III SA/Kr 1173/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 30.12.2005r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 27.06.2005r. Nr [...] w przedmiocie modernizacji obiektu znajdującego się w pasie drogowym postanawia: odrzucić skargę Decyzją ostateczną z dnia 27.06.2005r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu uchyliło zaskarżoną przez D. M. decyzję Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój z dnia [...].03.2005r. znak: [...] w sprawie wykonania prac remontowych i modernizacyjnych w części budynku handlowego znajdującego się w pasie drogowym drogi gminnej w C. i orzekło co do istoty sprawy, w ten sposób, że dla części budynku na działkach nr [...] i [...] w C., położonej w pasie drogowym drogi gminnej oznaczonej jako działka nr [...] wyraża zgodę na wykonanie następujących robót: a) zmiana elewacji (licowania) z dociepleniem obiektu, b) wymiana stolarki okiennej oraz rynien i rur spustowych, c) wymiana pokrycia dachu parterowej przybudówki od strony zachodniej. Na decyzję tę skargę wniósł Burmistrz Miasta Rabka - Zdrój jako niezgodnej z prawem "tj. z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071)" oraz naruszającej interes prawny Gminy Rabka Zdrój. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu w odpowiedzi na skargę wniosło w pierwszej kolejności o jej odrzucenie z uwagi na okoliczność, że skarżący jako organ administracyjny nie jest podmiotem uprawnionym do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę prawną wydanej decyzji stanowił ustawa z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004r., Nr 204, póz. 2084 z późn. zm.). Zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 pkt 4 w zw. z art. 38 cyt. ustawy - uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, póz. 1270) -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, a art. 50 p.p.s.a. wymienia uprawnionych do wniesienia skargi. Zarówno te przepisy p.p.s.a. jak i art. 28 i 29 kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) definiujące pojęcie strony nie wskazują, by uprawnionym do wniesienia skargi był organ administracyjny prowadzący postępowanie - w tym wypadku burmistrz. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.07.2001r. I SA398/00 (LEX nr 54728) "na podstawie określonych kompetencji, gmina realizuje władztwo administracyjne i działa jako organ administracji publicznej, a w postępowaniu administracyjnym zajmuje pozycję organu prowadzącego postępowanie. Natomiast jako osoba prawna jest władna do wykonywania przysługujących jej praw i obowiązków i wtedy może występować w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. Jednakże, gdy obowiązujące prawo powierza jednostce samorządu terytorialnego kompetencję do rozstrzygania w drodze decyzji o prawach lub obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej, to jednostka ta nie staje się stroną tego postępowania nawet wówczas, gdy decyzja ta wywołuje określone skutki cywilnoprawne dla tej jednostki samorządu terytorialnego." Szczególnie dobitnie pogląd ten został zaakcentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.10.1990r., SA/Wr 990/90 (ONSA 1990/4/7). Stwierdzono w nim, że bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego. W ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja jednak dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. Ponadto przyznanie organowi orzekającemu statusu strony uprawnionej do złożenia odwołania od własnej decyzji czy złożenia skargi godziłoby w elementarne zasady i wartości obowiązujące w tym postępowaniu, skoro organ administracji publicznej stawałby się "sędzią we własnej sprawie". Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój na decyzję organu odwoławczego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu, którą to decyzją zmieniono decyzję wydaną w I instancji przez tegoż Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój za oczywiście niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł -jak w sentencji.