III SA/Kr 1157/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia 20 października 2009r. R. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 czerwca 2009r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. nr [...] o cofnięciu R. W. licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką. W piśmie tym skarżący wniósł również o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, iż nie wniósł skargi w terminie ponieważ przechodził wielkie załamanie psychiczne, które odbiło się na jego zdrowiu. Skarżący oświadczył, iż wciąż chodzą mu po głowie myśli samobójcze. Pismem z dnia 17 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do nadesłania wszystkich zwolnień lekarskich usprawiedliwiających niemożność jego działania w okresie od 20 lipca 2009r. do 27 października 2009r. Odpowiadając na powyższe wezwanie Sądu, R. W. w piśmie nadanym w dniu 8 stycznia 2010r. (data stempla pocztowego) wyjaśnił, iż w w/w okresie nie przebywał na żadnym zwolnieniu lekarskim. Oświadczył również, że przechodzi załamanie psychiczne i niechęć do dalszego życia z dnia na dzień, gdyż został pozbawiony środków do życia i utrzymania swojego syna. Ponadto jest po rozwodzie, ma zasądzone alimenty w wysokości 400 zł miesięcznie, a do tego pokrywa część opłat za mieszkanie i media. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a): "Art. 85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna." "Art. 86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym." "Art. 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu." Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu "należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu". O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący twierdzi, iż nie wniósł skargi w terminie z powodu załamania psychicznego, jakie w tym okresie przechodził. Nie był jednak w stanie przedstawić Sądowi żadnego zwolnienia lekarskiego, które potwierdzałoby jego chorobę oraz to, że nie mógł wnieść skargi w terminie. Na poparcie swojego wniosku skarżący nie przedłożył również żadnej dokumentacji medycznej, z której wynikałoby jaki jest jego obecny stan zdrowia. Aby móc należycie ocenić wpływ stanu zdrowia skarżącego na możliwość dochowania przez niego terminu do wniesienia skargi, Sąd powinien dysponować uwiarygodnionymi informacjami – takimi chociażby jak opinie lekarskie – opisującymi przebieg jego leczenia. Tych natomiast, jak wskazano wyżej, skarżący nie nadesłał. Wszystko to powoduje, że Sąd nie znalazł podstaw by uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie nastąpiło z winy skarżącego. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść powołanych wyżej przepisów oraz art. 86 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.