III SA/Kr 1140/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego S. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2011r.nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek radcy prawnego S. K., wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego ul. [...], K, o przyznanie kosztów należnych od Skarbu Państwa tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone stronie z urzędu. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lipca 2012r. przyznane zostało skarżącej D. S. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie na decyzję SKO z dnia 31 lipca 2011r. wydaną w przedmiocie zasiłku celowego w celu sporządzenia skargi kasacyjnej . Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych, zarządzeniem viceDziekana OIRP z dnia 16 sierpnia 2012r. na pełnomocnika strony został wyznaczony radca prawny S. K., wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K przy ul. [...]. W skardze kasacyjnej sporządzonej w imieniu skarżącej w dniu 27 sierpnia 2012r. przez radcę prawnego S. K. zawarto wniosek o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie wynosi 240 zł, natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 pkt. 2b - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Stosownie natomiast do § 16 cyt. rozporządzenia – wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26.10.2005r., III SA/Gd 373/04 ) . Jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, w skardze kasacyjnej pełnomocnika strony z dnia 27 sierpnia 2012r. znajduje się wniosek o zasądzenie kosztów według norm przepisanych - brak jest jednak oświadczenia o fakcie, iż żądane koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Oświadczenie takie nie pojawia się również w innych dokumentach czy pismach znajdujących się w aktach sprawy. Jak wskazano, brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349) wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego również trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (por. wyrok NSA z 21.06.2006r. II FSK 862/05 ). W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 14 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.