III SA/Kr 1124/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. Ś. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 131/12 postanawia: 1. oddalić wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pism skarżącego z dnia: 29 września 2014 r., 17 października 2014 r. oraz 26 listopada 2014 r. 2. zarządzić pozostawienie bez rozpoznania pism skarżącego z dnia: 29 września 2014 r., 17 października 2014 r. oraz 26 listopada 2014 r. Uzasadnienie punktu 2 sentencji postanowienia Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego r.pr. M. K. został wezwany aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania sprecyzował charakter procesowy pism z dnia: 29 września 2014 r., 17 października 2014 r., 26 listopada 2014 r. pod rygorem pozostawienia pism bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 8 stycznia 2015 r. stwierdził, że nie jest w stanie w zakreślonym terminie sprecyzować treści pism skarżącego i wniósł o przedłużenie terminu określonego w wezwaniu. Zgodnie z treścią art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012 r., 270 – dalej P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wobec faktu, że wnioskom skarżącego nie można było nadać dalszego biegu z wagi na brak możliwości określenia przedmiotu żądania skarżącego, Sąd orzekł jak wyżej, na podstawie cytowanego przepisu. Jednocześnie na marginesie jedynie Sąd stwierdza, że nie było możliwe przedłużenie terminu do uzupełniania braków formalnych ww. pism poprzez sprecyzowanie żądania w nich zawartego, albowiem jest to termin ustawowy, który nie podlega przedłużeniu. Ponadto Sąd nadmienia, że miał na uwadze okoliczność, iż skarżący wypowiedział pełnomocnictwo r.pr. M. K. ale nastąpiło to dopiero z dniem 22 stycznia 2015 r. (w tym dniu pełnomocnik otrzymał wypowiedzenie pełnomocnictwa od skarżącego) zatem przyjąć należało, że do tego dnia, doręczeń zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. należało dokonywać na ręce pełnomocnika. Tym samym doręczenie wezwania z dnia 30 grudnia 2014 r., które skierowano na ręce pełnomocnika należało uznać za skuteczne.