III SA/Kr 115/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Tadeusz Wołek Protokolant Joanna Parada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] 2007 r. sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego -skargę oddala- Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] 2005r. nr [...], wydaną na podstawie art.2 i art.3 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71 poz.734 z późn.zm./ oraz art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] odmawiającą przyznania Z. T. dodatku mieszkaniowego. Wydanie powyższych decyzji poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi: Decyzją z dnia [...] 2005 r. Prezydent Miasta [...] odmówił Z. T. przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji podano, że z akt sprawy wynika, że Z. T. nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego na oś. [...] w [...], ponieważ umowa najmu tego lokalu została wypowiedziana ze skutkiem na dzień [...].2004r., zaś obecnie Z. T. opłaca wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z lokalu. W tym stanie wnioskodawca nie spełnia przesłanki przewidzianej w art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, tzn. nie jest osobą zajmującą lokal bez tytułu prawnego jednakże oczekującą na przysługujący jej lokal zamienny albo socjalny i dlatego odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. Od powyższej decyzji odwołanie złożył p. Z. T. domagając się ponownego rozpatrzenia jego wniosku, na podstawie zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji. Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się z materiałami sprawy zważyło co następuje: Zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21.06.2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71 poz. 734 z późn.zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mieszkającym w lokalach, do których mają tytuł prawny, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 175% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% w gospodarstwie wieloosobowym. Podstawowym warunkiem uzyskania przez osobę zainteresowana dodatku mieszkaniowego jest zatem posiadanie przez nią tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, którym - w myśl art. 2 ust. 1 cyt. ustawy - jest między innymi własność, najem, podnajem, czy spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Ustawa o dodatkach mieszkaniowych, w art. 2 ust. 1 pkt. 5, przewiduje także, iż dodatek mieszkaniowy może zostać przyznany także na rzecz osób, które nie mają tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, lecz oczekują na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny. Jak wynika z akt sprawy p. Z. T. nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym na oś. [...] w [...], ponieważ umowa najmu tego lokalu została wypowiedziana na dzień [...].2004r. (dowód: wypowiedzenie umowy najmu z dnia [...].2004r., doręczone w dniu [...].2004r. - karty nr 7 i 8) i opłaca odszkodowanie za bezumowne korzystanie z tego lokalu (karta nr 5). W tym stanie rzeczy należy podzielić pogląd organu I instancji, iż p. Z. T. nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, albowiem umowa najmu została przez dysponenta lokalu, czyli Gminę [...], rozwiązana. Należy w tym miejscu zaznaczyć, w nawiązaniu do adnotacji uczynionej na wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, iż dla rozwiązania umowy najmu nie jest konieczne uzyskanie wyroku sądu powszechnego orzekającego eksmisję z lokalu, a co więcej wyrok taki może zapaść właśnie wówczas, gdy zostanie ustalone, iż pozwany nie posiada tytułu prawnego do lokalu, na przykład dlatego, że odpowiednia umowa najmu została z nim rozwiązana. Jednocześnie z akt sprawy wynika, iż Odwołujący się nie jest osobą oczekującą na przysługujący jej lokalu zamienny lub socjalny (karta nr 6), a to przy braku tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego powoduje, że dodatek mieszkaniowy nie może zostać przyznany. Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] 2005 r. utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję złożył Z. T. W uzasadnieniu skargi podał, że umowa najmu lokalu została mu wypowiedziana nieprawidłowo, a także kwestionuje "karne" podniesienie czynszu przez zarządcę budynku, oraz zarzuca brak dobrej woli jeśli chodzi o umorzenie zaległości czynszowych, a także wskazał na swoja trudną sytuację finansową. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. A odnosząc się do zarzutów skargi podało, że kwestie związane z oceną prawidłowości i zasadności wypowiedzenia umowy najmu oraz wysokość odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu nie były przedmiotem oceny organów orzekających , albowiem sprawy te należą do drogi postępowania cywilnego i tylko sądy powszechne właściwe są do rozstrzygania wynikłych na tym tle sporów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Skarga w przedmiotowej sprawie nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zdaniem Sądu nie narusza przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie został prawidłowo i jednoznacznie ustalony, również ocena prawna tego stanu faktycznego dokonana przez organy administracyjne jest prawidłowa. Zgodnie z art.2 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych podstawową przesłanką wymaganą dla nabycia prawa do dodatku mieszkaniowego jest posiadanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego. Jedynym przypadkiem w którym osoba nie posiadająca tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego może nabyć prawo do dodatku mieszkaniowego jest sytuacja określona w art.2 ust.1 pkt 5 ustawy i dotyczy osób zajmujących lokal bez tytułu prawnego, ale oczekujących na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny. Skarżący jak wynika z akt sprawy nie posiada tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego nie posiada również tytułu do lokalu zamiennego lub lokalu socjalnego. W takiej sytuacji brak podstaw prawnych do przyznania dodatku mieszkaniowego skarżącemu, a tym samym decyzje administracyjne wydane w przedmiotowej sprawie zgodne są z obowiązującym stanem prawnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę słusznie wskazało, że kwestie dotyczące wypowiedzenia umowy najmu, wysokości odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego nie należą do drogi administracyjnej, i organy orzekające w sprawie dodatku mieszkaniowego nie mogą ich badać i oceniać. Ewentualne spory, które na tym tle mogą powstać rozstrzygają sądy powszechne. Wojewódzki Sąd Administracyjny pragnie zwrócić uwagę, że przepisy dotyczące zasad przyznawania dodatków mieszkaniowych mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że muszą być ściśle stosowane bez możliwości odstępstw i to bez względu na szczególnie trudną, indywidualną sytuację osób starających się o dodatek. Ustawodawca w sposób bardzo ścisły określił zasady przyznawania i sposób obliczania dodatków mieszkaniowych, nie pozostawiając organowi administracji orzekającemu w tych sprawach możliwości działania w ramach uznania administracyjnego, w szczególności zaś, by to od decyzji tego organu zależało w sposób bezpośredni przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz jego rozmiar, względnie by organ miał możliwość "w szczególnie uzasadnionych wypadkach" odstąpienia od zasad przyznawania dodatków mieszkaniowych i przyznania go mimo niespełnienia przesłanek przewidzianych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.