III SA/Kr 1127/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1127/15 w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Wojewody z dnia 16 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania postanawia: oddalić wniosek Postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. referendarz sądowy umorzył postepowanie wywołane kolejnym wnioskiem skarżącej H. S. o przyznanie prawa pomocy. W ustawowym terminie do złożenia sprzeciwu skarżąca nadała przesyłkę zawierającą sprzeciw, jednak skierowała ją na błędny adres sądu – Rakowicka 16, Kraków, zamiast Rakowicka 10, Kraków. W dniu 18 kwietnia 2017 r. skarżąca otrzymała wezwanie Sądu, o przedłożenie dowodu nadania przesyłki zawierającej sprzeciw. W dniu 25 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2017 r. W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że pomyłka w zaadresowaniu przesyłki zawierającej sprzeciw wynikała z wady wzroku – skarżąca cyfrę 10 odczytała jako 16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718), dalej "P.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2017 r. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności bada, czy został on skutecznie wniesiony. Jak już wyżej wskazano, wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W dniu 18 kwietnia 2017 r. skarżąca dowiedziała się z pisma wystosowanego do niej przez Sąd, że sprzeciw, który nadała w dniu 13 marca 2017 r. został błędnie zaadresowany i nie wpłynął do Sądu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu skarżąca złożyła osobiście w dniu 25 kwietnia 2017 r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko wówczas, gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. II OZ 333/17, orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 kwietnia 2017 r., sygn. II OZ 385/17). Badając z kolei sam wniosek o przywrócenie terminu pod względem zasadności Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia. Jako okoliczność wskazującą na brak swojej winy w uchybieniu terminu skarżąca wskazała, że wysłała w terminie sprzeciw, który nie został doręczony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Należy podkreślić, że przesyłka skarżącej nadana dnia 13 marca 2017 r. została zaadresowana przez skarżącą na błędny adres: "ul. Rakowicka 16", zamiast prawidłowego adresu: "ul. Rakowicka 10". Okoliczności sprawy wskazują zatem na nadanie przez skarżącą przesyłki na błędny adres, co - zdaniem Sądu - świadczy o nienależytej staranności z jej strony. Nie może odnieść skutku też argumentacja skarżącej o błędzie w zaadresowaniu przesyłki zawierającej sprzeciw z powodu wady wzroku albowiem adres Sądu był znany skarżącej, która np. przesyłkę z dnia 14 września 2015 r., k.[...] akt sądowych, zaadresowała właściwie i przesyłka ta bez przeszkód dotarła do Sądu. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć. Takie zaniedbanie nie uwalnia strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. III SA/Wa 1331/06, postanowienie WSA w Krakowie z 17 listopada 2010 r., sygn. III SA/Kr 1177/09). Niewątpliwie bezpośrednią przyczyną uchybienia terminowi do złożenia sprzeciwu był brak należytej staranności we właściwym zaadresowaniu przesyłki. Nadanie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na błędny adres, pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie jego wniesienia, (k. [...] akt sądowych), świadczy o nienależytej staranności strony, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W świetle powyższych rozważań brak jest podstaw, by uwzględnić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu, ponieważ uchybienie terminowi do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2017 r. nastąpiło z winy strony. W tej sytuacji Sąd, stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.