III SA/Kr 1154/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Dorota Dąbek Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Wojewody z dnia 7 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Decyzją z dnia 07 września 2010r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...] w części orzekającej o odmowie przyznania R. G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 5 lipca 2010r. Jako podstawa prawna decyzji wskazany został art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., Nr 69, poz. 415). Decyzja została poprzedzona następującymi ustaleniami stanu faktycznego: R. G. zarejestrował się jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 05.07.2010r. Decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] Nr [...] Starosta Powiatu przyznał R. G. status osoby bezrobotnej z dniem 05.07.2010r. jednakże odmówił przyznania prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej, uzasadniając to okolicznością, że skarżący w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji nie wykazał 365 dni okresu uprawniającego do zasiłku W odwołaniu od w/w decyzji R. G. zarzucił, że organ, obliczając sumę okresów zatrudnienia przypadających w ostatnich 18 miesiącach poprzedzających dzień rejestracji, nie wziął pod uwagę tego , że po kilku dniach urlopu bezpłatnego podjął zatrudnienie u innego pracodawcy, i pozostawał w tym zatrudnieniu do momentu rozwiązania umowy o pracę. Podniósł, że przepisy nie zabraniają zatrudnienia w trakcie urlopu bezpłatnego, dlatego nie było podstawy prawnej aby okresu tego zatrudnienia wykonywanego w innej firmie podczas urlopu bezpłatnego nie zaliczyć do okresu od którego uzależnione jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Rozpatrując odwołanie Wojewoda wydał opisaną na wstępie decyzje utrzymującą w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji, rozszerzając w uzasadnieniu ustalenia faktyczne poprzez dodanie, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania tj. w okresie od 04.01.2009r. do 04.07.2010r. skarżący był zatrudniony w A Sp. z o.o. w W na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 04.01.2009r. do 25.09.2009r. tj. przez okres 265 dni i w okresie zatrudnienia korzystał z urlopu bezpłatnego od 24.08.2009r. do 25.09.2009r. tj. przez okres 33 dni. Następnie, jak ustalił organ, skarżący był zatrudniony w Zakładzie Budowlanym B na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy , w okresie od 01.09.2009r. do 08.01.2010r. tj. przez okres 130 dni. Łącznie okres zatrudnienia skarżącego przypadającego w 18 miesiącach poprzedzających datę rejestracji w Urzędzie Pracy wyniósł 395 dni. Jednakże czas pozostawania na urlopie bezpłatnym (od 24.08.2009r. do 25.09.2009r.), zdaniem organu odwoławczego nie może być zaliczony do okresu uprawniającego do zasiłku, z uwagi na treść przepisu art. 71ust.1 pkt1 lit. "a" ustawy w/w. Po odliczeniu okresu urlopu bezpłatnego pozostało skarżącemu 362 dni okresu uprawniającego do zasiłku , podczas gdy koniecznym jest wykazanie 365 dni. W skardze na w/w decyzję R. G. ponowił argumentację zawartą w odwołaniu, że w trakcie urlopu bezpłatnego podjął pracę w Zakładzie Budowlanym B, od dnia 01.09.2009r., w rezultacie czego winno mu zostać odliczone tylko 8 dni, a nie 33 dni urlopu. W tych okolicznościach, zdaniem skarżącego , przysługuje mu prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 154, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a. sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Przyznane sądom administracyjnym uprawnienia kontrolne nie dają podstaw do modyfikacji kontrolowanych decyzji, a jedynie do ich uchylenia w przypadkach określonych art. 145 § 1p.p.s.a., a mianowicie jeżeli sad stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; albo stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; lub stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przyjmując ustalenia dotyczące stanu faktycznego, z których wynika, że w okresie podlegającym ocenie z punktu widzenia uprawnień do zasiłku skarżący pozostawał w zatrudnieniu w A Sp. z o.o. w W , w pełnym wymiarze czasu pracy od 4.01. 2009r. do 25.09.2009r. , korzystając w tym czasie z urlopu bezpłatnego od 24. 08.2009r. do 25. 09. 2009r., a równocześnie podjął zatrudnienie od dnia 01.09. 2009r. do 08.01.2010 r., w pełnym wymiarze czasu pracy, w Zakładzie Budowlanym B, organ pominął okres urlopu bezpłatnego, nie odnosząc się do kwestii, wynagrodzenia związanego z zatrudnieniem R. G. od 01.092009r . i obowiązku odprowadzania od tego wynagrodzenia składki na Fundusz Pracy . W myśl przepisu art. 71 ust.1 i 2 lit. "a" w/w ustawy "prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli: 1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz 2) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (....) w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni," Oznacza to, że zasadą jest uwzględnienie i zaliczenie do okresu uprawniającego do zasiłku okresu zatrudnienia i osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę , od którego istnieje obowiązek odprowadzania składki na Fundusz Pracy, natomiast odliczenie okresu urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni stanowi wyjątek od tej reguły. Takie rozumienie wyżej cytowanego przepisu obligowało organ do dokonania ustaleń co do wysokości wynagrodzenia uzyskanego przez skarżącego w drugim miejscu pracy – w Zakładzie Budowlanym B i obowiązku odprowadzania składki na Fundusz Pracy od tego wynagrodzenia , które skarżący osiągnął w okresie od 01.09.2009r, gdyż od tego będzie uzależnione zaliczenie tego okresu do okresu uprawniającego do zasiłku. Okoliczność równoczesnego przebywania na urlopie bezpłatnym w jednym miejscu zatrudnienia , nie wyklucza uwzględnienia tego okresu przy ustaleniu uprawnień do zasiłku, jeśli spełnione zostały inne przesłanki ustawowe do jego zaliczenia. Przyjmując w ustalonym stanie faktycznym , że okoliczność korzystania z urlopu bezpłatnego u jednego z pracodawców jest wystarczającą przesłanką do odmowy zliczenia okresu zatrudnienia u innego pracodawcy do uprawnień do zasiłku , organy niewłaściwie zastosowały przepis art.71 ust. 1 pkt.2 lit."a "ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy , dlatego na mocy art.145 § 1 pkt 1 lit".a" oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.