III SA/Kr 1141/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 29 kwietnia 2014 r. nr [ ] w przedmiocie skreślenia z listy studentów skargę oddala Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu decyzją z dnia 4.03.2014 r. nr [...] skreślił P. A. K. z dniem 4.03.2014 r. z listy studentów pierwszego roku studiów: pierwszego stopnia, niestacjonarne, kierunek ekonomia w roku akademickim 13/14 z powodu niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów - na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j.: Dz.U. z 2012, poz. 572 ze zm.), dalej "P.s.w.", art. 104 oraz 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.; obecnie Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich przyjętego przez Senat Uniwersytetu uchwałą z dnia [...] 2012 r. nr [...], dalej "regulamin studiów". W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 190 ust. 2 P.s.w. kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku: 1. stwierdzenia braku postępów w nauce; 2. nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 3. niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. P. K. nie wniosła opłaty związanej z odbywaniem studiów, tj. czesnego za 1 rok studiów w wysokości 1 575 zł. W myśl § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów, pomimo pisemnego wezwania do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Zgodnie z postanowieniami umowy o warunkach odpłatności za studia nr [...] zawartej w dniu 15.07.2013 r., opłatę czesnego należało uiścić do dnia 15.01.2014 r. Pismem z dnia 29.01.2014 r. została wezwana do uiszczenia ww. opłaty w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do zapłaty. Pomimo pisemnego wezwania, które studentka otrzymała w dniu 10.02.2014 r. opłata nie została uiszczona. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 3 P.s.w. oraz § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów, zostały spełnione przesłanki do skreślenia z listy studentów. P. K. wniosła od powyższej decyzji odwołanie. Decyzji zarzuciła rażące naruszenia prawa przez niepoprawne ustalenie stanu faktycznego, przez co powołana w treści decyzji podstawa prawna została określona nieprawidłowo. W uzasadnieniu zarzutów podniosła, że w dniu 29.01.2014 r. zostało sporządzone i wysłane do niej wezwanie do zapłaty z tytułu nieuregulowania opłaty za studia, semestr zimowy w łącznej kwocie 1 575 zł. Powołana w treści podstawa wezwania - uchwała nr [...] z dnia [...] 2012 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie utraciła moc w związku z wejściem w życie uchwały nr [...] z dnia [...] 2013 r. W dniu [...] 2014 r. została wydana zaskarżona decyzja. Skarżąca wskazała, że ta decyzja zawiera szereg uchybień, ponieważ organ I instancji nie wziął pod uwagę wszystkich posiadanych dowodów i błędnie ocenił stan faktyczny. W ocenie skarżącej, podstawą skreślenia jej z listy studentów powinien być art. 190 ust. 1 pkt 1 P.s.w. oraz § 32 ust. 1 pkt 1 regulaminu studiów, ponieważ w świetle § 4 ust. 5 regulaminu studiów, złożona przez nią deklaracja przedmiotów nie zawierała zadeklarowanych co najmniej 60 punktów ECTS (w załączeniu kserokopia deklaracji przedmiotów), co jednoznacznie świadczy o niepodjęciu studiów. Tak więc w myśl § 32 ust. 1 pkt 1 Dziekan Wydziału [...] po upływie terminu składania deklaracji i stwierdzeniu naruszenia ww. przepisu powinien wydać decyzję o skreśleniu z listy studentów ze względu na niepodjęcie studiów, a w takiej sytuacji żądanie zapłaty za semestr zimowy w kwocie 1 575 zł staje się bezpodstawne. Zdaniem skarżącej, organ I instancji nie zbadał wnikliwie i rzetelnie stanu faktycznego w sprawie, a działania organu ukierunkowane były jedynie na korzyść finansową. Rektor Uniwersytetu decyzją z dnia 29 kwietnia 2014 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 207 ust. 1 P.s.w., art. 190 ust. 3 P.s.w. oraz § 37 ust. 3 regulaminu studiów. Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie dokumentacji przebiegu studiów można stwierdzić, że skarżąca rozpoczęła niestacjonarne studia pierwszego stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] w roku akademickim 2013/2014. Decyzją Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] 2014 r. została skreślona z listy studentów z uwagi na niewniesienie opłat związanych z odbywaniem studiów. W myśl art. 99 ust. 1 pkt 1 P.s.w., uczelnia publiczna może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników niestacjonarnych studiów doktoranckich. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2013 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie, uczelnia pobiera opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników niestacjonarnych studiów trzeciego stopnia, zwane dalej czesnym. Na mocy § 5 ust. 1 ww. uchwały, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 należy wnieść za cały rok akademicki w 8 ratach w wysokości 1/8 opłaty za dany rok studiów w następujących terminach: a) I rata do 15 października, b) II rata do 15 listopada, c) III rata do 15 grudnia, d) IV rata do 15 stycznia, e) V rata do 15 lutego, f) VI rata do 15 marca, g) VII rata do 15 kwietnia, h) VIII rata do 15 maja. Zgodnie z § 5 ust. 6 ww. uchwały, od roku akademickiego 2013/2014 w przypadku osób przyjętych na pierwszy rok niestacjonarnych studiów pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich pierwszą ratę w wysokości 1/8 opłaty za dany rok studiów należy wnieść w terminie 7 dni od dnia dokonania wpisu na studia. Kolejne 7 rat wnoszonych jest miesięcznie od listopada do maja. W myśl § 7 ust. 1 ww. uchwały, w przypadku niewniesienia przez studenta opłaty czesnego w terminie kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej albo upoważniona przez niego osoba wzywa studenta do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do zapłaty, pod rygorem skreślenia z listy studentów. Dodatkowo, na mocy § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów, pomimo pisemnego wezwania do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Skarżąca nie wniosła w terminie określonym w uchwale nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2013 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie opłaty czesnego za pierwszy rok studiów. Pismem z dnia 29 stycznia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia ww. opłaty w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do zapłaty. Pomimo pisemnego wezwania, które studentka otrzymała w dniu 10 lutego 2014 r. ww. opłata nie została uiszczona, czego skutkiem była decyzja o skreśleniu skarżącej z listy studentów z dnia [...] 2014 r. Biorąc pod uwagę zaistniałe okoliczności organ stwierdził, że skarżąca nie wypełniła obowiązków wynikających z P.s.w., powołanej wyżej uchwały Senatu oraz regulaminu studiów, tj. nie wniosła opłaty związanej z odbywaniem studiów w terminie określonym w uchwale nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2013 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie. Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2013 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie, strony umowy mogą wypowiedzieć ją w każdym czasie. Wypowiedzenie umowy winno nastąpić w formie pisemnej. Wypowiedzenie umowy przez studenta, doktoranta lub słuchacza jest równoznaczne z rezygnacją ze studiów. Skarżąca podejmując decyzję o zamiarze niekontynuowania studiów na Uniwersytecie, powinna była złożyć pisemną rezygnację ze studiów lub pisemnie wypowiedzieć umowę w sprawie odpłatności za studia. W takim wypadku, zgodnie z postanowieniami umowy oraz ww. uchwały Senatu Uniwersytetu, opłata za studia zostałaby naliczona wyłącznie do dnia rezygnacji ze studiów. Nie można zgodzić się z argumentacją studentki, że złożona przez nią deklaracja wyboru przedmiotów obejmująca mniejszą liczbę punktów niż wymagana stanowi samoistną podstawę skreślenia z listy studentów. Organ w takim wypadku zobligowany jest zbadać cały stan faktyczny, aby móc bezsprzecznie stwierdzić, że zachodzi przesłanka niepodjęcia studiów. Natomiast w omawianym przypadku już samo złożenie deklaracji przez studentkę należy uznać za "oświadczenie" studentki o zamiarze realizowania studiów. Za zamiarem kontynuowania studiów przemawia również fakt, że skarżąca została starostą pierwszego roku studiów niestacjonarnych. Organ wskazał również, że pomimo tego, iż wezwanie do zapłaty zostało oparte na nieaktualnej podstawie prawnej, powołany w wezwaniu § 7 uchwały Senatu Uniwersytetu nr [...] z dnia [...] 