III SA/Kr 1101/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski ( spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A. P. na akt Wojewody z dnia 17 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską skargę oddala Wojewoda po rozpatrzeniu wniosku A. P. o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego pismem z dnia 17 maja 2011 r. znak: [...] stwierdził brak uchybień w postępowaniu kwalifikacyjnym na specjalizację lekarską w dziedzinie [...] przeprowadzonym w terminie 1 - 31 marca 2011 r., które "uzasadniały by weryfikację tego postępowania". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał § 19 ust. 2-6 i 10 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. nr 213, poz. 1779 ze zm.) dalej rozporządzenie. Wojewoda rozstrzygał w następujących okolicznościach faktycznych. A. P. – dalej skarżąca – w dniu 16 lutego 2011 złożyła w Wojewódzkim Centrum Zdrowia Publicznego wniosek o rozpoczęcie specjalizacji w dziedzinie [...] w trybie pozarezydencyjnym ( w ramach umowy cywilnoprawnej). Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzone zostało w terminie od 1 do 31 marca 2011. Dnia 30 marca 2011 r. Wojewoda ogłosił na stronie internetowej zatwierdzone listy lekarzy zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do szkolenia specjalizacyjnego /znak [...]/ uwzględniające wyniki postępowania konkursowego. Lista lekarzy zakwalifikowanych na specjalizację w dziedzinie [...] w trybie pozarezydenckim zawierała 6 pozycji. Na zawierającej 27 pozycji liście lekarzy, którzy nie zostali zakwalifikowani do specjalizacji w dziedzinie [...], skarżąca figurowała na 13 pozycji. Niezależnie od ogłoszenia na stronie internetowej Wojewody obu list, Dyrektor Wydziału Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego , pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r. znak [...] poinformował skarżącą, że nie została zakwalifikowana do odbywania specjalizacji w dziedzinie [...] w trybie pozarezydenckim. W treści pisma przytoczono treść przepisów Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów /Dz. U. Nr 213, poz. 1779 późn. zm./ a w szczególności § 18 ust. 2,4,5,7-9 oraz § 19 ust. 2- 6, regulujących tryb postępowania kwalifikacyjnego oraz określających zasady punktacji w postępowaniu konkursowym. Jednocześnie w piśmie zawarto wynikające z ogłoszonych list informacje o uruchomionej przez Ministra Zdrowia liczbie 6 miejsc na specjalizację lekarską w dziedzinie [...] w trybie pozarezydencyjnym, liczbie 33 uczestników postępowania konkursowego w trybie tej specjalizacji, liczbie uzyskanych przez skarżącą punktów w postępowaniu konkursowym w ramach elementów podlegających punktacji i wynikającym stąd miejscu na liście. Wskazano wynikającą z Rozporządzenia zasadę według której kwalifikuje się lekarzy do odbywania specjalizacji. Nadto pouczono skarżącą o treści ust. 10 § 19, w myśl którego lekarz może zwrócić się do wojewody o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, odpowiednio w terminie 20 dni od dnia ogłoszenia na stronie internetowej wojewody listy lekarzy zakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego i listy lekarzy niezakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego. Datowanym na 14 kwietnia 2011 r., a wniesionym dnia 20 kwietnia 2011 r. wnioskiem A. P. /dalej skarżąca/, zwróciła się do Wojewody o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską z zakresu [...], podnosząc, że w trakcie postępowania naruszono przepisy prawa, a w tym art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji RP, przez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawa, zasady ochrony zaufania obywatela do państwa, zasady ochrony praw nabytych i interesów w toku, zakazu wstecznego działania prawa, zasad przyzwoitej legislacji i sprawiedliwości społecznej. Naruszenia tych zasad upatrywała skarżąca w zastosowaniu w postępowaniu kwalifikacyjnym zasad przyznania punktów dodatkowych wprowadzonych Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dna 18 października 2010 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów /Dz. u. Nr 198. poz. 1320/, obowiązującym od dnia ogłoszenia t.j. od 26.10.2010 r. W szczególności wskazywała na zmiany polegające na wprowadzeniu w § 19 ust. 3 pkt 1 regulacji oznaczonej literą c, która przewiduje przyznanie dodatkowych