III SA/Kr 1103/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Wojewody z dnia 16 maja 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a I) zwolnić B. K. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla B. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek B. K. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi 415,95 zł i stanowi go renta chorobowa. Wnioskodawczyni nie dysponuje żadnym majątkiem. Nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy B. K. podała, że obecnie nie ma gdzie mieszkać, gdyż po śmierci męża została wyrzucona z mieszkania przez teściową. Skarżąca jest osobą przewlekle chorą na stwardnienie rozsiane. Do wniosku załączony został odcinek świadczenia rentowego za miesiąc grudzień 2014 roku. Odnosząc się do zarządzenia referendarza sądowego wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że obecnie pomieszkuje w mieszkaniu, które użyczyła jej Pani M. L. Strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Ponosi wydatki na prąd w wysokości 46 zł i gaz 50 zł, leki kosztują 100 zł, wyżywienie 100 zł. Nie korzysta z pomocy społecznej. Wnioskodawczyni od 2001 roku cierpi na stwardnienie rozsiane, ostatni jej pobyt w szpitalu miał miejsce 3 grudnia 2014 roku. Strona dodała, iż w mieszkaniu, w którym obecnie przebywa ma prawo mieszkać do 31 marca 2015 roku. Do pisma załączone zostały kopie następujących dokumentów: faktury za leki z dnia 19 marca 2014 roku na kwotę 122,55 zł, pisma z ZUS z dnia 14 listopada 2014 roku o ustaniu prawa do renty z tytułu okresowej częściowej niezdolności do pracy z dniem 31 marca 2015 roku, karty pobytu na izbie przyjęć z dnia 2 grudnia 2014 roku, dwunastu kart informacyjnych leczenia szpitalnego, zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia 9 lutego 2011 roku oraz orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 19 marca 2014 roku o częściowej niezdolności do pracy skarżącej do 31 marca 2015 roku. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach: w zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego B. K. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca jest osobą schorowaną, od wielu lat cierpiącą na stwardnienie rozsiane. Jedynym źródłem jej utrzymania jest renta z tytułu okresowej częściowej niezdolności do pracy w wysokości 415,95 zł. Całość tych niewielkich dochodów przeznaczana jest przez skarżącą na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia. Wnioskodawczyni nie dysponuje przy tym żadnym majątkiem, oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. W przedstawionej sytuacji skarżąca nie jest w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów związanych z prowadzonym postępowaniem sądowym. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.