III SA/Kr 1149/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc sierpień 2003 r. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym dnia 8 października 2010 r. za pośrednictwem poczty (vide: koperta k.109) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów (k. 106). Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką oraz dwoma synami. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 58 m2. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę około 1600 zł z działalności gospodarczej jaką prowadzi. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że małżonka posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Na utrzymaniu ma trójkę dzieci uczących się. Koszty utrzymania w które wchodzą opłaty i bieżąca konsumpcja określił na ok. 1500 zł. Nadmienił, że korzysta z pomocy finansowej rodziny. Podniósł, że dodatkowym i w jego ocenie bardzo istotnym wydatkiem są też koszty związane z leczeniem skarżącego. Koszty te oszacował na ok. 700 zł miesięcznie. Podał, ze od rodziców otrzymuje wsparcie ok. 1000 zł miesięcznie. Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego o uzupełnienie braków formalnych wniosku, złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie wskazywanych dokumentów źródłowych. Odpowiadając na to wezwanie skarżący w nadesłanym dnia 02 lipca 2011 r. (data nadania) oświadczeniu podał, że aktualnie osiągane przez niego i małżonkę dochody nie pozwalają na uiszczenie wpisów sądowych w kwotach podawanych w wezwaniu z dnia 14.06.2010 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Żona jest w wieku 48 lat, który bardzo ogranicza możliwości podjęcia jakiejkolwiek pracy i jedynie może wykonywać okresowe prace dorywcze. Dzieci cały czas uczą się co dodatkowo obciąża budżet rodzinny. Ponadto stan zdrowia skarżącego powoduje, że dodatkowo muszą przeznaczać kilkaset złotych miesięcznie na leczenie. Dzięki pomocy teściów mogą jako tako związać koniec z końcem. Obecnie posiadają spore zadłużenie po stronie kredytu mieszkaniowego. Do tych wyjaśnień skarżący dołączył kolejny wypełniony formularza "PPF" z wnioskami i oświadczeniami identycznymi jak w poprzednio złożonym z tą tylko różnicą, ze obecnie wysokość dochodu gospodarstwa domowego określił na 2000 zł miesięcznie. Dla wykazania swej rzeczywistej sytuacji przedłożył kopie faktury za energię elektryczną na 180,40 zł, kopia pisma Spółdzielni Mieszkaniowej z informacją o zadłużeniu na 13.689,90 zł, kopię faktury za gaz na 66,14 zł, kopia opłaconego blankietu opłat za mieszkanie na kwotę 600 zł, kopię faktury za usługi telekomunikacyjne z wezwaniem do zapłaty oraz pokwitowaniem wpłaty 146,24 zł, kopię złożonej przez skarżącego deklaracji podatkowej o wysokości dochodu osiągniętego w 2010 r. z której wynika, że przy przychodzie 2.188.355 zł i kosztach jego uzyskania na poziomie 2.177.288 zł skarżący odnotował zaledwie 11.067 zł dochodu. Z urzędu stwierdza się że przy sprawach zapisanych do sygn. akt. III SA/Kr 1150/08-1165/08 skarżący przedłożył do akt także kopię zaświadczenie o zarejestrowaniu B. M. – B. jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku oraz kopie zaświadczeń lekarskich i dokumentacji medycznej skarżącego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zacząć należy od wskazania, że choć postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 sierpnia 2010 r. jest prawomocne od dnia 9 października 2010 r. (k. 87v.) to jednak nie można tracić z pola widzenia, że skarżący swój wniosek o prawo pomocy poprzez przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych złożył za pośrednictwem poczty w dniu 8 października 2010 r. (vide: koperta k. 109). Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa udzielając następnie na wezwanie dodatkowych wyjaśnień wspartych o przedłożenie kopie dokumentów źródłowych. Z uzupełnionych w ten sposób wyjaśnień skarżącego a także informacji znanych na zasadzie notorii urzędowej wynika, że aktualnie dochód gospodarstwa domowego skarżącego sięga kwoty 2000 zł brutto. Realnie jest to kwota mniejsza o około ¼. Wynika to bowiem z oświadczenia skarżącego a okazana kopia deklaracji podatkowej uwiarygodnia podawaną przez skarżącego wysokość miesięcznych dochodów, tym bardziej, że dochód na podobnym poziomie i przy zbliżonej wysokości przychodu oraz kosztach jego uzyskania skarżący wykazywał przed organami podatkowymi także w 2009 r. Do stałych wydatków tego gospodarstwa domowego zaliczyć zaś należy wydatki na czynsz (600 zł), energię elektryczną (180,40 zł), gaz (66,14 zł), telekomunikacyjne (146,24 zł). Ponieważ realnie kwota wskazywana kwota dochodu jest mniejsza o ok. ¼ więc po odliczeniu wskazywanych wydatków rodzinie pozostaje ok. 500 zł. Wyliczenie to jest o tyle prawdopodobne, że okazane wezwania i monity o zapłatę potwierdzają iż aktualnie sytuacja finansowa rodziny nie należy do najłatwiejszych. Sytuacja taka zdaniem orzekającego uzasadnia twierdzenie, że w aktualnych warunkach skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania swojej rodziny ponieść kosztu wpisu od skargi ustalonego tylko w tej sprawie na kwotę 1714,00 zł (vide: zarządzenie z dnia 5 grudnia 2008 r. k. 13). Jednocześnie nie można tracić z pola widzenia, że nie jest to jedyna sprawa skarżącego a suma wpisów wszystkich tych spraw jest wielokrotnie większa. Mając to wszystko na uwadze udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).