III SA/Kr 1100/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Starosty z dnia 6 maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia 6 maja 2013 r. Nr [...] Starosta odmówił uznania J. K. za osobę bezrobotną od dnia 28 czerwca 2012 r. Decyzję doręczono J. K. w dniu 8 maja 2013 r. Pismem z dnia 2 czerwca 2013 r. J. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji Starosty. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2013 r. Nr [...] Wojewoda stwierdził, że odwołanie J. K. zostało wniesione z uchybieniem terminu i dlatego odmówił jego rozpatrzenia. W dniu 14 sierpnia 2013 r. (data prezentaty organu) do Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła skarga J. K. na decyzję Starosty z dnia 6 maja 2013 r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Z treści skargi jednoznacznie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Starosty z dnia 6 maja 2013 r. Nr [...], a wiec decyzja organu I instancji. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 52. § 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. § 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie." Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Starosta odmówił uznania skarżącego za osobę bezrobotną. Od decyzji tej służyło, zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267), odwołanie o czym skarżący został prawidłowo pouczony przez organ I instancji. Skarżącemu przysługiwał zatem środek zaskarżenia, którego zastosowanie było koniecznym warunkiem umożliwiającym wniesienie skargi. Skarżący wniósł wprawdzie odwołanie od zaskarżonej decyzji Nr [...], ale uczynił to po terminie i organ II instancji odmówił jego rozpatrzenia. Oznacza to, że skarga J. K. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi może być bowiem tylko decyzja organu II instancji, którym w niniejszej sprawie było Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Sądy administracyjne nie są natomiast powołane do kontroli legalności decyzji organów administracyjnych I instancji, gdyż ich działanie naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ją odrzucił.