III SA/Kr 1132/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Dorota Dąbek (Spr.) Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia I. stwierdzić swoją niewłaściwość, II. przekazać sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie według właściwości W dniu [...].09.2005 r. Z. S. złożył do sądu administracyjnego za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. skargę na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...].08.2005 r., znak [...]. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Dyrektora Oddziału ZUS w K. działający imieniem Prezesa ZUS wniósł o oddalenie skargi, uzasadniając merytorycznie swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 13 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz, 1270 z 2002r.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 5 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sadów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru województwa małopolskiego. Tymczasem zaskarżona decyzja wydana została przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wprawdzie decyzję podpisał Dyrektor Oddziału w K., działał on jednak z upoważnienia Prezesa ZUS, w jego imieniu i na jego rzecz. Zaskarżona decyzja jest zatem decyzją Prezesa ZUS, który zgodnie z art. 72 pkt 1 w związku z art. 66 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z I998 r., nr 137, poz. 887) jest organem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, mającego siedzibę w Warszawie. Sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z treścią §1 pkt 13 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, będący właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego. Z treści art. 13 §3 cyt powyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika wprawdzie możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości, niemniej jednak w niniejszej sprawie taki wyjątek nie został wprowadzony. Niniejsza sprawa rozpoznawana być zatem musi zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 59 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość - przekaże sprawą właściwemu sądowi administracyjnemu. Ponieważ zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Na marginesie warto zauważyć, że sam organ wydając zaskarżoną decyzję pouczył stronę o możliwości jej zaskarżenia skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniesioną jednakże za jego pośrednictwem skargę adresowana przez skarżącego do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, przesłał do sądu w Krakowie. Mając na uwadze przytoczone powyżej argumenty, orzeczono jak w sentencji.