III SA/Kr 1120/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lipca 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa i art. 8 ust. 3 i 12, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 2, art. 64 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, którą Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2010 r. znak [...] w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. skarżący K. G. cofnął skargę . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z postanowieniami art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże - co do zasady - sąd. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, który winien zbadać, czy nie spowodowałoby ono obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie sąd nie stwierdził, aby w wyniku cofnięcia przez skarżącego skargi zachodziła którakolwiek z okoliczności wskazanych w art. 60 zdanie trzecie p.p.s.a. , decydujących o niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z kolei przepis art. 161 § 1 pkt. 1) p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro więc skarżący skutecznie cofnął skargę, to na podstawie art. 160 § 1 pkt. 1) w związku z art. 60 p.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć.