III SA/Kr 1175/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Maria Zawadzka Protokolant specjalista Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia skargę oddala. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 219 w związku z art. 124 K.p.a. w związku z wnioskiem J. H. dotyczącym wydania zaświadczenia o dostępności wolnych miejsc w Katolickiej Szkole Podstawowej [...] w K przy ul. P odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wydanie zaświadczenia dotyczącego liczby wolnych miejsc w Katolickiej Szkole Podstawowej [...] w K nie jest możliwe, gdyż dane będące przedmiotem wydania stosownego zaświadczenia nie znajdują się w zasobach organu. Jak wskazał organ I instancji, obowiązkiem organu administracji publicznej jest wydanie zaświadczenia na potwierdzenie faktów albo stanu prawnego co do danych znajdujących się w jego posiadaniu, np. wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu o czym stanowi art. 218 K.p.a. Pojęcia " danych znajdujących się w posiadaniu organu" nie można rozumieć dowolnie i rozszerzająco. Następnie wskazano, że Gmina jako organ prowadzący posiada wiedzę co do faktów dotyczących placówek samorządowych, w tym o wolnych miejscach w tych placówkach. W przypadku placówek niesamorządowych posiada jedynie wiedzę wynikającą z prowadzenia ewidencji tychże placówek. Powołując się na treść przepisów art. 168 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy Prawo oświatowe, które dotyczą szkół i placówek niepublicznych oraz danych, które powinno zawierać głoszenie do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego, w uzasadnieniu podniesiono, że ze względu na to, że przepisy nie regulują kwestii zgłaszania wolnych miejsc w szkołach i placówkach, organ jest w posiadaniu danych o faktycznej liczbie uczniów, ale nie posiada wiedzy o możliwej bądź maksymalnej liczbie uczniów. Organ nie ma również podstawy do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu kreślenia stanu faktycznego. Wyjaśniono w związku z powyższym, że Prezydent Miasta jest organem prowadzącym szkoły i placówki samorządowe, tym samym dysponuje pełnymi danymi o liczbie uczniów w tych szkołach a także posiada stosowne informacje dotyczące liczby wolnych miejsc. Przedmiotowy wniosek o wydanie zaświadczenia o liczbie wolnych miejsc dotyczy szkoły niepublicznej, a Prezydent Miasta nie jest organem prowadzącym te jednostki. Nie posiada zatem stosownych danych dotyczących liczby wolnych miejsc w tych placówkach, w tym w Katolickiej Szkole Podstawowej [...] w K. Organ I instancji wskazał również, iż wprawdzie ustawa o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących nie precyzuje, czy wydanie zaświadczenia dotyczyć ma szkoły publicznej czy niepublicznej, to jednak bezsporne jest, że ustawodawca miał na celu zobowiązanie organu do wydania zaświadczenia co do faktów, które są mu znane, nie co do faktów, które nie znajdują się w jego posiadaniu i nie mogących być zweryfikowane przez organ. Ponadto szkoły niepubliczne mogą pobierać opłaty, zatem nie są to szkoły ogólnodostępne, w których każdy mieszkaniec planowanej inwestycji będący w wieku szkolnym mógłby realizować obowiązek szkolny. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J. H. podnosząc, że organ I instancji w ogóle nie odniósł się w uzasadnieniu do wniosku w zakresie, czy planowana na działkach nr [...], [...], [...] obręb [...] jedn. ew. P przy ul. Z w K inwestycja mieszkaniowa zlokalizowana jest w odległości nie większej niż 750 m od przedszkola, które jest w stanie zapewnić wychowanie przedszkolne dzieciom w liczbie stanowiącej nie mniej niż 5% planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej. Brak uzasadnienia w tym zakresie czyni zaskarżony akt nieweryfikowalnym i stanowi samodzielną podstawę uchylenia poddanego kontroli instancyjnej postanowienia. Odnosząc się natomiast do odmowy wydania zaświadczenia w zakresie niesamorządowej szkoły podstawowej, w zażaleniu wskazano, iż skoro ustawodawca nie ograniczył przesłanki do placówek publicznych, to nie ma żadnych przeszkód, aby również placówki niepubliczne mogły zapewniać spełnienie wymogu ustawowego w zakresie zapewnienia miejsc w placówce zajmującej się edukacją. Ewentualna odpłatność w związku z tym nie ma znaczenia dla ustalenia, czy przesłanka ustawowa została spełniona, czy też nie. Jednocześnie w zażaleniu wyrażono stanowisko, iż nie można się zgodzić z Prezydentem Miasta w zakresie, w jakim podnosi, iż nie ma możliwości wydania zaświadczenia w odniesieniu do szkół niesamorządowych z uwagi na brak danych znajdujących się w zasobie organu. W tym wypadku należałoby