III SA/Kr 1175/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 1175/12 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu A. K. wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. [...] w K kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 1175/12, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 21 września 2012 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego (k. 30), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenas A. K. (k. 42). Wyznaczona radca prawny podjęła czynności przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (k. 50-52) otrzymując za to stosowne wynagrodzenie (k. 91). Następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od niekorzystnego dla strony wyroku WSA w Krakowie wnosząc w jej treści także o zasądzenie kosztów nieopłaconej ani w całości ani w części pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych (k. 99). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 1997/13 uchylił zaskarżony wyrok bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego radcy prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (k. 115). Pismem z dnia 7 maja 2015 r., które do tutejszego sądu wpłynęło w dniu 14 maja 2015 r. wyznaczona radca prawny ponowiła wniosek o zasądzenie kosztów pełnomocnika z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Ponieważ radca prawny oświadczenie takie złożyła zachodzą warunki aby przyznać jej należne wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. W sprawie takiej jak niniejsza, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.