Wspólnoty Mieszkaniowej na os. [...] w K. W dniu 6 listopada 2006r Wspólnota Mieszkaniowa ww. nieruchomości podjęła uchwałę , że " nie wyraża zgody na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii ABC ( w tym również piwa) w lokalu sklepowym prowadzonym przez spółkę A w os. [...] w K". Prezydent Miasta zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży wydał w dniu [...] 2007r. Z powyższego zestawienia dat wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa podjęła uchwałę na ponad 3 miesiące p r z e d wydaniem decyzji zezwalających na sprzedaż napoi alkoholowych w kategorii A, B i C. Okolicznością bezsporną w sprawie jest , że skarżąca dołączyła do wniosku zgodę właściciela lokalu użytkowego , w którym miała być prowadzona sprzedaż alkoholu tj. zgodę Urzędu Miasta, Wydziału Mieszkalnictwa, a nie zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej . Kwestią sporną w niniejszej sprawie było , czy załączona do wniosku zgoda Urzędu Miasta wyczerpywała przesłankę określoną w art.18 ust.6 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi – jak twierdzi skarżąca , czy też zgodnie z ww. przepisem należało dołączyć zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej – jak twierdzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Sąd podzielił stanowisko organu administracyjnego jako zgodne z prawem. Art.18 ust.6 pkt.3 stanowi , że do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy dołączyć pisemną zgodę właściciela , użytkownika , zarządcy lub administratora b u d y n k u , jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Ustawodawca enumeratywnie wyliczył podmioty uprawnione do wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu i katalog tych podmiotów ma charakter zamknięty. W rozpatrywanej sprawie istota sporu dotyczy ustalenia , czy zgodnie ze wskazanym przepisem uprawnionym do wydania zgody jest właściciel lokalu , w którym ma być prowadzona sprzedaż alkoholu , czy też właściciel , użytkownik , zarządca lub administrator całego budynku. Okoliczność , czy Wspólnota Mieszkaniowa była uprawniona do podjęcia uchwały z dnia 6 listopada 2006 r , czy też uchwałę w tym zakresie mógł podjąć jedynie zarządca budynku , została prawomocnie przesądzona wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 10 lipca 2007r sygn. akt [...], od którego apelację Gminy oddalił Sąd Okręgowy, Wydział II Cywilny – Odwoławczy wyrkiem z dnia 10 stycznia 2008r. Sądy powszechne uznały , że uchwała nie była sprzeczna z art. 22 ww. ustawy o własności lokali , a wymóg uzyskania zgody , o której mowa w art.18 ust.6 pkt.3 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie obejmuje zgody właściciela l o k a l u , w którym ma być sprzedawany alkohol , tylko zgodę właściciela , użytkownika, zarządcy lub administratora bu d y n k u . Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w całości podziela powyższe stanowisko ; wyłącznie wspólnota mieszkaniowa sprawująca zarząd budynkiem wielorodzinnym jest podmiotem uprawnionym do udzielenia zgody na sprzedaż alkoholu w lokalu użytkowym . W ocenie Sądu podjęta uchwała , wbrew zarzutom skargi , nie narusza art.22 ww. ustawy o własności lokali. Zgodnie z art.6 ww. ustawy , ogół właścicieli , których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości , tworzą wspólnotę mieszkaniową. Każdy ze współwłaścicieli ma obowiązek współdziałania w zarządzie rzeczą wspólną – art.27 ww. ustawy. Zarząd rzeczą wspólną , z natury swej , związany jest z ograniczeniami w rozporządzaniu nieruchomością tak, aby uszanować również prawa innych współwłaścicieli tej nieruchomości. Ograniczenie takie może dotyczyć m.in. prawa wspólnoty mieszkaniowej do podejmowania uchwał dotyczących sprzedaży alkoholu w lokalu użytkowym stanowiącym odrębną własność . W ocenie Sądu, uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 6 listopada 2006 r , nie jest sprzeczna ani z art.22 ww. ustawy o własności lokali , ani z art.140 Kodeksu cywilnego , który określa granice korzystania z prawa własności. Zarzut bezpodstawności ograniczeń właściciela lokalu użytkowego , w którym miał być sprzedawany alkohol , należy uznać za nieuzasadniony. W związku z powyższym należy stwierdzić , że skarżąca składając wniosek z dnia 24 października 2006r o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych nie przedstawiła pisemnej zgody uprawnionego podmiotu tj. Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości Nr [...] os. [...] w K., a w konsekwencji wydane decyzje – zezwolenia Prezydenta Miasta o numerach wskazanych na wstępie , są dotknięte wadą prawną. Jeżeli chodzi o charakter tej wady, to Sąd podzielił stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego , że ma ona charakter rażący . Strony sporu zgodne są co do tego , że w sprawie zastosowanie miał przytoczony wyżej art.18 ust.6 pkt. 3 ww. ustawy. Oznacza to , że jeżeli ustawodawca uzależnia wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholi od przedstawienia zgody określonych w tym przepisie podmiotów, to przedstawienie zgody innego podmiotu , jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie ( zgoda właściciela lokalu użytkowego ) , oznacza , że decyzje - zezwolenia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007r zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa . Konsekwencją powyższego stwierdzenia musiało być wydanie decyzji stwierdzających nieważność zezwoleń na podstawie Art.156 § 1 pkt.2 k.p.a. Powyższej oceny i stanowiska nie mogła zmienić argumentacja skarg. Wbrew zarzutom , Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało prawidłowej wykładni art.18 ust.6 pkt.3 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art.22 ww. ustawy o własności lokali. Wykładnia ta jest też zgodna z wyrokami sądów powszechnych , które orzekały w sprawie dotyczącej uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 6 listopada 2006r. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący błędnej wykładni art.156 k.p.a. , gdyż weryfikacja decyzji – zezwoleń na sprzedaż alkoholu została przeprowadzona według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie ich wydania. Uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 6 listopada 2006r. , podjęta – jak wyżej zaznaczono – przed wydaniem zezwoleń na sprzedaż alkoholu , stanowiła uzasadnioną podstawę do stwierdzenia nieważności tych zezwoleń. Argumentacja skargi dotycząca charakteru skarżącej jako zakładu pracy chronionej oraz znaczne nakłady na nieruchomość należącą do Wspólnoty Mieszkaniowej oraz społeczny i ekonomiczny wymiar utraty zezwoleń na sprzedaż alkoholu w ww. lokalu – również nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku , bowiem wskazane okoliczności nie stanowią przesłanek ustawowych do oceny zaskarżonych decyzji pod kątem ich zgodności z prawem. W rozpatrywanej sprawie brak jest wystarczających podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji . W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 , orzekł jak w sentencji.