bowiem przyjąć, że wydanie zaświadczenia w stosunku do szkoły niepublicznej nie jest nigdy możliwe, a więc mimo że ustawodawca nie wyłącza ustawowej przesłanki w odniesieniu do szkół niepublicznych, to de facto takie ograniczenia wprowadza pośrednio. Przyjęta przez organ I instancji interpretacja zakłada nieracjonalność ustawodawcy i zmierza do częściowego ograniczenia i wyłączenia stosowania przepisu rangi ustawowej na etapie stosowania prawa przez organ administracji publicznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 5 września 2019 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 217 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. W myśl przepisu art. 217 § K.p.a., zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Ponadto jak stanowi przepis art. 218 § 1 K.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez te organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Zgodnie z przepisem art. 218 § 2 K.p.a., organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 K.p.a.). Organ wskazał, że zgodnie art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych ora inwestycji towarzyszących (Dz.U.2018.1496, ze zm. - dalej jako ustawa) inwestycję mieszkaniową lokalizuje się w odległości nie większej niż 3000 m, a w miastach, w których liczba mieszkańców przekracza 100 000 mieszkańców - 1500 m od szkoły podstawowej, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów w liczbie dzieci stanowiącej nie mniej niż 7 % planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej. Jak wskazuje art. 17 ust. 3 ustawy spełnienie warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 2, w zakresie możliwości przyjęcia nowych uczniów w szkole podstawowej ocenia się na podstawie zaświadczenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Jak stanowi art. 19 ust. 1 ustawy standardy, o których mowa w art. 17 ust. 2, 4, 6 i 7 obowiązują, o ile gmina nie określi w drodze uchwały lokalnych standardów urbanistycznych w zakresie parametrów określonych w ust. 2. Przy czym zgodnie z art. 19 ust. 2 lokalne standardy urbanistyczne: 1/ w zakresie odległości lub liczby kondygnacji nie mogą różnić się o więcej niż 50% od standardów, o których mowa w art. 17 ust. 2, 4, 6 i 7; 2/ nie mogą różnić się o więcej niż 50% w zakresie wskaźnika procentowego, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2. Na podstawie powyższego przepisu w dniu 30 stycznia 2019 r. Rada Miasta wydała uchwałę nr [...] (Dz. Urz. Woj. 2019.1097) w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na potrzeby realizacji inwestycji mieszkaniowych, o których mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2018 r. poz. 1496). Jak stanowi § 3 lit. a w/w uchwały, inwestycję mieszkaniową lokalizuje się w odległości nie większej niż 750 m od szkoły podstawowej, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów w liczbie dzieci stanowiącej nie mniej niż 10% planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej. Wskazać w tym miejscu należy, iż wyżej cyt. treść art. 17 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy została ustalona z dniem 15 sierpnia 2019 r. na mocy ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2019.1309). W poprzednim brzmieniu przepisy powyższe przewidywały również obowiązek lokalizowania inwestycji mieszkaniowej także w określonej odległości względem przedszkola, które jest w stanie zapewnić wychowanie przedszkolne określonej w ustawie liczbie dzieci (co również miało być wykazywane poprzez przedłożenie zaświadczenia). Z dniem 15 sierpnia 2019 r. wymaganie to zostało zniesione, a brak przepisów przejściowych w tym zakresie w ustawie zmieniającej oznacza, iż w toczących się postępowaniach organy winny uwzględnić brzmienie przepisu w dacie orzekania. W przedmiotowej sprawie J. H. zwrócił się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wydanie zaświadczenia, iż wskazane we wniosku przedszkola i szkoły, w tym Katolicka Szkoła Podstawowa [...] przy ul. P w K, dysponują wolnymi miejscami w liczbie wynikającej z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących oraz uchwały Rady Miasta nr [...] z 30 stycznia 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na potrzeby realizacji inwestycji mieszkaniowych. Wskazano, że chodzi o inwestycję mieszkaniową planowaną na działkach nr [...], [...], [...] obręb [...] jedn. ew. P przy ul. Z w K. Z akt sprawy wynika, iż wydano w dniu 9 kwietnia 2019 r. zaświadczenie Prezydenta Miasta nr [...], w którym wskazano, że wskazane w zaświadczeniu przedszkola samorządowe położone w odległości nie większej niż 750 m od planowanej inwestycji mieszkaniowej na dzień wydania zaświadczenia dysponują wolnymi miejscami w liczbie wynikającej z przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. (wskazano przy tym liczbę miejsc). W kolejnym wniosku z dnia 27 maja 2019 r., powołując się na pozostawienie przez Prezydenta Miasta bez rozpoznania wniosku o ustalenie lokalizacji wyżej opisanej inwestycji ze względu na brak zachowania wymaganej odległości inwestycji od szkoły przy ul. K, zwrócono się o wydanie zaświadczenia o dysponowaniu wolnymi miejscami przez Szkołę Podstawową [...]. Do wniosku przedłożono zaświadczenie dyrektora tej szkoły o spełnieniu warunku wynikającego z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz uchwały Rady Miasta. Mając na uwadze powyższe Kolegium wskazało, iż zarzuty zażalenia należy uznać za niezasadne, a zaskarżone postanowienie należy utrzymać w mocy. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż wobec braku dysponowania przez organ I instancji danymi w zakresie dostępnej liczby miejsc w szkole niepublicznej, jaką jest Katolicka Szkoła Podstawowa [...] przy ul. P w K, brak było podstaw do wydania zaświadczenia w tym zakresie. Kolegium postanowiło odnieść się do zarzutu dotyczącego braku rozpatrzenia wniosku w zakresie dotyczącym wymagań związanych z usytuowaniem przedszkola. Należy podnieść, iż jak już wyżej wskazano, w tym zakresie wydano w dniu 9 kwietnia 2019 r. zaświadczenie Prezydenta Miasta nr [...], a zatem zarzut należy uznać za niezasadny. Kolegium podzieliło przy tym stanowisko organu I instancji, iż zawarty w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy zwrot "szkoła podstawowa, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów" nie dotyczy szkół niepublicznych, które w przyjmowaniu uczniów kierują się określonymi kryteriami, a także wprowadzają opłaty. W związku z tym nie są zatem szkołami dostępnymi dla wszystkich - które są w stanie przyjąć nowych uczniów. Usytuowanie szkoły niepublicznej w wymaganej w uchwale jednostki samorządu terytorialnego od inwestycji mieszkaniowej odległości nie oznacza, iż szkoła ta przyjmie uczniów z terenu inwestycji. W związku z tym, uwzględniając wykładnię celowościową art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy, szkoła ta nie powinna być brana pod uwagę przy ustalaniu spełnienia omawianej przesłanki. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. H. zarzucając naruszenie art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących w związku z art. 217 – 219 K.p.a. oraz w związku z art. 126, art. 138 § 1 i art. 144 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu podniesiono, że bez znaczenia jest argument, iż placówki niepubliczne mogą pobierać opłaty, a zatem nie są to szkoły ogólnodostępne. Art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących nie precyzuje bowiem czy zaświadczenie ma dotyczyć szkoły publicznej, czy niepublicznej. Ponadto zdaniem skarżącego Kolegium w dowolny sposób interpretuje określenie "są w stanie" użyte przez ustawodawcę w ustawie. Skarżący zwrócił uwagę, iż z przedłożonego przez Dyrektora szkoły niepublicznej zaświadczenia nie wynikają ograniczenia w możliwości przyjęcia określonej liczby uczniów. Nie można się również zgodzić w opinii skarżącego z Kolegium w zakresie, w jakim podnosi, iż organ I instancji nie ma możliwości wydania zaświadczenia w odniesieniu do szkół nie samorządowych z uwagi na brak danych znajdujących się w zasobie organu. Skarżący podniósł także, iż szkoła publiczna może być zakładana i prowadzona nie tylko przez jednostkę samorządu terytorialnego, lecz również przez inną osobę prawną albo przez osobę fizyczną. Ponadto Skarżący wskazał, iż Prezydent Miasta wydając postanowienie uzasadnił odmowę wydania zaświadczenia przyjmując, że przedmiotem postępowania jest zaświadczenie przewidziane w art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a., mimo że chodzi o zaświadczenie w rozumieniu art. 217 § 2 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 17 ust. 3 z dnia 05.07.2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących. Zatem dotyczy sytuacji, w której urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga konkretny przepis prawa. Podsumowując skarżący podniósł, iż niewłaściwym jest stanowisko Kolegium, że organ I instancji nie dysponował danymi w zakresie dostępnej liczby miejsc w szkole niepublicznej, jaką jest Katolicka Szkoła Podstawowa [...] przy ulicy P - stosowane zaświadczenie dyrektora tej szkoły było bowiem dołączone do wniosku o wydanie zaświadczenie. Dokument ten nie był kwestionowany w toku postępowania co do swej prawdziwości, czy też rzetelności. Prezydent Miasta miał zatem obowiązek wydania zaświadczenia i nie miał podstaw do zasłaniania się brakiem wiedzy na temat wolnych miejsc w Katolickiej Szkole Podstawowej [...] przy ul. P w K podyktowanej brakiem obowiązku zgłaszania takich informacji przez placówkę nie samorządową. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zwartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści. Odnosząc się do podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy, że problematykę wydawania zaświadczeń reguluje Dział VII K.p.a. Zgodnie z art. 217 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Stosownie do treści art. 217 § 2 K.p.a., zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, a także gdy osoba ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni (art. 217 § 3 K.p.a.). W myśl art. 218 § 2 K.p.a., organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 K.p.a.). Z jednolitego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego, nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Zaświadczenie nie przyznaje, nie stwierdza, nie uznaje uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaświadczenie potwierdza jedynie informacje posiadane przez organ, przy czym poświadczane informacje muszą być oczywiste i bezspornie wynikać z prowadzonych przez organ rejestrów, ewidencji, czy innych będących w jego posiadaniu danych. Zaświadczenie z uwagi na jego "naturę" nie służy rozstrzygnięciu sprawy, gdy przesłanki, z którymi przepis prawa wiąże określone skutki prawne ipso iure, nie są jasne, a zwłaszcza gdy istnieje spór, co do ich występowania w konkretnym wypadku. W przypadku zatem gdy problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący powołuje się na art. 17 ust. 3 ustawy z 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2018 r., poz. 1496) jako na przepis zawierający normę obligującą organ do wydania mu zaświadczenia żądanej treści. Zgodnie z tym przepisem spełnienie warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 2, w zakresie możliwości przyjęcia nowych uczniów w szkole podstawowej lub zapewnienia wychowania przedszkolnego dzieciom ocenia się na podstawie zaświadczenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Jak stanowi art. 19 ust. 1 ustawy standardy, o których mowa w art. 17 ust. 2, 4, 6 i 7 obowiązują, o ile gmina nie określi w drodze uchwały lokalnych standardów urbanistycznych w zakresie parametrów określonych w ust. 2. Przy czym zgodnie z art. 19 ust. 2 lokalne standardy urbanistyczne: 1/ w zakresie odległości lub liczby kondygnacji nie mogą różnić się o więcej niż 50% od standardów, o których mowa w art. 17 ust. 2, 4, 6 i 7; 2/ nie mogą różnić się o więcej niż 50% w zakresie wskaźnika procentowego, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2. Na podstawie powyższego przepisu w dniu 30 stycznia 2019 r. Rada Miasta wydała uchwałę nr [...] (Dz. Urz. Woj. 2019.1097) w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na potrzeby realizacji inwestycji mieszkaniowych, o których mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2018 r. poz. 1496). Jak stanowi § 3 lit. a w/w uchwały, inwestycję mieszkaniową lokalizuje się w odległości nie większej niż 750 m od szkoły podstawowej, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów w liczbie dzieci stanowiącej nie mniej niż 10% planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej. Z akt sprawy wynika, że skarżący wnioskiem z dnia 1 kwietnia 2019 r. zwrócił się o wydanie zaświadczenie, że wskazane we wniosku przedszkola i szkoły, w tym Katolicka Szkoła Podstawowa [...] przy ul. P w K, dysponują wolnymi miejscami w liczbie wynikającej z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących oraz uchwały Rady Miasta nr [...] z 30 stycznia 2019 r. w sprawie określenia lokalnych standardów urbanistycznych na potrzeby realizacji inwestycji mieszkaniowych. Na powyższy wniosek wydano w dniu 9 kwietnia 2019 r. zaświadczenie Prezydenta Miasta, w którym wskazano, że wskazane w zaświadczeniu przedszkola samorządowe położone w odległości nie większej, niż 750 m od planowanej inwestycji mieszkaniowej na dzień wydania zaświadczenia dysponują wolnymi miejscami w liczbie wynikającej z przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. (wskazano przy tym liczbę miejsc). W kolejnym wniosku z dnia 27 maja 2019 r., skarżący zwrócił się o wydanie zaświadczenia o dysponowaniu wolnymi miejscami przez Szkołę Podstawową [...]. Biorąc powyżej przedstawiony stan faktyczny sprawy oraz przepisy prawne stwierdzić należy, że zasadnie organy odmówiły wydania zaświadczenia, ze względu na brak dysponowania danymi w zakresie dostępnej liczby miejsc w szkole niepublicznej, jaką jest Katolicka Szkoła Podstawowa [...]. W doktrynie i orzecznictwie jednolicie podnosi się, że postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym. Postępowanie to sprowadza się do zbadania okoliczności wynikających z ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia czy te dane odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów lub stanu prawnego, którego potwierdzenia domaga się zainteresowany, a także ustalenia jakiego rodzaju ewidencje lub rejestry, mogą zawierać żądane dane. W kontekście postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 K.p.a. trafnie wskazuje się, iż pełni ono jedynie pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia(,,konieczny zakres"), bowiem zaświadczeniem organ nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Co więcej, w postępowaniu tym niedopuszczalne jest dokonywanie ustaleń faktycznych i prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu(por. wyrok NSA z dnia 26 lutego sygn. akt I OSK 1778/11, CBOSA. www.nsa.gov.pl). Zaświadczenie jest aktem wiedzy organu, który poprzez nie potwierdza jedynie istnienie określonego obiektywnego stanu(faktycznego, prawnego) na podstawie posiadanych danych(por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 listopada 2017r. sygn. akt III SA/Kr 620/17, wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 marca 2018r. sygn. akt III SA/Kr 48/18). Wskazać należy, że w orzecznictwie pojęcie danych znajdujących się w posiadaniu organy interpretowane jest ściśle. Nie są to zatem nowe informacje zebrane przez organ w postępowaniu o którym mowa w art. 218 § 2 K.p.a.(por. wyrok WSA w Białymstoku z 11 lutego 2010r. sygn. akt II SA/Bk 712/09, CBOSA www.nsa.gov.pl), ani oceny oparte o orzeczenia sądowe i dokumenty innych organów(wyrok NSA z 29 października 2003r. IV SA 930/02, CBOSA, www.nsa.gov.pl) ani też, co do zasady, dane dostarczone właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie(wyrok NSA z 21 stycznia 1997r. SA/Ł 3105/95, OSP 1998, nr 6, poz. 106, lex nr 22224886). Wszystko to związane jest z ograniczeniem ewentualnego postępowania wyjaśniającego do elementów wyłącznie koniecznych, zmierzających do sprawdzenia własnego zasobu informacyjnego nie zaś bardziej dogłębnego ustalania określonych faktów, czy też stanów prawnych. Podkreślić należy, że zaświadczenie jest aktem informacji, zaś decyzja jest aktem kształtowania i ustalania aktów prawnych. W przypadku aktu informacji zasadne jest jedynie uproszczone postępowanie, tak aby podkreślić granicę między zaświadczeniem a decyzją, która wydawana jest w normalnym trybie postępowania administracyjnego/jurysdykcyjnego. W doktrynie i orzecznictwie powszechnie wyróżnia się trzy przypadki odmowy wystawienia zaświadczenia: przy braku interesu prawnego osoby ubiegającej się o zaświadczenie; w przypadku niewłaściwości organu, do którego skierowano żądanie; gdy nie można spełnić żądania odnośnie do treści zaświadczenia czy to ze względu na treść posiadanych danych lub dokumentów, czy też ze względu na wyraźny zakaz ustanowiony w przepisach odrębnych (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2014r. sygn. akt I OSK 700/13). W przedmiotowej sprawie należy zgodzić się z organami orzekającymi, że niemożliwym jest wydanie zaświadczenia żądanej treści, skoro organ nie dysponuje wskazanymi danymi. Zawarty w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy zwrot "szkoła podstawowa, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów " nie dotyczy szkół niepublicznych, które w przyjmowaniu uczniów kierują się określonymi kryteriami, a także wprowadzają opłaty. W związku z tym nie są zatem szkołami dostępnymi dla wszystkich -które są w stanie przyjąć nowych uczniów. W związku z tym, uwzględniając wykładnię celowościową art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy, szkoła ta nie powinna być brana pod uwagę przy ustalaniu spełnienia omawianej przesłanki - która odnosi się do szkół, które "są w stanie" przyjąć uczniów niezależnie od spełnienia określonych kryteriów określonych przez osoby prowadzące daną placówkę. Podkreślić należy, że Prezydent Miasta jest organem prowadzącym szkoły samorządowe, a tym samym posiada dane o liczbie dostępnych miejsc w tych szkołach. Natomiast Prezydent Miasta - jako organ prowadzący ewidencję szkół niepublicznych - dysponuje, w odniesieniu do tych szkół, jedynie danymi wynikającymi ze zgłoszenia do ewidencji. Nie dysponuje tym samym informacjami dotyczącymi liczby wolnych miejsc w szkołach niepublicznych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.