III SA/Kr 1141/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat N. T. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 września 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1141/11 w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat N. T. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 września 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1141/11, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony adwokat (k. 18), wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas N. T. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 28) która prowadziła sprawę przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku (k. 41) sporządziła i wniosła od niego skargę kasacyjną (k. 57 i n.), domagając się jednocześnie w jej treści zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczyła, że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku z dnia 26 lutego 2013 r. sygn.. akt. I OSK 267/13 o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożył takie oświadczenie w związku z czym zachodzą warunki aby przyznać jej należne wynagrodzenie. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.