III SA/Kr 1128/19

|Sygn. akt III SA/Kr 1128/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bożenna Blitek (spr.), Sędziowie: WSA Hanna Knysiak-Sudyka, WSA Maria Zawadzka, Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2019 r., sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłku rodzinnego skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] Wójt Gminy przyznał M. S. zasiłek rodzinny wraz z dodatkami do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka oraz z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na dziecko D. S. na okres od 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. w wysokości 170,29 zł miesięcznie. W dniu 14 grudnia 2018 r. do organu l instancji wpłynęło pismo Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie informujące, że w dniu 11 grudnia 2018 r., realizując postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 6 grudnia 2018 r., sygn. akt [...], umieszczono małoletniego D. S. w rodzinie zastępczej zawodowej na terenie powiatu [...]. Decyzją z dnia [...] 2019 r. nr [...] Wójt Gminy uchylił swoją decyzję z dnia [...] 2018 r. nr [...]. Organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 7 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zasiłek rodzinny nie przysługuje, jeżeli dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej. W związku z powyższym organ uznał, że zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego nie przysługują M. S. na dziecko D. S. W odwołaniu od powyższej decyzji M. S. wniosła o nieodbieranie zasiłków, podkreślając, że kupuje synowi potrzebne mu rzeczy. Decyzją z dnia 29 sierpnia 2019 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 7, art. 32 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2220 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2019 r. nr [...]. Uzasadniając swoją decyzję Kolegium wskazało, że jak stanowi przepis art. 7 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zasiłek rodzinny nie przysługuje, jeżeli dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej. Zgodnie natomiast z przepisem art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1111) formami rodzinnej pieczy zastępczej są: 1) rodzina zastępcza: a) spokrewniona, b) niezawodowa, c) zawodowa, w tym zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego i zawodowa specjalistyczna; 2) rodzinny dom dziecka. W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że umieszczenie D. S. w rodzinie zastępczej zawodowej stanowi umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej. Powyższe oznacza, zdaniem organu II instancji, że M. S. nie przysługuje zasiłek rodzinny na D. S., a w konsekwencji również dodatki do zasiłku rodzinnego. SKO uznało zatem, że organ I instancji prawidłowo uchylił decyzję przyznającą M. S. zasiłek rodzinny wraz z dodatkami na D. S. Z powyższą decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodziła się M. S. i w dniu 25 września 2019 r. wniosła na nią skargę, podnosząc, że kupuje synowi owoce, picie, ubranie, środki czystości i stara się, aby niczego mu nie brakowało. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga M. S. jest całkowicie nieuzasadniona i wynika zapewne z niezrozumienia przez skarżącą uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Stan faktyczny sprawy jest niesporny. Po decyzji przyznającej matce dziecka M. S. zasiłek rodzinny, dziecko to – małoletni D. S. ur. [...] 2008 r. – zostało umieszczone w rodzinie zastępczej zawodowej. Z akt administracyjnych wynika m.in., że małoletni D. S. cierpi na otyłość olbrzymią i - według karty informacyjnej Szpitala [...] z dnia 11 grudnia 2018 r. – waży ponad 142 kg. Umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej zawodowej oznacza, że dziecko jest umieszczone w pieczy zastępczej, albowiem art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1111), który określa formy pieczy zastępczej stanowi: "Art. 39. 1. Formami rodzinnej pieczy zastępczej są: 1) rodzina zastępcza: a) spokrewniona, b) niezawodowa, c) zawodowa, w tym zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego i zawodowa specjalistyczna; 2) rodzinny dom dziecka." W związku z powyższym Sąd zwraca uwagę na to, że art. 7 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2220 z późn. zm.) ustanawia tzw. negatywne przesłanki przyznania zasiłku rodzinnego i w pkt 2 tego przepisu stanowi: "Art. 7. Zasiłek rodzinny nie przysługuje, jeżeli: (...) 2) dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej;" Kategoryczne sformułowanie niniejszego przepisu "nie przysługuje" oznacza, że z chwilą umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, nie można rodzicowi na to dziecko przyznać zasiłku rodzinnego, a jeśli taki został przyznany, to należy go uchylić. Sformułowanie to oznacza także, że organ administracyjny nie ma żadnej możliwości "złagodzenia" tego skutku, gdyż wyrażony w ustawie obowiązek nie podlega żadnemu uznaniu administracyjnemu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że organy administracyjne nie naruszyły przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Nie naruszyły też przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. A zatem Sąd - nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji - na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.