III SA/Kr 1144/08
PostanowienieWSA w Krakowie2009-05-07
Skład orzekający: Krystyna Kutzner, Dorota Dąbek, Grażyna Danielec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie dotyczącej odroczenia zasadniczej służby wojskowej powinno zostać umorzone, jeśli skarżący został przeniesiony do rezerwy bez odbycia tej służby?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy stanie się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż te wymienione w ustawie. W niniejszej sprawie bezprzedmiotowość postępowania zaszła, ponieważ skarżący, który domagał się odroczenia zasadniczej służby wojskowej, został ostatecznie przeniesiony do rezerwy bez odbycia tej służby, co oznacza, że przedmiot zaskarżenia przestał istnieć przed wydaniem wyroku.Stan faktyczny
Skarżący M. B. został powołany do czynnej służby wojskowej. Złożył odwołanie wraz z wnioskiem o odroczenie służby, argumentując, że jest jedynym żywicielem rodziny z małym dzieckiem i chorą żoną. Wojskowy Komendant Uzupełnień odmówił odroczenia. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymał w mocy kartę powołania. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się przesunięcia terminu powołania. Następnie organ poinformował, że skarżący został przeniesiony do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej, co skutkowało wnioskiem o umorzenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner WSA Dorota Dąbek Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia 20 października 2008r. nr [...] w przedmiocie odroczenia powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej postanawia umorzyć postępowanie sądowe
Kartą powołania z dnia [...] 2008 r. seria A nr [...] na podstawie art. 60 ust. 1 i 2 w zw. z art. 83 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 241 poz. 2416 z późn. zm.) Wojskowy Komendant Uzupełnień powołał do czynnej służby wojskowej M. B.
W uzasadnieniu wskazał, że skarżący jest zdolny do odbycia czynnej służby wojskowej i otrzymał kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "A". Powołanie do czynnej służby wojskowej następuje ze względu na potrzeby Sił Zbrojnych RP w celu spełnienia obowiązku służby wojskowej w ramach powszechnego obowiązku obrony o którym mowa w art.4 ust.2 oraz w art. 55 ustawy.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący wraz z wnioskiem o udzielenie mu odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej. Podniósł, że jest żonaty, a 5.09.2008 r. urodził mu się syn, skarżący jest jedynym żywicielem rodziny. Ponadto nie może liczyć na pomoc dalszej rodziny, w kwestii opieki nad dzieckiem i utrzymania.
Decyzją z dnia [...] 2008 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień odmówił udzielenia odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste.
Na uzasadnienie podano, że zgodnie z art. 39 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej, odroczenia zasadniczej służby wojskowej można udzielić ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne poborowego, a w szczególności związane z zaistnieniem trudnej sytuacji osobistej lub rodzinnej, które nie upoważniają do udzielenia poborowemu odroczenia z tytułu sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny albo z powodu konieczności załatwienia spraw związanych z prowadzeniem przez poborowego przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolnego albo innej działalności gospodarczej, a odroczenia takiego udziela się tylko jeden raz na okres od trzech do dwunastu miesięcy.
Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 orzekanie o udzieleniu poborowym odroczeń zasadniczej służby wojskowej należy do wojskowych komendantów uzupełnień, a odmowa udzielenia odroczenia następuje w drodze decyzji administracyjnej, którą doręcza się poborowemu na piśmie wraz z uzasadnieniem. Na podstawie art. 127 cytowanej ustawy wójt lub burmistrz (prezydent miasta) uznaje poborowego, któremu doręczono kartę powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej, na jego wniosek lub uprawnionego członka rodziny - za posiadającego na wyłącznym utrzymaniu członków rodziny. W czasie odbywania służby żołnierzom zasadniczej służby wojskowej posiadającym na wyłącznym utrzymaniu członków rodziny przysługuje zasiłek, ustalany na podstawie przepisów ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP. Decyzja ta nie została zaskarżona.
Decyzją z dnia 20 października 2008 r. nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymał w mocy kartę powołania nr A [...].
Wskazał, że na podstawie art. 39 a ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP - warunkiem otrzymania odroczenia ze względu na konieczność sprawowania opieki nad członkiem rodziny jest decyzja właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Takiego dokumentu nie stwierdzono w przedstawionych aktach sprawy.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony, poborowych uznanych za zdolnych do czynnej służby wojskowej wojskowy komendant uzupełnień przeznacza do służby, uwzględniając potrzeby Sił Zbrojnych, orzeczenie właściwej komisji lekarskiej, kwalifikację zawodowe oraz, w miarę możliwości, życzenia poborowych.
Skarżący M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję domagając się "wycofania lub przesunięcie terminu karty powołania z dnia [...] 2008 r. do czasu rozpatrzenia skargi". Skarżący podniósł, iż jego żona znajduje się w bardzo złym stanie psychicznym, jest w depresji, co uniemożliwia jej samodzielną opiekę nad małym dzieckiem. Skarżący zmuszony jest sprawować opiekę osobistą nad dzieckiem oraz żoną.
W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 5 maja 2009 r. organ wyjaśnił, że skarżący M. B. na podstawie art. 18 ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. Nr 22, poz. 120) z dniem 11 lutego 2009 r. został przeniesiony do rezerwy bez odbycie zasadniczej służby wojskowej i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozumieniu tego przepisu bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego będzie zachodzić wówczas, gdy w toku postępowania przed sądem, lecz przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Taka sytuacja zachodzi niewątpliwe w niniejszej sprawie, gdyż skarżący wnosił o odroczenie odbycia służby zasadniczej, a rozkazem Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień z dnia [...] 2009 r. Nr [...] został przeniesiony do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło