III SA/Kr 1121/06

WyrokWSA w Krakowie2006-11-14

Skład orzekający: Wiesław Kisiel, Grażyna Danielec, Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny prawidłowo odmówił przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, jeśli strona nie poddała się obowiązkowemu sprawdzeniu kwalifikacji po ponadrocznym okresie utraty uprawnień, mimo przedstawienia pozytywnego orzeczenia lekarskiego?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając za prawidłowe stanowisko organów administracyjnych. Skoro decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi do czasu wykonania badań lekarskich stała się ostateczna i nie została zaskarżona, a okres pozbawienia uprawnień przekroczył rok, to ponowne wydanie prawa jazdy musi być uzależnione od pozytywnego wyniku sprawdzenia kwalifikacji, zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. a Prawa o ruchu drogowym. Przedstawienie pozytywnego orzeczenia lekarskiego nie jest wystarczające do przywrócenia uprawnień w takiej sytuacji.
Stan faktyczny
J.K. wniósł o przywrócenie uprawnień do kierowania pojazdami kategorii ABC, które zostały cofnięte decyzją z 2003 r. do czasu wykonania badań lekarskich. Strona przedstawiła orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych. Organy administracyjne odmówiły przywrócenia uprawnień, wskazując na brak poddania się przez stronę obowiązkowemu sprawdzeniu kwalifikacji, wynikający z ponadrocznego okresu utraty uprawnień. Skarżący kwestionował skuteczność doręczenia pierwotnej decyzji cofającej uprawnienia i tym samym zasadność wymogu sprawdzenia kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel spr. Sędziowie NSA Grażyna Danielec AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lipca 2006 r. nr : [...] w przedmiocie przywrócenia cofniętych uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii ABC skargę oddala. W dniu [...] 1993 r. J.K. wydane zostało prawo jazdy, obejmujący kategorie A, B, C. Pismem z dnia [...] 2002 r. Powiatowy Zespół do spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w T. poinformował Starostę Powiatowego w T. o uzyskaniu przez J.K. orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Decyzją z dnia [...] 2003 r., nr [...] Prezydent Miasta K. skierował J.K. na badania lekarskie. Natomiast decyzją z dnia [...] 2003 r., nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o cofnięciu uprawnień J.K. do kierowania pojazdami silnikowymi do czasu wykonania badań lekarskich. Odwołanie od tej decyzji strona wniosła pismem z dnia [...] 2005 r. Postanowieniem z dnia [...] 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Orzekające stwierdziło, że wymienione odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem ustawowego terminu. W czasie rozprawy w dniu [...] 2006 r. skarżący potwierdził, że postanowienia tego nie zaskarżył do WSA. Skarżący nie wniósł też o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] 2006 r. J.K. domagał się przywrócenia mu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii A, B, C, ponieważ ustały przyczyny cofnięcia tych uprawnień, wymienione w decyzji z dnia [...] 2003 r., nr [...], tj. strona poddała się badaniom lekarskim. Decyzją wydaną w I instancji w dniu [...] 2005 r., nr [...] Prezydent Miasta odmówił wydania decyzji pozytywnej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołane zostały art.114 ust.1 pkt 2 lit.a, art.122 ust.1 pkt 2 i 5 oraz art.140 ust.1 pkt 4 lit.b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2003, nr 58, poz. 515, z późn.zm.), § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz.15) oraz art.104 § 1 K.p.a. W uzasadnieniu organ administracyjny stwierdził, że traktuje jako ostateczną i obowiązującą decyzję z dnia [...] 2003 r., nr [...] o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi do czasu wykonania stosownych badań lekarskich. Strona przedstawiła wprawdzie świadectwo lekarskie o zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych, ale zaświadczenie to nie może być przesłanką pozytywnego załatwienia wniosku, albowiem nie spełnia ono wymogów określonych przez § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz.15), tj. nie zostało wydane przez wojewódzki ośrodek medycyny pracy oraz nie zawiera podstawy prawnej wykonania badań. Dodatkowo jeszcze do strony nie posiadającej takiego uprawnienia przez okres dłuższy niż 1 rok znajduje zastosowanie wymóg poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, stosownie do art.114 ust.1 pkt 2 lit. a Prawa o ruchu drogowym. W odwołaniu J.K. zakwestionował ustalenie, że ponad 1 rok pozbawiony był prawa jazdy, a w konsekwencji bezzasadne jest stosowanie do niego wymogu z art.114 Prawa o ruchu drogowym o obowiązku poddania się sprawdzeniu kwalifikacji. Strona stała na stanowisku, że o utracie uprawnienia można mówić dopiero od grudnia 2005 r., gdy dowiedziała się o treści decyzji z dnia 8 maja 2003 r., nr KM-04.5530-8-209/02. Gdyby przyjąć, że takiego uprawnienia nie posiadał przez czas dłuższy niż 1 rok, tj. od dnia 27 stycznia 2003 r., to do wniosku J.K. należy stosować przepisy o badaniach lekarskich kierowców, jakie obowiązywały w dniu 27 stycznia 2003 r. co oznacza, że powinno być wystarczające świadectwo lekarskie, jakie strona przedłożyła. Orzeczenie lekarskie Przychodni Konsultacyjno-Diagnostycznej Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] 2006 r., nr [...] stwierdzało, iż brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez J.K. pojazdami silnikowymi. Decyzją z dnia 4 lipca 2006 r., nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Orzekające utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną wskazano art.140 ust.2, art.114 ust.1 pkt 2 lit. a Prawa o ruchu drogowym oraz art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wydając decyzję w dniu 5 maja 2006 r. organ I instancji nie dysponował jeszcze orzeczeniem Przychodni Konsultacyjno-Diagnostycznej Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] 2006 r. Dla prawidłowo postąpił organ I instancji uzasadniając odmowę brakiem przepisanego świadectwa lekarskiego. Po tym dniu strona poddała się nowemu badaniu i przedłożyła świadectwo wystawione przez Przychodnię Konsultacyjno-Diagnostyczną Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Nadal natomiast strona nie spełniła drugiego wymogu, tj. ustalonego w art.114 Prawa o ruchu drogowym sprawdzeniu kwalifikacji. Powoduje to utrzymanie w mocy decyzji odmownej. W skardze do WSA strona dowodzi, że decyzja z [...] 2003 r. nie została doręczona, lecz odebrana przez stronę pod koniec 2005 r. Dlatego nie można mówić o ponadrocznym pozbawieniu prawa jazdy i uzależniać wydania nowego prawa jazdy od poddania się przez stronę sprawdzianowi z zakresu kwalifikacji kierowcy. (art.114 Prawa o ruchu drogowym). Strona powraca również do przepisów, które powinny wyznaczać tryb badań lekarskich, o czym pisała w odwołaniu. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Orzekające wniosło o jej oddalenie. Organ uznał doręczenie decyzji z roku 2003 r. za skuteczne, co uzasadnia konkluzję, że J.K. nie posiadał uprawnienia do prowadzenia pojazdów silnikowych od 2003 r. Dlatego konieczne jest poddanie się przez stronę sprawdzianowi kwalifikacji (art.114 Prawa o ruchu drogowym ). Decyzja wydawana jest zawsze w oparciu o przepisy obowiązujące w dniu jej wydania i dlatego zaświadczenie lekarskie musiało przestrzegać rygory nowego rozporządzenia, obowiązującego w czasie prowadzenia zakończonego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : W niniejszym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie związany jest postanowieniem Samorządowego Kolegium Orzekającego z dnia [...] 2006 r. o niedochowaniu terminu do wniesieniu odwołania. Postanowienie to nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego, ani skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W konsekwencji Sąd w niniejszym postępowaniu jest związany decyzją z dnia [...] 2003 r., nr [...] o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi do czasu wykonania stosownych badań lekarskich. Oznacza to, że dla dalszych ustaleń koniecznych dla załatwienia skargi J. K. punktem wyjścia jest ustalenie, że skarżący nie ma prawa jazdy od 2003 r. Sąd nie bada więc, czy prawidłowo i skutecznie została J.K. doręczona decyzja z dnia [...] 2003 r., gdyż sprawa ta nie jest objęta zakresem przedmiotowym niniejszego postępowania sądowego. (art.134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Konsekwencją tych ustaleń Sądu, jest uznanie za prawidłowe stanowiska organów administracyjnych, uzależniających wydanie Skarżącemu prawa jazdy od pozytywnego wyniku badania sprawdzającego kwalifikacje do prowadzenia pojazdów silnikowych. "Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji." (art. 114. ust.1. pkt 2 lit.a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.tekst Dz.U.2005, nr 108, poz.908 ze zm.). Sąd podziela pogląd organów administracyjnych, że każde pozbawienie prawa jazdy przez okres dłuższy niż 1 rok nakazuje organowi uzależnić ponowne wydanie prawa jazdy od pozytywnego wyniku sprawdzenia kwalifikacji. Zacytowany przepis nie uzależnia tego obowiązku od dodatkowych przesłanek poza przekroczeniem 1 roku bez prawa jazdy. Strona przedłożyła świadectwo badania lekarskiego, odpowiadające § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz.15). Dlatego nie ma potrzeby wyczerpującego analizowania zarzutu o niedopuszczalności stosowania tego przepisu w badanym postępowaniu administracyjnym. Wystarcza jedynie odnotować, że strona nie wykazała, aby w badanej sprawie nie obowiązywała generalna zasada polskiego porządku prawnego, że organ administracyjny jest związany prawem obowiązującym w dniu załatwiania sprawy (art.7 Konstytucji oraz art.6 i art.107 § 3 K.p.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 oraz 2005, nr 94, poz.788 i nr 169, poz. 1417 i nr 250, poz. 2118 oraz 2006, nr 38, poz. 268).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło