III SA/Kr 1122/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie : WSA Dorota Dąbek WSA Tadeusz Wołek spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi ,, A -- w Ł. - S. W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 31 lipca 1995 r. , Nr : [...] w przedmiocie wymiaru opłaty wyrównawczej s k a r g ę o d d a l a . Dyrektor Urzędu Celnego [...] decyzją z dnia [...] 1995 r., nr [...] skierowaną do A w Ł. - wymierzył opłatę wyrównawczą w kwocie 5 940 zł. od kleju ze skór zwierzęcych sprowadzonego z zagranicy i dopuszczonego do obrotu (SAD [...] z dnia [...] 1995 r.). Jako podstawę prawną organ wskazał art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 1980r., nr 9, poz. 26 ze zm.), art. 6 ustawy z dnia 4 czerwca 1994 r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy (Dz.U. nr 4, poz. 160), art. 23 ust. 1 i art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989r. - Prawo celne (t.j. Dz. U. z 1994r., nr 71, poz. 312) w zw. z art. 10 ustawy o opłacie wyrównawczej, § 1 zarządzenia nr 7 Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 25 marca 1995 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie stawek opłat wyrównawczych od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy (Dz. Urz. MRiGŻ z 1995r., nr 3, poz. 7). W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że przy odprawie w dniu 6 kwietnia 1995 r. omyłkowo nie pobrano opłaty wyrównawczej, przewidzianej przy imporcie tego towaru zarządzeniem nr 7 Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej obowiązującym od dnia 27 marca 1995 r. Art. 6 ustawy o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy powierza organom celnym wymiar i pobór opłaty wyrównawczej, w związku z tym organ postanowił wymierzyć tę opłatę stosując stawki obowiązujące w dniu odprawy celnej odpowiednio do art. 23. ust. 1 Prawa Celnego. Odwołanie od tej decyzji złożyła firma A w Ł. Podniosła, iż nie zgadza się z tym, że opłaty nie pobrano omyłkowo, ponieważ nikt w Urzędzie w dniu dokonywania odprawy nie znał nowych stawek i nie mógł ich znać. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 31.07.1995 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 1980r., nr 9, poz. 26), art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989r. - Prawo celne (t.j. Dz. U. z 1994r., nr 71, poz. 312), art.5 ust. 1 i 2 oraz art.6 i 10 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy (Dz. U. z 1994r., nr 43, poz, 160), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 czerwca 1994r. w sprawie wykazu grup towarów rolnych i spożywczych objętych opłatą wyrównawczą (Dz. U. z 1994r., nr 69, poz. 300; zm. w Dz. U. z 1995r., nr 21, poz. 111), § 1 zarządzenia nr 15 Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 czerwca 1994 r. w sprawie stawek opłat wyrównawczych od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy (Dz. Urz. MRiGŻ z 1994r. nr 4, poz. 5, nr 6, poz. 8, nr 7, poz. 9 i z 1995r., nr 3, poz. 7). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że przedmiotem odprawy był klej pochodzenia zwierzęcego dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym zgodnie z decyzją Dyrektora Urzędu Celnego zawartą w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD nr [...] z dnia 1995 [...]. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy stawki opłat wyrównawczych od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy ustala Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w drodze zarządzenia ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z mocą obowiązującą od dnia ogłoszenia. W dniu dokonania odprawy celnej będący przedmiotem importu klej pochodzenia zwierzęcego (klej stolarski ze skór zwierzęcych) klasyfikowany wg kodu PCN 3503 00 800, zgodnie z ustawą o opłacie wyrównawczej i zarządzeniem nr 15 Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 czerwca 1994r. (Dz. Urz. MRiGŻ z 1994r., nr 4, poz.5, nr 6, poz.8, nr 7, poz.9 i z 1995r., nr 3, poz.7), był obciążony stawką w wysokości 5,94 zł/kg. Stawka opłaty wyrównawczej weszła w życie w dniu jej ogłoszenia przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w zarządzeniu nr 7 z dnia 25 marca 1995r. tj. w dniu 27 marca 1995r. (Dz. Urz. MRiGŻ, nr 3, poz.7 z 1995r.) Zgodnie z art. 6 ustawy o opłacie wyrównawczej, do wymierzania i pobierania opłaty wyrównawczej, od podmiotów dokonujących obrotu towarowego z zagranicą zobowiązane są organy celne. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz to, iż ustawa oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze nie przewidują żadnych zwolnień z opłaty wyrównawczej, organ I instancji postąpił prawidłowo wymierzając przedmiotową opłatę wyrównawczą w kwocie 5.940 zł. Wymiaru opłaty wyrównawczej należy dokonywać w decyzji źródłowej tj. w Jednolitym dokumencie administracyjnym SAD. Jednak w przypadku nie dokonania tego wymiaru przez organ I instancji należy wydać decyzję odrębną dotyczącą wymiaru tej opłaty. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż rozszerzony wykaz grup towarów rolnych i spożywczych objętych opłatą wyrównawczą - w tym również towarów z pozycji 3503 Taryfy Celnej - ogłoszony został w rozporządzeniu zmieniającym rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 czerwca 1994r. i wszedł w życie w dniu 6 marca 1995r. (Dz. U. z 1994r., nr 69, poz.300; zm. w Dz. U. z 1995r., nr 21, poz.111) na 30 dni przed odprawą importowanego przez skarżącego kleju ze skór zwierzęcych. Stawka opłaty wyrównawczej którą był obciążony przedmiotowy towar została ogłoszona w dniu 27 marca 1995r. w zarządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (Dz. Urz. MRiGŻ, nr 3, poz. 7) tj. na 9 dni przed odprawą objętego opłatą wyrównawczą towaru z pozycji 3503. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie złożyła firma A w Ł. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzuciła, że to, iż organy celne nie posiadały informacji o stawce celnej nie ma znaczenia. Uprawnione jest rozumowanie, że mimo braku znajomości obowiązującego prawa przez organy celne obwiązuje je bezwzględnie zasada z art. 9 kpa. Fakt, iż stawki opłat wyrównawczych obowiązują z dniem ogłoszenia narusza zasadę lex retro non agit, ponieważ ani organ, ani strona postępowania nie może znać obowiązującego prawa w dniu jego ogłoszenia. W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wyrokiem z dnia 19 lutego 1997 r. sygn. akt I SA/Kr 719/96 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku NSA stwierdził, że organ w dniu 6.04.1995 r. dokonał odprawy ostatecznej towaru określając w decyzji należności, jakie miała uiścić strona importująca towar. Wśród wymienionych w decyzji należności nie figurowała opłata wyrównawcza. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 20.04.1995 r., co stwierdzono w JDA z dnia 6.04.1996 r. Decyzja organu I instancji i utrzymującą decyzja odwoławcza zostały wydane z naruszeniem prawa. Jak długo istnieje ostateczna decyzja w przedmiocie wymiaru należności celnych, organ nie może wydać nowej decyzji jak długo w odpowiednim trybie nie zostanie skasowana wydana wcześniej decyzja. Rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku wniósł Minister Sprawiedliwości. Wyrokiem z dnia 21 listopada 1997 r. sygn. akt [...] Sąd Najwyższy - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku SN wskazał, że z art. 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy wynika, że określone w tej ustawie opłaty wyrównawcze nie mieszczą się w kategorii "należności celne", o których jest mowa w przepisach (por. zwłaszcza art. 2 pkt 15) ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne. Wymierzone i pobierane, bowiem mają być: "niezależnie od należności celnych i podatku". Brak jest powodów do negliżowania powyższego brzmienia przepisu. Wyraża ono, bowiem kwalifikację opłaty wyrównawczej mającej specyficzną funkcję (por. art. 1 ust. 2 ustawy o opłacie wyrównawczej) i wynikającej stąd pewnej odrębność także w odniesieniu do regulacji Prawa celnego. Istotne z punktu widzenia stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy jest to, że niezależność opłaty wyrównawczej od należności celnych i podatku została ustanowiona w przepisie o charakterze procesowym. Wiąże się ona, bowiem z określoną w pierwszym zdaniu art. 6 ustawy o opłacie wyrównawczej kompetencją do wymierzenia i pobierania tej opłaty wyrównawczej. Mają to robić organy celne i to: "niezależnie od należności celnych i podatku". Dopiero zaś w zakresie nie uregulowanym w tej ustawie, a więc z uwzględnieniem niezależnego wymiaru i poboru opłaty wyrównawczej stosuje się - na zasadzie stosowania "odpowiedniego" - przepisy Prawa celnego. W świetle powyższej regulacji, pozbawiony podstaw prawnych jest wyrażony w zaskarżonym wyroku pogląd, jakoby organy celne nie miały prawa wymiaru opłaty wyrównawczej, jeżeli nie uczyniły tego w decyzji wydanej w przedmiocie odprawy celnej towaru i wymiaru należności celnych. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera argumentacji przyjętego przez NSA poglądu, w szczególności nie wskazuje jego podstawy prawnej. Nie można, bowiem uznać, że podstawa prawna została wskazana poprzez stwierdzenie, że zaskarżone decyzje naruszają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, skoro nie wchodzi w rachubę naruszenie wszystkich przepisów Kpa a żaden z nich nie został wymieniony. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2000 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na śmierć strony. Wskazał, że strona zmarła w dniu 19.12.1999 r. Na obecnym etapie sprawy nie można wykluczyć, że strona uiściła opłatę wyrównawczą. Jeżeli były ona nienależna, to spadkobiercom strony służyłoby roszczenie o zwrot nadpłaty. Nie można, więc na razie przyjąć, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął zawieszone postępowanie sądowe z udziałem H. W., P. W. i A. G. jako następców prawnych skarżącego. Z akt postępowania przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że przedmiotem odprawy był klej pochodzenia zwierzęcego dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym zgodnie z decyzją Dyrektora Urzędu Celnego zawartą w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD nr [...] z dnia [...] 1995 r. Importerem towaru określonego w zgłoszeniu jako klej stolarski ze skór zwierzęcych według kodu 3503 00 800 w ilości 1000 kg., była firma A w Ł., zgłaszającym był S. W. Ponadto z akt powyższych wynika, że Główny Urząd Ceł w komunikacie z dnia 24 marca 1995 r. poinformował wszystkie urzędy celne o wysokości stawek opłat wyrównawczych obowiązujących od dnia 27 marca 1995r. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. , nr 153, poz.1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami - badał, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem uwzględniając stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi. Bezspornym w sprawie jest, że przedmiotem odprawy był klej pochodzenia zwierzęcego dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym zgodnie z decyzją Dyrektora Urzędu Celnego zawartą w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD nr [...] z dnia [...] 1995 r. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy stawki opłat wyrównawczych od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy ustala Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w drodze zarządzenia ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z mocą obowiązującą od dnia ogłoszenia. W dniu dokonania odprawy celnej będący przedmiotem importu klej pochodzenia zwierzęcego (klej stolarski ze skór zwierzęcych) klasyfikowany był wg kodu PCN 3503 00 800. Wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 1 ust. 3 ustawy o opłacie wyrównawczej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 czerwca 1994 r. w sprawie wykazu grup towarów rolnych objętych opłatą wyrównawczą Dz. U. z 1994r., nr 69, poz. 300)- zawierało przedmiotowy wykaz w załączniku. Rozszerzony wykaz grup towarów rolnych i spożywczych objętych opłatą wyrównawczą w tym również towarów z pozycji 3503 Taryfy celnej - zawarty został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykazu grup towarów rolnych i spożywczych z dnia 14 czerwca 1994r. i wszedł w życie zgodnie z treścią § 2 w dniu ogłoszenia tj. 6 marca 1995r. (Dz. U. z 6 marca 1995r., nr 21, poz. 111). Objęcie przedmiotowego importowanego kleju ze skór zwierzęcych opłatą wyrównawczą nastąpiło, więc na 30 dni przed odprawą. Stawka opłaty wyrównawczej, którą był obciążony przedmiotowy towar w wysokości 5,94 zł/kg. została określona w zarządzeniu Ministra Nr 7 Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 25 marca 1995 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie stawek opłat wyrównawczych od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy (Dz. Urz. MRiGŻ Nr 3, poz. 7) które zgodnie z §2 zarządzenia weszło w życie z dniem ogłoszenia tj. w dniu 27 marca 1995 r. - na 9 dni przed odprawą objętego opłatą wyrównawczą towaru z pozycji 3503. Wszystkie urzędy celne w tym również Urząd Celny o wysokości stawek opłat wyrównawczych obowiązujących od dnia 27 marca 1995r. zostały poinformowane w komunikacie Głównego Urzędu Ceł w sprawie stawek opłat wyrównawczych od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy z dnia 24 marca 1995r. Wymiaru opłaty wyrównawczej należy dokonywać w decyzji źródłowej tj. w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD. Jednak w przypadku nie dokonania tego wymiaru przez organ I instancji należy wydać decyzję odrębną dotyczącą wymiaru tej opłaty. Z art. 6 ustawy o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy wynika, że wymierzania i pobierania opłaty wyrównawczej dokonują organy celne niezależnie od należności celnych i podatku. Analiza tego przepisu wskazuje, więc, że określone w tej ustawie opłaty wyrównawcze nie mieszczą się w kategorii "należności celne". Wynika to także z analizy art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (t.j. Dz.U. 1994r., nr 71 poz. 312) który określa, że "należności celne-cła i inne opłaty przewidziane w ustawach". Dlatego też stosując odpowiednio art. 23 ust. 1 ustawy Prawo celne, prawidłowo wymierzono opłatę wyrównawczą w kwocie 5940 zł. od importowanego przedmiotowego kleju w ilości 1000 kg. Ponadto w związku z zarzutami skargi należy zauważyć, że zarządzenie określające wysokość stawki opłaty wyrównawczej nie naruszało zasady nie działania prawa wstecz skoro przepisy w nim zawarte wchodziły w życie z dniem ogłoszenia, na co zresztą pozwalał art. 5 ust 2 ustawy o opłacie wyrównawczej. Ponadto publikacja zarządzenia nr 7 Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 25 marca 1995 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie stawek opłat wyrównawczych (...) nastąpiła w dniu 27 marca 1995 r. - na 9 dni przed odprawą objętego opłatą wyrównawczą przedmiotowego towaru. Nie mógł przynieść zamierzonego skutku zarzut, że naruszony został art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego skoro organy administracji państwowej czuwają nad tym, aby strona nie poniosła w postępowaniu administracyjnym szkody z powodu nieznajomości prawa, a nie poinformowały skarżącej o istnieniu obowiązku zapłacenia opłaty wyrównawczej. Wymierzenie w decyzji administracyjnej opłaty wyrównawczej wynikającej z obowiązującej ustawy nie pozwala na przyjęcie, że decyzja taka jest wadliwa przez doprowadzenie do szkody w majątku osoby do jej zapłacenia zobowiązanej. Odnosząc się do zarzutu a właściwie wniosku w skardze zawartego o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem o zgodność z Konstytucją art. 4 ust 2 ustawy o opłacie wyrównawczej (...) należy zauważyć, że wniosek ten jest zupełnie niezrozumiały skoro w jego uzasadnieniu wskazano, że stawki opłat wyrównawczych obowiązują z dniem ogłoszenia i z tej konstrukcji wynika naruszenie zasady lex retro non agit. Przepis art. 4 ust. 2 ustawy określał, że Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów, o których mowa w ust. 1 oraz sposób ustalania stawki opłaty wyrównawczej dla tych wyrobów. Argumentacja strony natomiast dotyczy niewątpliwie przepisu art. 5 ust. 2 ustawy powyżej już przedstawionego. Przede wszystkim jednakże należy stwierdzić, że ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o opłacie wyrównawczej (...) utraciła moc z dniem 9 lutego 2005 r. zgodnie z treścią art. 12 i 13 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. w zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. z 2005 r., nr 14, poz. 115). Nadto należy zauważyć, że organ I instancji określając podstawę prawną decyzji wskazał m.in. art. 6 ustawy z dnia 4 czerwca 1994 r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy (Dz.U. nr 4, poz. 160). Było to oczywiście błędne skoro wskazana ustawa została uchwalona w dniu 4 lutego 1994 r. a opublikowano ją w Dzienniku Ustaw z dnia 30 marca 1994 r., numer 43, pod pozycją 160. Wprawdzie uchybienia tego nie dostrzegł organ odwoławczy jednakże zdaniem Sądu, uchybienie to nie mogło mieć i nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy, a ponadto Prezes GUC prawidłowo przywołał wskazaną ustawę. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Oceniając, zatem, stan niniejszej sprawy w odniesieniu do daty wydania zaskarżonej decyzji nie stwierdził naruszenia prawa w rozumieniu art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, Sąd działając na podstawie art. 151 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.