punktów za; posiadanie stopnia naukowego doktora nauk medycznych, odpowiedniego okresu zatrudnienia w jednostce akredytowanej zgodnego z kierunkiem specjalizacji oraz publikacje naukowe w czasopismach naukowych zamieszczonych w wykazie określonym tym przepisem. Zdaniem skarżącej zastosowanie tych zasad w postępowaniu kwalifikacyjnym pogorszyło sytuacje prawną osób, które studia medyczne ukończyły pod rządem "dawnego" rozporządzenia oraz spowodowało nieprawidłowe ustalenia liczby osób zakwalifikowanych. Uzasadniając zarzuty skarżąca podniosła, że rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2010 r. (Dz. U. 198, poz. 1320) dokonano licznych zmian w rozporządzeniu w sprawie specjalizacji lekarzy. Jednocześnie zdaniem, skarżącej nie wprowadzono właściwych przepisów przejściowych. Zdaniem skarżącej § 47 /Rozporządzenia z 2005 r./ stanowiący, że lekarz, który na podstawie dotychczasowych przepisów został zakwalifikowany do odbywania specjalizacji, odbywa ją zgodnie z programem specjalizacji określonym na podstawie dotychczasowych przepisów, powinno się stosować również do osób, które kończyły studia medyczne w okresie obowiązywania przepisów dotychczasowych nieprzewidujących przyznawania dodatkowych punktów. Rozpatrując wniosek o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską z zakresu [...], Wojewoda w piśmie z dnia 17 maja 2011 r. znak [...] zajął stanowisko, że po przeanalizowaniu przeprowadzonego w terminie 1-31 marca 2011 postępowania kwalifikacyjnego w dziedzinie [...] nie stwierdzono uchybień, które na podstawie aktualnie obowiązujących aktów prawnych w tym zakresie, uzasadniały by weryfikację tego postępowania. W dalszej treści pisma przytoczono przewidziane Rozporządzeniem Ministra zdrowia z 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów regulacje obowiązujące w czasie postępowania kwalifikacyjnego określające zasady postępowania kwalifikacyjnego i jego punktacji. Wskazując na przepis art. 7 Konstytucji organ wskazał, iż obowiązany jest działać na podstawie i w granicach obowiązujących przepisów. Wojewoda podkreślił, że wniosek o przeprowadzenie weryfikacji opiera skarżąca na argumentacji kwestionującej obowiązujące regulacje prawne, a nie na nieprawidłowości w zakresie postępowania rekrutacyjnego. W związku z pismem Wojewody z dnia 17 maja 2011 r. skarżąca w dniu 6 czerwca 2011 r. (data nadania) równocześnie; - określając to pismo jako "decyzję", złożyła za pośrednictwem Wojewody odwołanie od tej decyzji do Ministra Zdrowia, - określając to pismo jako "akt z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej ustawa p.p.s.a./, z powołaniem na przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. wezwała Wojewodę o usunięcie naruszenia prawa przez przeprowadzenie weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską z zakresu [...]. Datowanym na 22 czerwca 2011 r. pismem Wojewoda udzielił skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Równolegle Minister Zdrowia w postanowieniu z dnia [...] 2011 znak [...], stwierdził niedopuszczalność odwołania A. P. od odmowy weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską. Dnia 1 sierpnia 2011 r. /data nadania/ A. P. wniosła datowaną na 28 lipca 2011 r. skargę na akt Wojewody z dnia 17 maja 2011 znak [...] w przedmiocie weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego z wnioskiem o jego uchylenie i uznanie, że postępowanie kwalifikacyjne zostało przeprowadzone niezgodnie z przepisami prawa. Skargę oparto za zarzutach naruszenia prawa materialnego oraz przepisów art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego. Naruszenia prawa materialnego upatruje skarga w niewłaściwym zastosowaniu przepisu § 19 ust. 10 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów /Dz. U. Nr 213, poz. 1779 ze zm./, przez "niewłaściwe przeprowadzenie weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską z zakresu [...]" oraz nieodniesienie się do naruszeń przepisów wskazanych wnioskiem o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego. Nadto podtrzymując stanowisko, że przeprowadzone postępowanie kwalifikacyjne narusza zasady demokratycznego państwa prawa wynikające z art. 2 Konstytucji oraz zasadę równości wobec prawa i równego traktowania przez władze publiczne /art.32 ust. 1 Konstytucji/ w skardze zawarto wniosek o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego, którego treść sprecyzowano w skardze. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewoda wskazał, że nie jest w niniejszej sprawie organem nadzoru ani też organem II instancji. Na uzasadnienie wniosku o odrzucenie skargi podniósł, że wobec złożenia równocześnie dwóch środków prawnych (odwołania i wezwania do usunięcia naruszeń prawa), do czasu rozpatrzenia "odwołania" oraz związanego z nim zagadnienia ewentualnego przysługiwania skarżącej A. P. środka odwoławczego, przedwczesnym było wezwanie wojewody do usunięcia naruszeń prawa. Niezależnie od powyższego wyjaśnił Wojewoda, że udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przy piśmie z dnia 22 czerwca 2011 r., znak: [...]. Zatem termin do zaskarżenia aktu organu otwierał się od daty doręczenia powyższego pisma. Z tej przyczyny wniosek o odrzucenie skargi jest zdaniem Wojewody uzasadniony. Wyjaśniono, że postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzone było na podstawie § 19 ust.2-6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów ( Dz. U Nr 213, poz. 1779 ze zm.). Zgodnie z § 19 ust. 6 cytowanego rozporządzenia do odbywania specjalizacji kwalifikuje się lekarzy w liczbie odpowiadającej liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane postępowanie kwalifikacyjne w danej dziedzinie w danym województwie wg kolejności od najwyższego uzyskanego wyniku w postępowaniu kwalifikacyjnym. Prowadzone postępowanie przez wojewodę odbywało się na gruncie obowiązujących regulacji prawnych w tym w zakresie, w stanie prawnym zmienionym rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2010 r. w sprawie zmiany rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, które weszło w życie 26 października 2010 r. A zatem brak podstaw do zgłaszania w tym zakresie do organu zarzutów. Sesja kwalifikacyjna w dniach 1-31 marca 2011 r. odbywała się w 4 miesiące po wejściu w życie zmienionych przepisów trudno zatem czynić Wojewodzie zarzut, iż działa zgodnie z obowiązującymi przepisami a taki jest podnoszony zarówno w toku postępowania administracyjnego jak też w skardze złożonej do WSA. Zgodnie z art.7 konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach obowiązującego prawa, które określa tryb postępowania w określonej sprawie. Wezwany – w związku z zarzutami odpowiedzi na skargę – pełnomocnik Wojewody - o uzupełnienie akt postępowania a/ kopertą przy której nadano datowaną na 28.07.2011 r. skargę, b/ kopertą przy której nadano datowane na 6.0.6.2011 wezwanie o usunięcie naruszenia prawa, c/ dowodu doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpowiedzi Wojewody z dnia 22.0.6.211 przedłożył: - oryginał koperty z przesyłki nadanej 1.08.2011 pod adresem Wojewody /k. 35 akt sądowych/, - kserokopię koperty /k. 36 akt sądowych/ z daty nadania 06.06.2011 pod adresem Wojewody, która odpowiada kopercie oznaczonej lit. b złożonej luzem w nienumerowanej koszulce, poprzedzającej st. 1 przedstawionych akt administracyjnych, - kopię pisma Wojewody z dnia 22.0.62011 r. z adnotacją, że wysłane zostało l. poleconym 22.06.2011 r. /k. 37 akt sądowych/. W związku, z kolejnym wezwaniem Sądu o uzupełnienie akt dowodem doręczenia powyższego pisma przedstawiono; - fragmenty pocztowej książki nadawczej Urzędu Wojewódzkiego, z której wynika, że pismo to wysłane zostało 24 czerwca 2011 na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 5.10.2011 /k.38 akt/ wyjaśnił, że odpowiedź na wezwanie o usunięcie naruszenia prawa otrzymał w dniu 1 lipca 2011, a dnia 1 sierpnia 2011 złożył skargę, na dowód czego przedłożył potwierdzenie nadania przesyłki w tym dniu. Na rozprawie dnia 18 kwietnia 2011, pełnomocnik Wojewody podtrzymał wnioski o odrzucenie względnie oddalenie skargi odwołując się do argumentów odpowiedzi na skargę, jednocześnie na pytanie Sądu wyjaśniając, że organ nie kwestionuje dopuszczalności drogi postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega oddaleniu z powodu bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa p.p.s.a. /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm./, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeśli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl zaś art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżanego aktu, prowadzi do wyrażonego na wstępie wniosku o bezzasadności skargi. I. Wobec podniesionych przez Wojewodę zarzutów mających uzasadniać odrzucenie skargi z powodu bądź to "przedwczesnego" wezwania o usunięcie naruszenia prawa, bądź też z powodu spóźnienia skargi, dla której wniesienia termin otwierał się od dnia doręczenia pisma z 22 czerwca 2011 r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, kwestia skutecznego wniesienia skargi wymaga rozpatrzenia w pierwszej kolejności. Wyjść należy od przypomnienia, że przewidziany § 19 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i dentystów /Dz. U. Nr 213, poz. 1779 z późn. zm./ środek prawny związany z wynikiem postępowania kwalifikacyjnego w przedmiocie specjalizacji podlegał zmianom. W wersji pierwotnej postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzały powołane i odwoływane przez właściwego wojewodę Państwowe Komisje Specjalizacyjne /PKS/, a w myśl § 19 ust. 10 od decyzji Państwowej Komisji Specjalizacyjnej lekarz mógł się odwołać do właściwego wojewody w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania kwalifikacyjnego. W tej wersji przepis § 19 rozrządzenia obowiązywał do dnia 21.09.2008 r. Z mocą od dnia 22 września 2008 r. weszły w życie przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 września 2008 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji lekarzy i dentystów /Dz. U. Nr 170, poz. 1050/, Rozporządzeniem tym m.in. nadając § 19 nowe brzmienie stwierdzono w ust. 10 , że od wyniku postępowania kwalifikacyjnego lekarz może odwołać się do właściwego wojewody w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania kwalifikacyjnego. Kolejnym Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2010r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji lekarzy i dentystów / Dz. U. Nr 118, poz. 1320/, zmieniono m.in. § 19 co do brzmienia ust. 10, w myśl którego lekarz może zwrócić się do Wojewody o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, odpowiednio w terminie 20 dni od dnia ogłoszenia na stronie internetowej wojewody listy lekarzy zakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego i listy lekarzy niezakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego. W takim brzmieniu nadanym § 1 pkt 8 lit. d powyższego Rozporządzenia, powyższy przepis jak i całe Rozporządzenie obowiązuje od dnia 26 października 2010 r. /t.j. dnia jego ogłoszenia/. Powyższe zmiany, a w szczególności wyeliminowanie terminu "decyzja", a w następnej wersji także terminu "odwołanie" w § 19 ust. 10 ( w wersji pierwotnej ust. 11), prowadzą do wniosku, że wynik postępowania kwalifikacyjnego nie ma charakteru decyzji tak w znaczeniu formalnym, jak i materialnoprawnym tego aktu. Powyższe zmiany nie mają jednak – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – wpływu na samą dopuszczalność poddania kontroli sądu administracyjnego, aktu Wojewody rozstrzygającego o złożonym w trybie § 9 ust. 10 wniosku lekarza o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego w przedmiocie specjalizacji. Przepis art. 3 § 2 pkt 4 poddaje – w ramach kontroli działalności administracji publicznej – kognicji sądów administracyjnych inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie może budzić wątpliwości, że w świetle przepisu § 19 ust. 10 Rozporządzenia, w jego brzmieniu obowiązującym od 26 października 2010 r. lekarzowi, który brał udział w postępowaniu kwalifikacyjnym, przydane zostało uprawnienie do złożenia do Wojewody wniosku o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację, w terminie określonym tym przepisem. Rozstrzygnięcie Wojewody, w przedmiocie wniosku o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego ma charakter aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zresztą Wojewoda, nie kwestionuje dopuszczalności drogi postępowania sądowoadministracyjnego, a kontroli mogą podlegać także akty, które zapadły w postępowaniu innym niż administracyjne, co wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. np. w zw. art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm./, czy z art. 3 § 3 p.p.s.a. Nie może też budzić wątpliwości, że podejmowane przez Wojewodę akty czy czynności dotyczą zakresu administracji publicznej, przepis § 22 ust. 1 Rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od 26.10.2010 r. Wojewodzie powierza zatwierdzenie list zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do danego szkolenia specjalizacyjnego. W świetle powyższego, dopuszczalność skargi na akt wojewody w przedmiocie weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego, regulowana jest trybem postępowania przewidzianym art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. Wojewoda nie kwestionuje, że datowany na 14 kwietnia 2011 r., a wniesiony 20 kwietnia 2011 r. wniosek o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego złożony został z zachowaniem terminu, o którym mowa w § 19 ust. 10 Rozporządzenia, biegnącego od dnia ogłoszenia list lekarzy zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych na stronie internetowej Wojewody. Dnia 17 maja 2011 Wojewoda podjął zaskarżony akt, w którym w odpowiedzi na wniosek o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego stwierdził – po przeanalizowaniu postępowania kwalifikacyjnego – że odbyło się zgodnie z obowiązującymi przepisami, i nie stwierdzono uchybień, które uzasadniły by weryfikację tego postępowania. Akt ten doręczono skarżącej 23 maja 2011 /k.15 akt sprawy/. Przewidziany art. 52 § 2 termin 14 dni do wezwania Wojewody na piśmie o usunięcie naruszenia prawa został zachowany, gdyż skarżąca, dnia 6 czerwca 2011 /data nadania na kopercie/ nadała datowane na ten sam dzień pismo zawierające wezwanie do usunięcia naruszenia prawa /k.7 akt/. Pismem z dnia 22 czerwca 2011 r. Wojewoda odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 53 § 2 30 dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczynał bieg od doręczenia skarżącej /pełnomocnikowi/ tego pisma. Wojewoda nie dysponuje dowodem doręczenia tego pisma skarżącej, z którego wynikała by data doręczenia pisma. Wbrew natomiast pierwotnym twierdzeniom wykazał Wojewoda, że pismo wysłano nie 22 lecz 24 czerwca 2011 na adres kancelarii pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącej wykazał, zaś że skargę wniósł dnia 1sieprnioa 2011 /data nadania/, a oświadczył, że pismo Wojewody otrzymał dnia 1 lipca 2011 r., t.j. w 7 dni po jego ekspedycji. W tej sytuacji brak podstaw do przyjęcia, że skargę wniesiono po terminie, a do Wojewody należało wykazanie daty z jaką doręczył skarżącej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli powołuje się na opóźnienie we wniesieniu skargi. Okoliczność, że równocześnie z zainicjowaniem procedury właściwej do otworzenia drogi do skargi na akt Wojewody, skarżąca ten sam akt – z ostrożności – zaskarżyła jako decyzję, nie ma prawnej doniosłości dla biegu powyższych terminów, gdyż żaden przepis prawa, nie uzależniał wstrzymania biegu terminu do wezwania o usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. od wcześniejszego rozpatrzenia odwołania od "decyzji" z 17 maja 2011 r. Z tych względów zarzuty skargi podlegają merytorycznemu rozpoznaniu. II. Skarżąca wszelkie zarzuty naruszenia prawa, co słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę, lokuje nie w naruszeniu zasad przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego w przedmiocie specjalizacji, lecz w przeprowadzeniu tego postępowania według stanu prawnego obowiązującego od dnia 26 października 2010 r., t.j. od dnia , w którym przepisom Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 w sprawie specjalizacji lekarzy i dentystów, nadane zostało, a zwłaszcza § 19 nowe brzmienie, w związku z wejściem w życie Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 18 października 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów /Dz. U. Nr 198, poz. 1320 z 26.10.2010 r./. Skarżąca za naruszenie prawa uznaje fakt, że rozporządzenie to nie zawiera przepisów przechodnich, w myśl których osoby, które ukończyły studia medyczne pod rządami "dawnego" rozporządzenia nie powinny być objęte możliwością punktacji przewidzianej przepisem § 19 ust. 3 pkt 1 lit c w brzmieniu dodanym od 26.10 2010 r. Przede wszystkim zważyć należy, że w myśl art. 7 Konstytucji organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Przepisy nie przewidują kompetencji organów administracji, aby działały poza granicami upoważnienia wyznaczonego przez prawo, a w szczególności do odmowy stosowania obowiązujących je przepisów. Wysuwany zatem zarzut, że w postępowaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym w dniach 1-31 marca 2011, zastosowano przepisy obowiązujące od dnia 26.10.2010 r., nie może być poczytany jako zarzut naruszenia prawa. Nietrafne jest twierdzenie, że Rozporządzenie z 18 października 2010 r. – dalej Rozporządzenie nowelizujące – weszło w życie bez tzw. przepisów przejściowych. W myśl § 4 bowiem – tego Rozporządzenia - do postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w § 18 /rozporządzenia zmienianego/ wymienionego w § 1 /Rozporządzenia zmieniającego/, przeprowadzonego w dniach 1-31 października 2010r. stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem § 14 ust. 3 rozporządzenia wymienionego w § 1; w brzmieniu ustalonym niniejszym rozporządzeniem. Ten przepis przejściowy wyłączał stosowanie m.in. § 19 ust. 3 pkt 1 lit c, w odniesieniu do postępowania kwalifikacyjnego, które już trwało w okresie od 1-31 października 2010 r. Natomiast całkowicie nieprzekonuje argumentacja skargi, jakoby zastosowanie możliwości dodatkowej punktacji przewidzianej § 19 ust. 3 pkt 1 lit. c, a wprowadzonej przepisem obowiązującym od 26.10.2010 r., naruszyło powołane w skardze przepisy Konstytucji i zasady w odniesieniu do przewidzianego rozporządzeniem stałego, dwukrotnego w roku terminu odbywania postępowań kwalifikacyjnych od 1-31 marca i 1-31 października. Powoływany w skardze przepis § 47 Rozporządzenia 20 października 2005 r. w jego obecnym brzmieniu jest przepisem przejściowym mającym zastosowanie przy wejściu w życie tego Rozporządzenia w jego pierwotnym brzmieniu, w miejsce poprzednio obowiązującego Rozporządzenia z dnia 6 sierpnia 2001 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów /Dz. U. Nr 83, poz. 405 z późn. zm./. Skarżąca jak wynika z akt dokumentuje prawo wykonywania zawodu od dnia 6.11.2002 r. Nie jest więc w świetle zarzutów skargi jasne, czy zarzucane skargą objęcie przepisami Rozporządzenia z jego przepisem § 19 ust. 3 pkt 1 lit c – także osób, które ukończyły studia medyczne pod rządami "dawnego" rozporządzenia dotyczy zarzutu, że wobec skarżącej winno być stosowane rozporządzenie z 20 października 2005 r. lecz bez wprowadzonej zmiany, czy też rozporządzenie jeszcze z 6 sierpnia 2001 r., bo pod rządami tego rozporządzenia ukończyła studia. W jednej i drugiej sytuacji, wprowadzona rozporządzeniem nowelizującym zmiana w zakresie § 19 ust. 3 pkt 1 lit c nie nastąpiła jak twierdzi skarga, "w trakcie prowadzonego postępowania kwalifikacyjnego". Nie zachodzą też w sprawie nawet formalne warunki do przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego o treści formułowanej we wnioskach skargi. Pomijając okoliczność, że wniosek strony w tym zakresie nie jest dla Sądu wiążący wskazać należy, że przepis art. 193 Konstytucji uzależnia dopuszczalność przedstawienia przez Sąd Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego, jeżeli od odpowiedzi na to pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Taka sytuacja w sprawie nie występuje skoro, Sąd przyjął do rozpatrzenia skargę na akt wojewody, a dla wyników postępowania weryfikacyjnego w odniesieniu do skarżącej, regulacja zawarta w § 19 ust. 3 pkt 1 lit c nie ma prawnej doniosłości. Wskazać należy, że w świetle obowiązującej od 26.10.2010 regulacji w postępowaniu konkursowym stosownie do § 19 ust. 5 Rozporządzenia maksymalnie możliwe było uzyskanie 200 punktów za wynik Lekarskiego Egzaminu Państwowego "LEP", lub przez lekarza już posiadającego – jak skarżąca – specjalizację I lub II stopnia, bądź tytuł specjalisty – za wynik egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia albo wynik PES, na podstawie którego lekarz może uzyskać najkorzystniejszą liczbę punktów. Zgodnie z ust. 5 pkt 2 przepisy wyznaczały skale za poszczególne oceny z egzaminu specjalizacyjnego lub PES, w tym m.in. za ocenę 4.1-4.5 -164 punkty, a za oceny 5.0 z wyróżnieniem 200 punktów. Przewidziane § 19 ust. 3 pkt 1 lit c punkty dodatkowe za posiadanie stopnia naukowego doktora nauk medycznych, odpowiedni okres zatrudnienia w jednostce akredytowanej zgodny z kierunkiem specjalizacji, publikacje w czasopismach naukowych zamieszczonych w wykazie czasopism sporządzonych przez ministra właściwego do spraw nauki dla potrzeb oceny parametrycznej jednostek naukowych były punktowane po 5 punktów, z tym że publikacje po 0.5 punkta za udział