2012 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie ma identyczne brzmienie jak § 7 obecnie obowiązującej uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2013 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, biorąc pod uwagę poczynione ustalenia, stanowisko Prodziekana Wydziału [...] oraz argumenty podniesione w odwołaniu, organ stwierdził, że nie może przychylnie rozpatrzyć odwołania. P. K. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając jej naruszenie art. 7, 8, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 K.p.a. Wniosła o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Skarżąca podniosła, że decyzja zawiera szereg uchybień, ponieważ organy nie wzięły pod uwagę wszystkich posiadanych dowodów i błędnie oceniły stan faktyczny, który jednoznacznie wskazuje, że podstawą skreślenia z listy studentów powinien być art. 190 ust. 1 pkt 1 P.s.w. oraz § 32 ust. 1 pkt 1 regulaminu studiów, ponieważ w świetle § 4 ust. 5 regulaminu studiów, złożona przez skarżącą deklaracja przedmiotów nie zawierała zadeklarowanych co najmniej 60 punktów ECTS, co jednoznacznie świadczy o niepodjęciu studiów, a nie, jak orzekły organy, przepisy art. 190 ust. 2 P.s.w. oraz § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów. Wskazane przepisy nie pozwalają organowi na dowolne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Niedopuszczalne jest także uchylanie się od oceny zarzutów podnoszonych przez skarżącą, natomiast organ w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony powinien wykazać, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne lub faktyczne. Oznacza to, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona, a to z kolei pozwoliło organowi w zaskarżonej decyzji zastosować art. 190 ust. 2 P.s.w. oraz na § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów. Rektor Uniwersytetu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Rektor podniósł, że skarga jest bezzasadna a wskazane zarzuty są nietrafne. Zaskarżona przez skarżącą decyzja w całości odpowiada prawu, zawarte zaś w uzasadnieniu wywody prawne są zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 P.p.s.a. Decyzja o skreśleniu z listy studentów podejmowana w przypadkach określonych w art. 190 ust. 2 P.s.w., jako podejmowana w ramach uznania administracyjnego, nakłada na organ obowiązek szczególnie wszechstronnego zgromadzenia i zbadania materiału dowodowego. Uzasadnienie zaś takiej decyzji musi wskazywać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały przez organ rozważone i ocenione. Uzasadnienie decyzji uznaniowej, szczególnie o negatywnych dla studenta konsekwencjach powinno szczegółowo wskazywać także przyczyny, argumenty, na których oparł się organ rozstrzygający sprawę, jak i powody dla których organ zastosował tę instytucję. Brak zaś prawidłowego uzasadnienia takiej decyzji, nie wyjaśnienia studentowi zasadności zastosowania takiego rozstrzygnięcia, uniemożliwia właściwą kontrolę ze strony sądu. Stosując powyższe kryteria do sprawy poddanej kontroli Sądu na skutek wniesionej skargi należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna. Poza sporem w sprawie jest to, że: - zgodnie z postanowieniami umowy o warunkach odpłatności za studia nr [...] zawartej w dniu 15.07.2013 r., opłatę czesnego należało uiścić do dnia 15.01.2014 r., - pismem z dnia 29.01.2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia ww. opłaty w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do zapłaty, - pomimo pisemnego wezwania, które otrzymała w dniu 10.02.2014 r. skarżąca nie wniosła opłaty związanej z odbywaniem studiów, tj. czesnego za 1 rok studiów w wysokości 1 575 zł. Podniesione przez skarżącą zarzuty są nietrafne, a przywołana na ich poparcie argumentacja nie mogła przynieść zamierzonego skutku. W myśl art. 99 ust. 1 pkt 1 P.s.w., uczelnia publiczna może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników niestacjonarnych studiów doktoranckich. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2013 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie, uczelnia pobiera opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników niestacjonarnych studiów trzeciego stopnia, zwane dalej czesnym. Na mocy § 5 ust. 1 ww. uchwały, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 należy wnieść za cały rok akademicki w 8 ratach w wysokości 1/8 opłaty za dany rok studiów w następujących terminach: a) I rata do 15 października, b) II rata do 15 listopada, c) III rata do 15 grudnia, d) IV rata do 15 stycznia, e) V rata do 15 lutego, f) VI rata do 15 marca, g) VII rata do 15 kwietnia, h) VIII rata do 15 maja. Zgodnie z § 5 ust. 6 ww. uchwały, od roku akademickiego 2013/2014 w przypadku osób przyjętych na pierwszy rok niestacjonarnych studiów pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich pierwszą ratę w wysokości 1/8 opłaty za dany rok studiów należy wnieść w terminie 7 dni od dnia dokonania wpisu na studia. Kolejne 7 rat wnoszonych jest miesięcznie od listopada do maja. W myśl § 7 ust. 1 ww. uchwały, w przypadku niewniesienia przez studenta opłaty czesnego w terminie kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej albo upoważniona przez niego osoba wzywa studenta do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do zapłaty, pod rygorem skreślenia z listy studentów. Dodatkowo, na mocy § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów, pomimo pisemnego wezwania do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Treść tego uregulowania jest zgodna z treścią art. 190 ust. 2 pkt 3 P.s.w., który określa, że: kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Ze wskazywanych przez skarżącą regulacji zawartych w art. 190 ust. 1 pkt 1 P.s.w. oraz § 32 ust. 1 pkt 1 regulaminu studiów wynika, że kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów, w przypadku niepodjęcia studiów. Skoro decyzja ta nie jest decyzją uznaniową zaistnienie w odniesieniu do konkretnego studenta określonej w niej przesłanki "niepodjęcia studiów" zobowiązuje organ do skreślenia studenta z listy studentów. Z kolei zgodnie z § 32 ust. 4 regulaminu studiów niepodjęcie studiów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 stwierdza się w sytuacji nieusprawiedliwionego niezłożenia deklaracji wyboru przedmiotów lub zadeklarowania zbyt małej liczy punktów ETCS oraz w przypadku, o którym mowa w § 30. Należy też przypomnieć, że zgodnie z § 4 ust. 5 regulaminu studiów student ma obowiązek złożyć deklaracje wyboru przedmiotów realizowanych w danym roku studiów i zadeklarować co najmniej 60 punktów ETCS, z wyjątkiem przypadków o których mowa w § 11. Deklaracje wyboru przedmiotów należy wypełnić w systemie USOSweb i dostarczyć wydrukowany i podpisany egzemplarz do właściwego sekretariatu studenckiego(...). Z powyższych regulacji wynika, że przewidziane w nich dwa tryby skreślenia z listy studentów nie wykluczają się wzajemnie w tym znaczeniu, że zarówno decyzja o skreśleniu z listy studentów w przypadku niepodjęcia studiów, jak i decyzja o skreśleniu z listy studentów z uwagi na niewniesienie opłat związanych z odbywaniem studiów, znajdują podstawę materialnoprawną. Nie można, więc skutecznie kwestionować decyzji o skreśleniu z listy studentów z uwagi na niewniesienie opłat związanych z odbywaniem studiów opartej na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 3 P.s.w. oraz - jak w niniejszej sprawie - § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów, podjętej po prawidłowym ustaleniu zaistnienia przesłanek określonych w tych regulacjach, zarzutami i argumentacją wskazującą na to, że podstawą tej decyzji powinien być art. 190 ust. 1 pkt 1 P.s.w. oraz § 32 ust. 1 pkt 1 regulaminu studiów, wobec niepodjęcia studiów. Zdaniem Sądu, brak podjęcia decyzji o skreśleniu z listy studentów na podstawie art. 190 ust. 1 pkt 1 P.s.w. oraz § 32 ust. 1 pkt 1 regulaminu studiów w przypadku niepodjęcia studiów - pomimo zaistnienia przesłanek obligujących organ do podjęcia takiej decyzji, może być jedynie rozważane ewentualnie jako bezczynność, a nie wadliwość decyzji opartej na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 3 P.s.w. oraz § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów z uwagi na niewniesienie opłat związanych z odbywaniem studiów. Wbrew twierdzeniom skargi, organ odwoławczy wskazał w zaskarżonej decyzji, że zgodnie z § 9 ust. 1 ww. uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia [...] 2013 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne w Uniwersytecie, strony umowy mogą wypowiedzieć ją w każdym czasie. Wypowiedzenie umowy winno nastąpić w formie pisemnej. Wypowiedzenie umowy przez studenta, doktoranta lub słuchacza jest równoznaczne z rezygnacją ze studiów. Skarżąca podejmując decyzję o zamiarze niekontynuowania studiów na Uniwersytecie, powinna była złożyć pisemną rezygnację ze studiów lub pisemnie wypowiedzieć umowę w sprawie odpłatności za studia. W takim wypadku, zgodnie z postanowieniami umowy oraz ww. uchwały Senatu Uniwersytetu, opłata za studia zostałaby naliczona wyłącznie do dnia rezygnacji ze studiów. Nie można zgodzić się z argumentacją skarżącej, że złożona przez nią deklaracja wyboru przedmiotów obejmująca mniejszą liczbę punktów niż wymagana stanowi samoistną podstawę skreślenia z listy studentów. Organ w takim wypadku zobligowany jest zbadać cały stan faktyczny, aby móc bezsprzecznie stwierdzić, że zachodzi przesłanka niepodjęcia studiów. Natomiast w omawianym przypadku już samo złożenie deklaracji przez studentkę trafnie organy uznały za "oświadczenie" o zamiarze realizowania studiów. Za zamiarem kontynuowania studiów przemawia również fakt, że skarżąca została starostą pierwszego roku studiów niestacjonarnych. Wyłączną przesłanką skreślenia z listy studentów z powodu niepodjęcia studiów stanowić może bezpośrednio stosowany przepis art. 190 ust. 1 pkt 1 P.s.w. Podstawę faktyczną skreślenia z listy studentów z powodu niepodjęcia studiów stanowić mogą dokonane z zastosowaniem wymogów art. 7 i 77 K.p.a., ustalenia okoliczności stanowiących dowód na to, że zamiarem studenta znajdującym wyraz w jego zachowaniu było niepodjęcie studiów, a dokonane ustalenia winny znaleźć swe odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14.12.2010 r., sygn. III SA/Kr 729/10, LEX nr 756992). Ponadto skarżąca już w odwołaniu od decyzji organu I instancji podnosiła, że działania organu ukierunkowane były jedynie na korzyść finansową. Nie można, zatem nie zauważyć, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie rozstrzygały w przedmiocie odpłatności za studia. Natomiast zgodnie z postanowieniami § 9 pkt 4 umowy o warunkach odpłatności za studia nr [...] zawartej w dniu 15.07.2013 r., w przypadku rezygnacji ze studiów lub skreślenia z listy studentów po rozpoczęciu nauczania i niewniesienia wymaganych opłat Uczelnia wszczyna postępowanie windykacyjne, w którym dochodzi należności w wysokości proporcjonalnej do odbytych zajęć objętych planem studiów i ponoszonych przez Uczelnię kosztów. Dlatego też, uznając, że brak jest podstaw do zastosowania art. 190 ust. 1 pkt 1 P.s.w. oraz § 32 ust. 1 pkt 1 regulaminu studiów zasadnie zdaniem Sądu, organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzje organu I instancji wydaną na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 3 P.s.w. oraz § 32 ust. 2 pkt 3 regulaminu studiów którą skreślił skarżącą z dniem 4.03.2014 r. z listy studentów z powodu niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 P.p.s.a. – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.