w jednej publikacji, maksimum 5 punktów. Skarżąca uzyskała 164 punkty, co stanowiło 76.28 % max. możliwej do uzyskania /także przy punktach dodatkowych/ liczby 215 punktów i zajmowała 13 miejsce. Trzy pierwsze osoby na liście niezakwalifikowanych do specjalizacji z dziedziny [...], bez punktów dodatkowych za wynik egzaminu uzyskały po 176 punktów co stanowiło 81,86 % maksymalnej możliwej liczby punktów. Pozycje od 8 do 15 z tej listy miały jednakową liczbę po 164 punkty. Na liście 6 lekarzy zakwalifikowanych do specjalizacji w dziedzinie [...] wszyscy za egzamin specjalizacyjny mieli przyznane po 176 punktów, a nadto czworo z nich punkty dodatkowe, co łącznie dawało uzyskaną liczbę w granicach od 186 do 176.5 punkta. Zgodnie z § 19 ust.4 Rozporządzenia wynik postępowania konkursowego stanowi procent maksymalnej liczby punktów uzyskanych z LEP/D-LEP albo egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia albo PES oraz punktów dodatkowych, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lit c i dodatkowo średniej ocen uzyskanych w okresie studiów lub dodatkowo z rozmowy kwalifikacyjnej w przypadkach określonych w ust. 3 pkt 2 i 3 /t.j. przy identycznej liczbie punktów za LEP czy egzamin specjalizacyjny, lub za średnią ocen ze studiów/. Natomiast zgodnie z § 19 ust. 6 do odbywania specjalizacji kieruje się lekarzy w liczbie odpowiadającej liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane postępowanie kwalifikacyjne w danej dziedzinie medycyny w danym województwie, w kolejności od najwyższego wyniku uzyskanego w postępowaniu konkursowym, z wyjątkiem lekarzy, których komisja, o której mowa w ust. 8, nie zakwalifikowała do jej odbywania w poszczególnych trybach. Skoro skarżąca nie kwestionowała prawidłowości przyznanej jej lub innym lekarzom punktacji za egzaminy, to sama dodatkowa punktacja przyznana niektórym z nich na podstawie § 19 ust. 3 pkt 1 lit c, nie miała wpływu na umieszczenie skarżącej na liście lekarzy niezakwalifikowanych do specjalizacji. Całkowicie nietrafny jest także zarzut naruszenia prawa materialnego § 19 ust. 10 – które zdaniem skarżącej polega na nieprzeprowadzeniu weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego. W świetle twierdzeń skargi przeprowadzenie postępowania weryfikacyjnego miało by polegać na pominięciu przepisu § 19 ust. 3 pkt 1 lit c Rozporządzenia przy ustalaniu wyników postępowania. Rozporządzenie przyznając Wojewodzie kompetencje do zatwierdzenia sporządzonych przez Wojewódzkie Centrum Zdrowia Publicznego list lekarzy zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do szkolenia specjalizacyjnego /§ 22 ust. 1/, oraz kompetencję do "weryfikacji" postępowania kwalifikacyjnego /§ 19 ust. 10/ nie określa sposobu i skutku przeprowadzenia weryfikacji. Wykładania językowa przez weryfikację rozumie działanie zmierzające do stwierdzenia prawdziwości, prawidłowości, słuszności czy autentyczności czegoś, ale także działanie polegające na usuwaniu czy popoprawianiu dostrzeżonych błędów / Por. np. Uniwersalny słownik języka polskiego – Wydawnictwo Naukowe PWN Wa-wa 2003 pod. Red. Prof. Stanisława Dubisza, tom 4 str. 387/. Z tych względów przez weryfikację postępowania kwalifikacyjnego w rozumieniu § 19 ust. 10 Rozporządzenia z 20 października 2005 r. należy rozumieć zajęcie stanowiska co do prawidłowości przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego w tym również odmowę uwzględnienia wniosków osoby domagającej się weryfikacji, które zmierzają do ustalenia innych wyników tego postępowania. Przy takim szerokim ujęciu "weryfikacji" w rozumieniu § 19 ust. 10 rozporządzenia, odmowa zmiany wyników postępowania kwalifikacyjnego, oparta na zbadaniu prawidłowości – zgodności z przepisami zasad jego przeprowadzenia – stanowi również weryfikację. Wbrew zatem stanowisku skargi, Wojewoda zaskarżonym aktem dokonał weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego, lecz zajmując stanowisko, że zobowiązany był do przestrzegania i stosowania obowiązujących przepisów Rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od 26 października 2010 r., nie uwzględnił wniosku o " weryfikację" rozumianą przez skarżącą jako zmiana zatwierdzonych wyników tego postępowania. Z tych względów skarga na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ulegała oddaleniu.